Η Σκυτάλη της Ζωής στην Ιονική! Συνέντευξη με 3... διαχρονικούς αιμόδοτες του Συλλόγου που δίνουν το παράδειγμα σε όλους μας! • Η Τράπεζα Αίματος του Συλλόγου...
https://www.ionikienotita.gr/?p=54605 Η Σκυτάλη της Ζωής στην Ιονική! Συνέντευξη με 3... διαχρονικούς αιμόδοτες του Συλλόγου που δίνουν το παράδειγμα σε όλους μας! • Η Τράπεζα Αίματος του Συλλόγου μας σας καλεί όλους με πρωταγωνίστρια τη νέα γενιά της Ιονικής Οικογένειας στην αιμοδοσία της 10ης Ιουνίου στα γραφεία του Συλλόγου μας! Posted by Σαράντος Φιλιππόπουλος
--------------------------------------------------------------------- 3 Μαρτυρίες, 1 Κοινός Σκοπός • Δώσε αίμα – κράτα ζωντανή την αλυσίδα αλληλεγγύης • Η Τράπεζα Αίματος του Συλλόγου μας σας καλεί όλους με πρωταγωνίστρια τη νέα γενιά της Ιονικής Οικογένειας στην αιμοδοσία της 10ης Ιουνίου στα γραφεία του Συλλόγου μας! Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι, Η εθελοντική αιμοδοσία δεν είναι απλώς μια κοινωνική δράση.
Είναι μια πράξη ζωής.
Μια πράξη αλληλεγγύης που εδώ και δεκαετίες κρατά ζωντανό έναν από τους πιο ανθρώπινους θεσμούς της Ιονικής Οικογένειας: την Υπηρεσία Αιμοδοσίας του Συλλόγου μας.
Η αιμοδοσία στην Ιονική Οικογένεια δεν είναι απλώς μια τυπική διαδικασία, αλλά η έμπρακτη απόδειξη της αλληλεγγύης μας.
Χιλιάδες φιάλες αίματος έχουν προσφερθεί όλα αυτά τα χρόνια από συναδέλφους που, αθόρυβα και ανιδιοτελώς, στάθηκαν δίπλα σε ανθρώπους που βρέθηκαν σε δύσκολες στιγμές.
Για πολλούς συναδέλφους και τις οικογένειές τους, η ύπαρξη της Τράπεζας Αίματος του Συλλόγου αποδείχθηκε κυριολεκτικά σωτήρια.
Σήμερα, όμως, η ανάγκη παραμένει μεγάλη.
Και ίσως ακόμη μεγαλύτερη είναι η ανάγκη να περάσει η σκυτάλη στη νέα γενιά της Ιονικής.
Πολλοί από τους παλαιούς αιμοδότες μας, που επί δεκαετίες στήριξαν με συνέπεια την αιμοδοσία, δεν μπορούν πλέον να συνεχίσουν λόγω ηλικίας.
Η παρακαταθήκη που αφήνουν πίσω τους είναι πολύτιμη — και ζητά συνέχεια! Με αφορμή την επόμενη ανοιχτή εθελοντική αιμοδοσία του Συλλόγου μας στις 10 Ιουνίου, ζητήσαμε από τρεις «βετεράνους» αιμοδότες της Ιονικής Οικογένειας να μοιραστούν σκέψεις, εμπειρίες και συναισθήματα γύρω από την αιμοδοσία, καθώς είναι βέβαιο ότι η ιστορία τους συγκινεί και μας υπενθυμίζει ότι η προσφορά αίματος είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορούμε να κάνουμε, αλλά και να δεχτούμε! Δύο από αυτούς πραγματοποίησαν πρόσφατα την τελευταία τους αιμοδοσία, κλείνοντας έναν κύκλο πολυετούς προσφοράς.
Ο τρίτος συνεχίζει σταθερά να δίνει αίμα υπέρ του Συλλόγου, μιας και κάποτε η υπηρεσία στάθηκε δίπλα στην οικογένειά του σε ώρα ανάγκης.
Οι μαρτυρίες τους δεν είναι απλώς συνεντεύξεις.
Είναι υπενθύμιση ότι η αιμοδοσία σημαίνει Ανθρωπιά, Ευθύνη και Συλλογική Δύναμη:
——————————————————————————— Η συναδέλφισσά μας Πόπη Μητρογώγου, ήδη από την εποχή της Ιονικής Τράπεζας αιμοδοτούσε ανελλιπώς υπέρ της Τράπεζας Αίματος της Ιονικής και συγκαταλέγεται στους σπουδαιότερους αιμοδότες του χώρου μας.
Στην αιμοδοσία του Ιανουαρίου 2025, η αρμόδια γιατρός την ενημέρωσε ότι ήταν η τελευταία αιμοδοσία που μπορούσε να συμμετάσχει.
Είμαστε ιδιαιτέρως περήφανοι για την Πόπη, η οποία πραγματικά όλα αυτά τα χρόνια έδινε το παράδειγμα της αλληλεγγύης στην αιμοδοσία: - Θυμάσαι την πρώτη φορά που έδωσες αίμα; Το 1989, μη έχοντας πλήρη συνείδηση του τι έκανα.
Το κίνητρο τότε, από όσο θυμάμαι, ήταν κυρίως οι άδειες που μας έδιναν.
Όμως, αυτό που θυμάμαι πολύ καλά , ήταν ότι, μετά από κάθε αιμοδοσία, ένιωθα μια ανείπωτη χαρά, που τότε δεν μπορούσα να εξηγήσω.
Δεν μπορούσα να φανταστώ την τεράστια ευεργεσία αυτής της προσφοράς σε μένα. To Δελτίο Εθελοντή Αιμοδότη της συναδέλφισσας που ξεκινά τις καταγραφές αιμοδοσίας από το...1989! - Τι σημαίνει για σένα το ότι υπήρξες εθελόντρια αιμοδότρια για δεκαετίες; Ένιωθα πάντα την ίδια ευλογία, ηρεμία, ανακούφιση και χαρά μετά από κάθε αιμοδοσία.
Η αιμοδοσία ως τρόπος ζωής για 37 χρόνια, μου δημιούργησε μια βαθύτερη αίσθηση αξίας και κατεύθυνσης στη ζωή μου.
Αισθάνομαι ευλογημένη και θα ευχαριστώ κάθε μέρα τον θεό για αυτά που προσέφερε σε μένα η αιμοδοσία.
Γιατί η ψυχή και η καρδιά παίρνουν περισσότερα από ό,τι δίνει το σώμα μας!! Νιώθω ότι ο ισολογισμός της ζωής μου δεν θα ισοσκελιστεί ποτέ, γιατί πήρα περισσότερα από ό,τι έδωσα. - Ποια είναι η «ανταμοιβή» του αιμοδότη που δεν φαίνεται στις εξετάσεις αίματος, αλλά την νιώθει κανείς στην ψυχή του; Η εμπειρία της αιμοδοσίας, αυτής της ανιδιοτελούς προσφοράς, αισθανόμουν ότι ήταν ευεργεσία στην ισορροπία μου.
Ένιωθα χαρούμενη, σκεπτόμενη ότι αυτό θα επαναλαμβάνεται, ενισχύοντας έτσι σταδιακά την ταυτότητά μου ως άνθρωπο.
Η βοήθεια αυτή, όμως, ήταν και μια τεράστια ευλογία προς εμένα.
Η ιατρική λέει ότι μειώνεται το στρες σε κάποιους ανθρώπους.
Έχουν παρατηρηθεί χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης (ορμόνης του στρες) σε άτομα που συμμετέχουν συστηματικά σε πράξεις αλληλεγγύης και εθελοντισμού, όπως είναι η αιμοδοσία.
Οπότε… ιδού και το όφελος από ιατρικής πλευράς… - Πιστεύεις ότι η αιμοδοσία είναι ένας τρόπος να παραμένει ζωντανό το πνεύμα αλληλεγγύης των συναδέλφων; Αναμφισβήτητα η αιμοδοσία σε φέρνει πιο κοντά στην ανθρώπινη ανάγκη, πολύ περισσότερο δε στη συναδελφική.
Αυτό συχνά καλλιεργεί μεγαλύτερη συμπόνια και την αίσθηση συμμετοχής σε κάτι μεγαλύτερο.
Δημιουργείται δηλαδή μια μορφή «σιωπηλής αλληλεγγύης». Δεν γνωρίζεις ποιος θα λάβει το αίμα, αλλά συμμετέχεις σε μια αλυσίδα ζωής και φροντίδας. - Θυμάσαι κάποιο περιστατικό ή στιγμή που σε σημάδεψε όλα αυτά τα χρόνια ως αιμοδότρια; Αυτό που θυμάμαι, είναι η χαρά, η ευφορία ψυχής και το άνοιγμα καρδιάς, που με πλημμύριζαν κάθε φορά που ολοκληρωνόταν μια αιμοδοσία.
Ένιωθα πάντα ΧΡΕΟΣ και ΚΑΘΗΚΟΝ, όντας εγώ υγιής, να μπορώ να βοηθώ όχι τον συνάδελφο, αλλά τον ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ.
Πάντα δυσκολευόταν η ομάδα των ιατρών να μου πάρει αίμα, λόγω στενών φλεβών, αυτό όμως δεν με πτόησε ποτέ.
Ο σκοπός ήταν πάντα η δύναμή μου! - Πώς νιώθεις βλέποντας τη «νέα γενιά της Ιονικής» να έρχεται στις δράσεις του Συλλόγου; Πιστεύεις ότι η αλληλεγγύη είναι «κληρονομικό χάρισμα»; Εν μέρει είναι κληρονομικό χάρισμα, διότι, εκτός εξαιρέσεων, τα παιδιά είναι «σφουγγάρια» και ό,τι βλέπουν, αποτυπώνεται στο υποσυνείδητό τους.
Όμως η νέα γενιά, ούσα πιο εξελιγμένη, έχει διαβάσει κι έχει εντρυφήσει στην προσφορά βοήθειας.
Ενεργοποιούνται στον εγκέφαλό τους μηχανισμοί που συνδέονται με τον εθελοντισμό και την προσφορά.
Αρκεί να αναλογιστούμε πόσοι νέοι ανταποκρίνονται στα καλέσματα εθελοντισμού, αν και έχουν περιορισμένο χρόνο και πόσοι μεγαλύτερης ηλικίας, συνταξιούχοι, ως επί το πλείστον, με απεριόριστο ελεύθερο χρόνο, το μόνο που κάνουν είναι να γεμίζουν τα καφενεία… - Τώρα που δεν μπορείς να δίνεις αίμα πρακτικά, πώς σκοπεύεις να παραμείνεις ενεργή στην προσπάθεια του Συλλόγου; Επειδή η κόρη μου ζει μόνιμα στο εξωτερικό και δεν υπάρχει η δυνατότητα κάποιος δικός μου άνθρωπος να αποτελέσει την δική μου συνέχεια, έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου, ένας άλλος άνθρωπος της οικογένειας, η αδελφή μου, να ανταποκριθεί στα καλέσματα της αιμοδοσίας, προκειμένου να καλυφθεί το δικό μου κενό και να συνεχιστεί αυτή η ροή της ευλογίας.
—————————————————————————— Ο συνάδελφός μας Χρύσανθος Πασακόπουλος υπήρξε ακάματος υποστηρικτής της Τράπεζας Αίματος της Ιονικής, προσφέροντας επί δεκαετίες το αίμα του.
Μπορεί πλέον να μην μπορεί κι αυτός να αιμοδοτεί, αλλά η πολύτιμη και διαρκής προσφορά του αποτελεί φωτεινό παράδειγμα συναδελφικής αλληλεγγύης και ανθρωπιάς για όλους μας. - Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να ξεκινήσεις να δίνεις αίμα και πώς ένιωθες τότε; Στο να γίνω εθελοντής αιμοδότης, μαζί με πολλούς άλλους συναδέλφους μου, με ώθησε κυρίως το γεγονός της δημιουργίας «Τράπεζας Αίματος» από τους υπαλλήλους της Ιονικής Τράπεζας, στην οποία εργαζόμουν, αλλά και τα προβλήματα που προέκυπταν από την ανεπαρκή κάλυψη των διαρκώς αυξανόμενων αναγκών αίματος στη χώρα μας, που είχαν σαν αποτέλεσμα την ταλαιπωρία έως την απώλεια ζωής συνανθρώπων μας.
Το ότι μπορούσα να προσφέρω ανιδιοτελώς, μία μικρή ποσότητα αίματος που ίσως έσωζε σε κάποιους τη ζωή, με έκανε να αισθάνομαι βαθιά ηθική ικανοποίηση.
Επίσης πίστευα ότι προσφέροντας αίμα, «έχτιζα» μία σχέση με τον άγνωστο λήπτη, καθώς και ότι «αποταμίευα» αίμα για πιθανή μελλοντική ανάγκη, δική μου ή συγγενικού μου προσώπου. - Μετά από δεκαετίες προσφοράς, πώς ένιωσες στην τελευταία σου αιμοδοσία πριν από λίγους μήνες, γνωρίζοντας ότι κλείνει αυτός ο κύκλος λόγω ηλικίας; Πάντα όταν κλείνει ένας κύκλος στη ζωή μας τα συναισθήματα που δημιουργούνται είναι ανάμεικτα.
Συνειδητοποίησα ότι μεγάλωσα και αισθάνθηκα μια μελαγχολία, ταυτόχρονα όμως, αισθάνθηκα και μια ικανοποίηση, περηφάνια και μια γερή δόση αυτοεκτίμησης, γιατί όσο ήμουν νέος (ή καλύτερα νεότερος), προσέφερα κάτι πολύτιμο στους συνανθρώπους μου. - Πόσο σημαντικό είναι για ένα συνταξιούχο να γνωρίζει ότι ο Σύλλογός του διατηρεί μια ενεργή τράπεζα αίματος, ακόμα κι αν ο ίδιος δεν μπορεί πλέον να προσφέρει; Πολύ σημαντικό.
Ο συνταξιούχος, γνωρίζοντας ότι μπορεί να στραφεί στο Σύλλογο και να ζητήσει βοήθεια στις δύσκολες ώρες για τον ίδιο ή για μέλη της οικογένειάς του, αισθάνεται ασφαλής και σίγουρος ότι θα βρεθεί η λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματός του, έστω κι αν αυτός αδυνατεί να προσφέρει πλέον αίμα. - Έχεις βιώσει κάποια στιγμή που η υπηρεσία αιμοδοσίας του Συλλόγου στάθηκε σωτήρια για κάποιον συνάδελφο ή συγγενή του; Πώς σε έκανε να νιώσεις η συμμετοχή σου σε αυτό; Είναι αρκετές οι περιπτώσεις συναδέλφων, στις δύσκολες στιγμές των οποίων ο Σύλλογος στάθηκε αρωγός, προσφέροντας αίμα που ήταν σωτήριο για τη ζωή των ιδίων ή συγγενών τους.
Στις περιπτώσεις αυτές, όλοι εμείς ως μέλη της υπηρεσίας αιμοδοσίας του Συλλόγου, αισθανθήκαμε χαρά και ηθική ικανοποίηση. - Αν είχες μπροστά σου ένα παιδί, ανίψι ή εγγόνι συναδέλφου, που διστάζει να δώσει αίμα για πρώτη φορά, τι θα του έλεγες για να τον πείσεις; Θα το ενθάρρυνα να μην διστάσει να προσφέρει μία μικρή ποσότητα αίματος, γιατί αφενός είναι θέμα ανθρωπισμού, αφετέρου είναι ευεργετικό για τη σωματική αλλά και την ψυχική του υγεία.
Θα του υπενθύμιζα επίσης ότι το αίμα που θα δώσει θα βοηθήσει τον ίδιο ή συγγενή του, εάν παραστεί ανάγκη. - Πιστεύεις ότι οι νεότερες γενιές έχουν την ίδια ευαισθησία στην εθελοντική προσφορά; Θεωρώ ότι οι νεότερες γενιές είναι καλύτερα ενημερωμένες και εμφανίζουν ευαισθησία στην εθελοντική προσφορά, η οποία βαίνει αυξανόμενη, Όμως η εκπαίδευση και η παρότρυνση από τη σχολική ηλικία θα βοηθήσουν περισσότερο στην ανάπτυξη συνείδησης εθελοντή αιμοδότη. - Αν μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα σε κάποιον που δεν έχει δώσει ποτέ αίμα, ποιο θα ήταν; Γιατί αξίζει κάποιος να δώσει αίμα έστω και μία φορά; Αφού πρώτα συμβουλευτεί τους ειδικούς και διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν αποτρεπτικοί λόγοι υγείας, θα του έλεγα: «Δώσε λίγο αίμα, χάρισε ζωή στο συνάνθρωπο». Η εθελοντική αιμοδοσία είναι πράξη αγάπης, κοινωνικής υπευθυνότητας και πολιτισμού.
Αξίζει να δώσει κάποιος αίμα, έστω και μία φορά, για να αισθανθεί τη δύναμη της αλληλεγγύης και να νιώσει το μεγαλείο της ανιδιοτελούς προσφοράς στο συνάνθρωπο.
—————————————————————————————— Ο Θοδωρής Ζυγούρης, γιος του αείμνηστου συναδέλφου μας Χρήστου Ζυγούρη, με αίσθημα ευθύνης στηρίζει σταθερά τα τελευταία χρόνια την Τράπεζα Αίματος της Ιονικής, προσφέροντας αίμα με συνέπεια και διακριτικότητα.
Παρότι δεν συμμετέχει στις οργανωμένες εθελοντικές αιμοδοσίες, φροντίζει προσωπικά να μεταβαίνει σε κέντρα αιμοδοσίας, συνεχίζοντας αδιάκοπα αυτή τη σημαντική πράξη προσφοράς.
Όπως άλλωστε σας έχουμε ενημερώσει, συνάδελφοι, υπάρχει η δυνατότητα αιμοδοσίας οποιαδήποτε στιγμή σε Κέντρα Αιμοδοσίας σε όλη την Ελλάδα.
Ο αιμοδότης δηλώνει απλά ότι το αίμα προσφέρεται για την Τράπεζα Αίματος της Ιονικής, αναφέροντας τον αριθμό «13451», που αποτελεί την ταυτότητά μας στο Εθνικό Μητρώο Αιμοδοσίας.
Η στάση του συναδέλφου μας αποδεικνύει έμπρακτα ότι η αλληλεγγύη και η προσφορά μπορούν να εκφράζονται καθημερινά! - Τι σε παρακίνησε να ξεκινήσεις να αιμοδοτείς για την υπηρεσία αιμοδοσίας του Συλλόγου μας; Αποφάσισα να προχωρήσω σε αιμοδοσία για το Σύλλογο όταν προέκυψε ανάγκη για συγγενείς μου, απευθύνθηκα στο Σύλλογο για αίμα και βρήκα άμεση ανταπόκριση.
Κατάλαβα ότι σε περίπτωση προσφοράς αίματος (αιμοδοσίας), καλό θα ήταν να γίνεται αυτή σε ένα οργανωμένο πλαίσιο για να βοηθηθούν κι άλλοι άμεσα όπως κι εγώ.
Επομένως, η προσωπική εμπειρία οδήγησε σε μια συνειδητή απόφαση για σύνδεση με την υπηρεσία αιμοδοσίας του Συλλόγου και την κοινότητα της Ιονικής. - Παρότι δεν συμμετέχεις στις οργανωμένες εθελοντικές αιμοδοσίες, συνεχίζεις σταθερά να δίνεις αίμα σε κέντρα αιμοδοσίας για λογαριασμό του Συλλόγου.
Τι σημαίνει για εσένα αυτή η διαρκής προσφορά; Είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει κάποιος, εφόσον έχει τη δυνατότητα φυσικά, για να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του.
Με την αιμοδοσία δίνεται νόημα σε μια μικρή πράξη και δημιουργείται ένας κύκλος αλληλεγγύης.
Το να δίνεις αίμα 2 ή 3 φορές το χρόνο γίνεται μια συνήθεια, ένας τρόπος ζωής που δεν στοιχίζει τίποτε και μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά άλλα μέλη του Συλλόγου. - Έχοντας βιώσει στην πράξη τη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η υπηρεσία αιμοδοσίας σε μια δύσκολη στιγμή, πόσο σημαντικό θεωρείς να υπάρχει αυτή η «δεξαμενή ζωής» για τους συναδέλφους και τις οικογένειές τους; Δημιουργείται ένα δίκτυο αλληλεγγύης -όπως είπα και προηγουμένως- και δομείται μια ασπίδα άμεσης βοήθειας/προστασίας προς όλους.
Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό σε κρίσιμες στιγμές, όταν κάποιος συγγενής ή φίλος χρειάζεται αίμα: Μπορεί κάποιος να απευθυνθεί στην υπηρεσία αιμοδοσίας και να έχει μια άμεση, ανθρώπινη αντιμετώπιση.
Το αίμα δεν αγοράζεται, χαρίζεται μόνο και χρειάζεται να υπάρχει διαθέσιμο. - Η δική σου στάση δείχνει ότι η αιμοδοσία είναι ένας ζωντανός οργανισμός: ο Σύλλογος βοήθησε ένα δικό σου άνθρωπο και εσύ «επιστρέφεις» αυτή τη βοήθεια επί σειρά ετών.
Πόσο σημαντικό είναι να καταλάβουν όλοι ότι για να υπάρχει αίμα για εμάς αύριο, πρέπει να δώσουμε εμείς σήμερα; Η αιμοδοσία είναι μια πράξη προνοητικότητας που δεν κοστίζει τίποτε.
Οι ανάγκες αίματος είναι σταθερές ή έκτακτες, αφορούν πολλά μέλη του Συλλόγου και, εξάλλου, υπάρχουν πιθανότητες να χρειαστούμε αίμα εμείς ή δικοί μας άνθρωποι κάποια στιγμή.
Πρέπει χτίσουμε τώρα, στο παρόν, μια «δεξαμενή» προσφοράς και αλληλο-υποστήριξης έχοντας στο νου μας το μέλλον και να δραστηριοποιηθούμε άμεσα. - Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στη νέα γενιά της Ιονικής Οικογένειας, ώστε να γίνουν οι επόμενοι σταθεροί αιμοδότες του Συλλόγου; Είναι καλό να μην περιμένει κάποιος να προκύψει μια ανάγκη για να χαρίσει αίμα.
Χαρίζοντας δέκα-δεκαπέντε λεπτά από το χρόνο τους μία ή δύο φορές ετησίως κτίζουν ένα δίχτυ προστασίας και δημιουργούν μια κοινότητα προσφοράς που μόνο προς όφελος όλων λειτουργεί.
———————————————————————————— Η σκυτάλη περνά στους νεότερους! Οι συνεντεύξεις που διαβάσατε έχουν έναν κοινό παρονομαστή: όλοι τους μιλούν για την αιμοδοσία όχι ως υποχρέωση, αλλά ως στάση ζωής.
Οι ιστορίες των συναδέλφων μας είναι το ζωντανό παράδειγμα της Ιονικής Ενότητας! Η Υπηρεσία Αιμοδοσίας του Συλλόγου μας δεν είναι ένας απρόσωπος μηχανισμός.
Είναι οι ίδιοι οι συνάδελφοι της Ιονικής.
Είναι οι άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα ο ένας στον άλλο στις πιο δύσκολες στιγμές.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε τη συμμετοχή της νέας γενιάς της Ιονικής Οικογένειας.
Των παιδιών, των εγγονιών και των ανιψιών των συναδέλφων μας.
Των νεότερων εργαζομένων.
Όλων όσοι μπορούν να αφιερώσουν λίγα λεπτά για να προσφέρουν κάτι ανεκτίμητο.
Σήμερα, καθώς πολλοί από τους «στυλοβάτες» της αιμοδοσίας μας αποχωρούν λόγω ηλικίας, η ευθύνη περνά στα χέρια των νεότερων… Καλούμε όλους τους συναδέλφους και φίλους του Συλλόγου να στηρίξουν μαζικά την ανοιχτή εθελοντική αιμοδοσία την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026, ώρες 09.00-13.00, στα γραφεία του Συλλόγου μας (Ευπόλιδος 8, 10551, Αθήνα, 7ος όροφος) • Ας στηρίξουμε όλοι αυτή την προσπάθεια! • Ας κρατήσουμε ζωντανή μια παράδοση αλληλεγγύης δεκαετιών! • Ας δώσουμε το παρών και ιδιαίτερα η νέα γενιά της Ιονικής Οικογένειας!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους