Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ έπρεπε - και πρέπει- από κόμμα του ΝΑΙ να γίνει παράταξη ( και άρα να πείσει μέρος του ΟΧΙ). Δύσκολο. Έπρεπε. Όφειλε.

Είχε χρόνο και ευκαιρίες. Ο Τσίπρας πρέπει από εκφραστής του ΟΧΙ ( αρχικά) να δείξει ότι μπορεί να έχει μια διαφορετική κυβερνητική πρόταση από της Δεξιά διαχείριση του ΝΑΙ.

Δηλαδή προοδευτικό σχέδιο αλλαγών εντός των παγκόσμιων - ευρωπαϊκών και στενά ελληνικών ορίων.

Τα γράφουμε αυτά εδώ και 3 χρόνια, για το ΠΑ.ΣΟ.Κ και εδώ και 7 για τον Τσίπρα με σειρά άρθρων.

Ούτε το ΠΑ.ΣΟ.Κ έμεινε πίσω επειδή δεν έκανε στροφή στο Κέντρο ( γιατί Κέντρο ονοματίζουν με εύηχο τρόπο όσους αντέχουν, βολεύονται, μπορούν ή τα βγάζουν ΑΝΕΤΑ πέρα), ούτε ο Τσίπρας είναι καμμένο χαρτί λόγω της διαπραγμάτευσης του 2015 ( γιατί για αυτήν κρίθηκε). Το ΠΑ.ΣΟ.Κ έμεινε πίσω γιατί δεν κατανόησε τον ιστορικό πολιτικό του ρόλο και περιορίστηκε στη διαχείριση του μνημονιακού του αποτυπώματος ως ένα ''σοβαρό'' κόμμα που δεν μπορεί να ενσωματώσει αυθεντικά τις αγωνίες του παραταξιακού μεταπολιτευτικού λαού του του 48% ( δυτική Θεσσαλονίκη, Β Αθηνών και πάει λέγοντας). Αυτό σε καθιστά de facto συμπληρωματική δύναμη.

Ή το αποτινάζεις απο πάνω σου ή το λουζεσαι σε κάθε στροφή.

Ο δε Τσίπρας επιχειρεί να κάνει αυτό που έπρεπε να κάνει το 2019 από 32%. Η σχέση μεταξύ των δύο κομμάτων θα είναι μοιραία ανταγωνιστική και θα κριθεί στο ποιος μπορεί να πετύχει τον στόχο του ΕΓΚΑΙΡΑ και όχι στη Δευτέρα Παρουσία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους