Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΝΙΓΜΟΙ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ. Ανάλυση αιτίων για να ξέρετε και να παίρνετε τα μέτρα σας.

Που οφείλονται; Όταν ένας ηλικιωμένος πνίγεται στην παραλία, η κοινή γνώμη μιλάει για «πνιγμό επειδή έφαγε», αλλά η ιατρική πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. -Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων πνιγμών ηλικιωμένων στους στη θάλασσα, το αρχικό αίτιο είναι παθολογικό (ανακοπή ή εγκεφαλικό) και ο πνιγμός είναι το αποτέλεσμα. 1.Καρδιακή ανακοπή / Έμφραγμα: Η απότομη αλλαγή θερμοκρασίας (θερμοκρασία σώματος σε σχέση με το κρύο νερό), η σωματική κόπωση από το κολύμπι ή το στρες της θάλασσας μπορούν να πυροδοτήσουν μια θανατηφόρα αρρυθμία ή έμφραγμα, ειδικά αν προϋπάρχει στεφανιαία νόσος. 2. Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο: Μπορεί να συμβεί την ώρα που ο ηλικιωμένος βρίσκεται στο νερό, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του και να ακολουθήσει πνιγμός. 3. Το «Σύνδρομο Υδροπληξίας» (Hydrocution): Όταν το σώμα είναι ζεστό (π.χ. μετά από ώρες στον ήλιο) και μπαίνει απότομα στο κρύο νερό, προκαλείται έντονο αντανακλαστικό του παρασυμπαθητικού συστήματος (βαγοτονικό σοκ), το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ακαριαία ανακοπή ή λιποθυμία. Το Αποτέλεσμα : Ο ηλικιωμένος χάνει τις αισθήσεις του ή παθαίνει ανακοπή πρώτα, και επειδή βρίσκεται μέσα στο νερό, ακολουθεί η εισρόφηση νερού (πνιγμός). Αν βρισκόταν στη στεριά, θα μιλούσαμε απλώς για καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο.

Γιατί υπάρχει ο μύθος «μην κολυμπάς αν έφαγες»; -Η παλιά αντίληψη ότι αν κολυμπήσεις φαγωμένος θα πάθεις «κράμπα στο στομάχι» και θα πνιγείς είναι εν μέρει υπερβολική, αλλά έχει μια βάση: μετά από ένα βαρύ γεύμα, μεγάλη ποσότητα αίματος συγκεντρώνεται στο πεπτικό σύστημα για τη χώνεψη. -Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει λιγότερο διαθέσιμο αίμα (και οξυγόνο) για τους μύες και τον εγκέφαλο.

Σε έναν ηλικιωμένο με ήδη επιβαρυμένο καρδιαγγειακό σύστημα, αυτή η ανακατανομή του αίματος, σε συνδυασμό με την προσπάθεια του κολυμπιού, μπορεί να ζορίσει την καρδιά και να διευκολύνει μια ανακοπή. -Τέλος, η εισρόφηση ακόμη και μιας ελάχιστης ποσότητας θαλασσινού νερού μπορεί να πυροδοτήσει λαρυγγόσπασμο, ο οποίος λειτουργεί ως καταλύτης, ειδικά στους ηλικιωμένους.

Μάλιστα, αυτός ο μηχανισμός αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα στον κλασικό πνιγμό και την ανακοπή.

Ας δούμε πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό το «κλείδωμα» της αναπνοής και γιατί είναι τόσο επικίνδυνο για τους μεγαλύτερους ανθρώπους: -Ο λαρυγγόσπασμος είναι ένα αντανακλαστικό επιβίωσης.

Όταν ο λάρυγγας (οι φωνητικές χορδές) ανιχνεύσει μια ξένη ουσία, όπως μερικές σταγόνες αλμυρού νερού, κλείνει ερμητικά για να προστατεύσει τους πνεύμονες και να μην μπει νερό μέσα.

Ωστόσο, αυτό το αντανακλαστικό έχει ένα τεράστιο τίμημα: κλείνοντας το νερό έξω, κλείνει και τον αέρα έξω.

Ο άνθρωπος ξαφνικά δεν μπορεί να αναπνεύσει, παρόλο που το κεφάλι του μπορεί να βρίσκεται έξω από το νερό.

Εδώ ο άνθρωπος παλεύει για κάποιο μικρό διάστημα.

Αυτή είναι η διαφορά από τις προηγούμενες περιπτώσεις πνιγμού.

Ενώ ένας νέος οργανισμός μπορεί να αντέξει αυτή την προσωρινή ασφυξία για μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να χαλαρώσει ο σπασμός, στους ηλικιωμένους η αλληλουχία των γεγονότων είναι συχνά μοιραία και πολύ γρήγορη: -Ο ηλικιωμένος εισροφά κατά λάθος μια μικρή γουλιά νερό (ίσως από ένα ξαφνικό κύμα ή επειδή αποσυγχρονίστηκε κολυμβητικά ). -Οι φωνητικές χορδές κλείνουν.

Ο άνθρωπος παθαίνει έντονο πανικό (air hunger) γιατί προσπαθεί να εισπνεύσει και δεν μπορεί.

Λόγω της διακοπής της αναπνοής, τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα πέφτουν κατακόρυφα μέσα σε δευτερόλεπτα.

Μια καρδιά που είναι ήδη καταπονημένη ή έχει στεφανιαία νόσο, δεν αντέχει την απότομη στέρηση οξυγόνου και το τεράστιο στρες του πανικού.

Η καρδιά σταματά (υποξική ανακοπή). -Αυτός είναι ο λόγος που στην ιατροδικαστική ορολογία υπήρχε παλαιότερα ο όρος «ξηρός πνιγμός» (dry drowning). Σε περίπου 10% με 15% των πνιγμών, οι πνεύμονες των θυμάτων βρίσκονται εντελώς καθαροί από νερό.

Ο άνθρωπος στην πραγματικότητα πέθανε από ασφυξία και ανακοπή λόγω του λαρυγγόσπασμου, πριν προλάβει να μπει νερό στους πνεύμονές του. -Όσοι κολυμπούν με το κεφάλι μέσα, καταλαβαίνουν απόλυτα, τι εννοώ.

Αυτοί , όμως, έχουν την ψυχραιμία και το ξεπερνούν με έναν βήχα και καταποτικές κινήσεις. -Προσωπικά δεν προσπαθώ να κρατήςω το κεφάλι έξω από το νερό, αλλά βήχω μέσα στο νερό και βγάζω το κεφάλι έξω για να εισπνεύσω ( ο βήχας ανοίγει βίαια τις φωνητικές χορδές). -Υπήρξαν, παρά ταύτα , φορές που ο ερεθισμός του λάρυγγα ήταν τέτοιος, που με ανάγκασε να διακόψω την άσκηση μου και να βγω έξω.

Τώρα ξέρετε! Συνιστώ στους ηλικιωμένους , άνω των 60, να κάνουν πλήρη καρδιολογικό έλεγχο πριν αρχίσουν τα μπάνια.

Να μπαινουν στο νερό σιγά σιγα, δίνοντας χρόνο στο κυκλοφορικό σύστημα να κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές.

Ξέρω ότι το κρύο , όταν φτάσει στο επίπεδο της κοιλιάς δεν υποφέρετε.

Βραχύτε μόνοι σας.

Μετά απο λίγο καθίστε , ώστε το νερό να φτάσει στους ώμους και σηκωθείτε.

Μέχρι να νοιώσετε ότι το νερό είναι ανεκτο.

Τότε κολυμπήστε απαλά.

Να μην επιμείνουν αν νιώθουν ρίγος.

Μία καλή λύση είναι να πάρετε μία κολυμβητική ζακέτα από νεοπρέν λεπτό, με φερμουάρ.

Αυτή κρατάει μία λεπτή στιβάδα νερού σε επαφή με το σώμα σας μετριάζοντας την ψυχρή επαφή.

Προσωπικά χρησιμοποιώ μία κολυμβητική μπλούζα , αλλά είναι δύσκολο το φόρεμα της (κολλάει στο δέρμα) αλλά και πάλι δεν κολυμπάω αν νιώθω κρύο, ρίγος, ζάλη. Προσέξτε λοιπόν, για να τα λέμε και του χρόνου,

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους