Το 2013, ήμουνα με ένα μπουλούκι Ελληνο-γαλλορεμπετών, στα πέριξ της Λυών, όπου οι μουσικοί του, δίδασκαν τους (κουτό) φράγκους, Μπαγιαντέρα. Εγώ βρέθηκα εκεί για την ζωή, καθώς δεν παίζω κάποιο...
Το 2013, ήμουνα με ένα μπουλούκι Ελληνο-γαλλορεμπετών, στα πέριξ της Λυών, όπου οι μουσικοί του, δίδασκαν τους (κουτό) φράγκους, Μπαγιαντέρα.
Εγώ βρέθηκα εκεί για την ζωή, καθώς δεν παίζω κάποιο όργανο, οπότε απλά μπεκρόπινα στα διάφορα βένιου που παίζαν τα παιδιά χωρίς κανείς από αυτούς που με τάιζαν και με πότιζαν σε αυτά τα μέρη να ξέρει τι ακριβώς ΔΕΝ έκανα στην μπάντα.
Οι πρόβες γίνονταν στο αγροτόσπιτο ενός Γάλλου που συμμετείχε στη μπάντα σε ένα χωριό που είχε ένα φοβερό γκραφίτι των αδερφών Λουμιέρ που νομίζω ήταν κάπου από εκεί.
Τέσπα, μια φορά παίξαν τα παιδιά σε μια κατάληψη στην οποία κοιμήθηκα εκεί με με ξύπνησαν κάτι πολωνοί πανξ με μοϊκάνες να με ρωτήσουν αν θέλω κρασί στις 9 το πρωί, την άλλη στο φοβερό σπίτι ενός πάμπλουτου Γάλλου που αγαπούσε το ρεμπέτικο και μια άλλη μέρα σε ένα μπαράκι.
Στο μπαράκι σε κάποια φάση, κάποιος, όταν άναψε το κέφι έκανε μια γυροβολιά, εγώ έπεσα στα γόνατα και άρχισα να χτυπάω με το ρυθμό το πάτωμα, και γιατί δεν έβλεπα μπροστά μου από τα ξίδια και για το φολκλορικό της φάσης.
Ο χορευτής σταμάτησε την γυροβολιά πριν τελειώσει το κομμάτι (ήταν ο μπουζουξής αν δε κάνω λάθος, οπότε έπρεπε να παίξει) και τότε γυρνάω γύρω μου και βλέπω όλο το μαγαζί, στα γόνατα να βαράει ρυθμικά το πάτωμα, αντιγράφοντας με, καθώς νόμιζαν ότι όντως ήταν κάποιο μυστικιστικό, αρχαιοελληνικό τελετουργικό.
Δεν ήξερα τι να κάνω, και για να μη τους προσβάλλω που με ακολούθησαν φιλότιμα σε αυτή την σουρεαλιστική, αλλά και υπερβατική για αυτούς κατάσταση, συνέχισα να βαράω ρυθμικά το πάτωμα μέχρι να τελειώσει το τραγούδι.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους