Original Post

Πλήρες Κείμενο:

- Σε είδα από ψηλά που ανέβαινες και τους λέω ρε σεις αυτουνού το σουσούμι μου θυμίζει φίλο.

Είναι ο Οδυσσέας Χορμόβας και πρέπει να του πούμε το καλοσώρισες.

Με θυμάσαι εμένα; - Δε σε λένε Κώτσο; - Σε κλείσανε τέσσερα χρόνια στη φυλακή και σε ρέψανε.

Μα εγώ τους λάκισα. - Το βλέπω. - Τι τρέχει; Δε χαίρεσαι που με βλέπεις; - Με τα άρματα όχι. - Κάποτε είχες έρθει μαζί μας. - Τότε είχε ξεσηκωθεί ο λαός και ζητούσε το δίκιο του.

Αυτό που κάνεις τώρα εσύ είναι ληστεία. - Αργά ή γρήγορα το περίμενα πως θα πήγαινες με αυτό που λέγεται νόμος.

Είσαι νοικοκύρης.

Ο νόμος είναι το αγκαθωτό σύρμα που σου φυλάει τη γη. Εμείς όμως φίλε είμαστε έξω από το σύρμα.

Ο νόμος σου είναι εχθρός μας.

Για αυτό έπρεπε να φτιάξουμε έναν δικό μας νόμο. Τουφεκιά.

Αυτός είναι ο νόμος μας. - Το να αλλάξεις έναν νόμο είναι εύκολο.

Δύσκολο είναι ο καινούργιος νόμος να είναι καλύτερος.

Σε όλες τις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου ήμουν πάντα με τον Κούρκουλο.

Αυτό το ένας εναντίον όλων μοτίβο τον έκανε τον παιδικό μου ήρωα.

Σε όλες τις ταινίες του εκτός από μία.

Το χώμα βάφτηκε κόκκινο.

Εκεί ήμουν με τον Κώτσο.

Με τον Άγγελο Αντωνόπουλο που έφυγε σήμερα.

Τόση εκτίμηση του είχα.

Δεν υπήρξε ρόλος στον οποίο να μην ήταν στιβαρός, γοητευτικός και αψεγάδιαστος.

Ένας λαμπερός αστέρας χωρίς να το επιδιώκει στο ελάχιστο.

Ποιώντας ήθος, εκμπέμποντας ταλέντο, εσωτερική αρετή, μέσα από τη δουλειά του. Στον Άγνωστο Πόλεμο για τρία χρόνια όποτε προβαλλόταν το σήριαλ ερήμωνε η χώρα.

Είχα την πολύ μεγάλη χαρά να τον απολαύσω από κοντά στο θέατρο, στην τελευταία του παράσταση στο Ο Μαρξ στο Σόχο. Καθηλωτικός, μεγαλειώδης, σπουδαίος. Πολύ μεγάλη απώλεια. Καλό του ταξίδι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους