Πολιτικο-θεολογικός Στοχασμός Νούνη #01.03.06.26 Περί της σύγκρουσης των εξουσιών καθώς και των δύο άκρων (Πολιτική Vs Εκκλησία) ('Οικουμενισμός' Vs 'Ζηλωτισμός') Ορισμένοι πολιτικοί, παρατηρώ, ότι...
Πολιτικο-θεολογικός Στοχασμός Νούνη #01.03.06.26 Περί της σύγκρουσης των εξουσιών καθώς και των δύο άκρων (Πολιτική Vs Εκκλησία) ('Οικουμενισμός' Vs 'Ζηλωτισμός') Ορισμένοι πολιτικοί, παρατηρώ, ότι σπεύδουν ταχέως να πουν στον τάδε Επίσκοπο ή/και Αρχιεπίσκοπο ή απλό κληρικό «μείνε στα πνευματικά σου καθήκοντα» και στον πολιτικό «μείνε στα διοικητικά σου καθήκοντα». Όλα αυτά αποβλέπουν θεωρώ είτε προς τον καισαροπαπισμό είτε προς τον παποκαισαρισμό.
Δύο δαιμονικά άκρα, όπου δεν υφίσταται η Αρχή της Συνεργασίας μεταξύ εκκλησιαστικών και πολιτικών θεσμών.
Και όπου δεν υφίστατο συνεργασία, αλλά βέρος ανταγωνισμός, υφίστατο ζηλοφθονία ολκής και άρα, επίδειξη ισχύος.
Όμως, η ιστορία μας διδάσκει ότι ούτε η Εκκλησία περιορίζεται σε μια ιδιωτική θρησκευτικότητα και στείρα πνευματικότητα που να στέκεται αδιάφορα στον καθημερινό βίο και την πολιτεία (εξού και βιο-πολιτική) των ανθρώπων, αλλά , ούτε η πολιτική εξουσία δικαιούται να μετατρέπεται σε αλάθητο κριτή της κοινωνικής αλήθειας.
Ποιός επίγειος θεσμός πέραν του παπά του Βατικανού, διεκδικεί το αλάθητο, ως δόγμα πίστεως; Η πρόσφατη σύγκρουση Δημάρχου και Μητροπολίτη στις Σέρρες μας θυμίζει, σε διαφορετική κλίμακα βέβαια, όσα κακόβουλα, δόλια και κακόγνωμα διαδραματίστηκαν ως γνωστόν στην Πάφο με τον αντικανονικά έκπτωτο σεβ. Μητροπολίτη Πάφου κ. Τυχικόν και τον εν αργία Δήμαρχο Πάφου κ. Φαίδωνα Φ. Και στις δύο περιπτώσεις αναδύεται το ίδιο βαθύτερο ερώτημα: π ο ι ο ς άραγε νομιμοποιείται να εκφράζει το συλλογικό αίσθημα όταν οι θεσμοί και οι εξουσίες συγκρούονται μεταξύ τους; Και επειδή ως συνήθως είμαστε αδαείς και εμπαθείς, αν προσθέσουμε και λίγο την μεταβλητή του φόβου ('τί θα πει η κοινωνία αν πάρω δημόσια θέση;'), δεν δυνάμεθα να διακρίνουμε την αλήθεια από το ψεύδος.
Και συμπεριφερομάστε σαν τους φανατικούς οπαδούς του ποδοσφαίρου με ανόητους συναισθηματικούς ζηλωτισμούς και συνθήματα.
Αυτός ήτο και ο σημαίνων λόγος που μετά την διαμαρτυρία τον Απρίλιο υπέρ του σεβ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, μου ζήτησε κάποιο πρόσωπο που διοργανώνει τις διαμαρτυρίες να βοηθήσω και να ηγηθώ τις προσπάθειάς τους, και επειδή συνειδητοποίησα και αντέταξα τις σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις, ανούσιους ανταγωνισμούς και τα αδύναμα σημεία τους, αρνήθηκα ευγενικά την τιμητική τους πρόταση, λέγοντας ότι σας αρκεί να είμαι απλά ένας εξωτερικός συνεργάτης και παρατηρητής, ώστε από απόσταση ασφαλείας να κρίνω αναλόγως των περιστάσεων την υπόθεση.
Ανεξαρτήτως αν, μετά από αυτό το ξεκαθάρισμα μου έκοψαν μαχαίρι την καλημέρα, ανεξαρτήτως αν ορισμένες αδαείς πήγαν να μου κάνουν μάλιστα μαθήματα Νομικής σκέψης (στο ζήτημα του Τυχικού! Που μόνον νομικής υφής δεν είναι το ζήτημα, ανεξαρτήτως αν οφείλει να χρησιμοποιηθεί η νομική επιστήμη για τον αγώνα του) αισθάνομαι ιδιαζόντως πολύ χαρούμενος, καθότι αρκετοί που πασχίζουν υπέρ του σεβ Τυχικού, και κρύβονται στις σκιές, οι οποίοι αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων, διότι, διαπιστώνω ότι του κάνουν εκών-άκοντι ζημιά καθώς έχουν ψυχολογική, πνευματική και γνωστική αδυναμία να μπουν στην συχνότητα της Αρχής της Συνεργασίας.
Και να δουλέψουν ως οργανωμένο σώμα με στρατηγική για την καλύτερη προστασία του.
Μεγάλη ζημιά, έχουν την αίσθηση αρκετοί φίλοι και φίλες μας, στην υπόθεση Τυχικού έκανε ο Κυριάκος Σάββα μετά των συν αυτώ, μιας και ενήργησε αντιδεοντολογικά και αντιθεσμικά -αφού πρωτοστατούσε ως Υποψήφιος Βουλευτής χωρίς διαφάνεια και λογοδοσία σε δημόσιες διαμαρτυρίες- χωρίς ουσιώδη διαβούλευση με το πολιτικό Κόμμα του ΕΛΑΜ, όπερ πολύ σωστά και εύλογα έπραξε και τον καθαίρεσε εν μιά νυκτί και άρδην ο Πρόεδρος του ΕΛΑΜ κ. Χρίστος Χρίστου. Ο Φουκώ, βέβαια, θα παρατηρούσε ότι κάθε εξουσία διεκδικεί το μονοπώλιο του «ορθού λόγου». Ο ιερός Αυγουστίνος όμως θα προειδοποιούσε ότι η εξουσία χωρίς αυτογνωσία καταλήγει σε κυριαρχία.
Και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, θα υπενθύμιζε ότι η αλήθεια δεν επικρατεί επειδή την επιβάλλει ένας θεσμός, αλλά επειδή αντέχει στην ελεύθερη δοκιμασία της συνείδησης της ζώσας συλλογικής συνείδησης του σώματος της Κοινότητας.
Το τραγικό δεν είναι ότι συγκρούονται πολιτικοί και εκκλησιαστικοί άρχοντες.
Αυτά είναι μέσα στο παίγνιο της εξουσίας.
Το τραγικό είναι όταν η σύγκρουση μετατρέπει την κοινωνία και τους πολίτες σε αντιμαχόμενα στρατόπεδα.
Τότε, οι θεσμοί παύουν να υπηρετούν τον λαό και αρχίζουν να ζητούν από τον λαό να υπηρετήσει τις δικές τους αντιπαραθέσεις.
Εκεί φαίνεται ότι αρχίζει η πραγματική κρίση της δημοκρατίας αλλά και της εκκλησιαστικής ζωής.
Όσον αφορά την υπόθεση σεβ.
Τυχικού, επειδή υπάρχουν πολύπλοκα θεολογικά ζητήματα διαχείρισης της υπόθεσης, να επισημανθεί ότι καλός είναι ο αγώνας κατά της Οικουμενικής Κινήσεως, κατά των άνομων σχεδιασθέντων της Συνόδου της Κρήτης, αυτό είναι το ένα κακόδοξο άκρο, θα πρέπει ιδιαζόντως να επισημανθεί ότι η προσοχή μας θα πρέπει εξίσου να είναι και στο έτερον άκρο, αυτό του επάρατου 'Ζηλωτισμού' και φανατισμού όπου οδηγεί σε Σχίσμα.
Αυτό το αναφέρω σκόπιμα θεολογικά και εκκλησιολογικά σκεπτόμενος, καθότι παρατηρώ, ορισμένους, ενδεχομένως καλοπροαίρετους φίλους και οπαδούς του σεβασμιωτάτου Τυχικού, που γράφουν δημόσια 'να δημιουργήσουν αυτόνομα δική τους Εκκλησία', λόγω των άνομων και κακόδοξων πραχθέντων του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου.
Ευελπιστώ ότι αυτές οι δηλώσεις είναι από συναισθηματική αγανάκτηση και όχι πορεία προς το Σχίσμα με άλοθι τις δημόσιες αμαρτίες του Μακαριωτάτου και την αδικία στο πρόσωπο του σεβ Τυχικού.
Επίσης, έχει πέσει στην αντίληψη μου ότι οι καθαιρεμένοι Κληρικοί και Μοναχοί της ιεράς Μονής Αβακούμ, τελούν μυστήρια και ιερουργούν ωσάν να μη συμβαίνει τίποτα.
Και πέραν τούτου έχουν προσχωρήσει σε κάποιο "Ουκρανικό Πατριαρχείο" για το οποίον δεν έχω ιδέα από που ξεφύτρωσε και ποιες οι ρίζες του. ❗️Αν, και μόνον αν, οι καθαιρεμένοι Κληρικοί και Μοναχοί της ιεράς Μονής Αβακούμ ιερουργούν πράγματι Μυστήρια, τότε, και μόνον τότε, βρίσκονται σε κανονικό Σχίσμα. ‼️ Και οφείλει τώρα ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου -ανεξαρτήτως της υπόθεσης Τυχικού- να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα που δημιούργησε αγκαζέ με τον Μητροπολίτη Ταμασού με κανονικό επίσημο αφορισμό τους, ώστε να προστατευθεί το σώμα της Εκκλησίας.
Δηλαδή, σοβαρά τώρα, οι (δικαίως ή αδίκως, δεν έχει σημασία) καθαιρεμένοι Αβακουμίτες δημιούργησαν και έπηξαν νέα 'Εκκλησία' και σπεύδουν οι οπαδοί τους σαν τα αρνιά να λάβουν μέρος στις συνάξεις τους; Τραγωδία ολκής αν όντως συμβαίνει τέτοιο εκκλησιολογικό ολίσθημα.
Σε περίπτωση που λόγου χάριν καθαιρεθεί αδίκως (ή/και δικαίως) ο σεβ. Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός, εκκλησιολογικά ομιλούντες, οφείλει να δεχτεί την άδικη καθαίρεσή του, χωρίς να ιερουργεί και χωρίς να προσχωρήσει σε ζηλωτικές και σχισματικές κοινότητες, για να μην οδηγηθεί η Εκκλησία της Κύπρου σε Σχίσμα, ανεξαρτήτως αν ορισμένοι ταλαίπωροι Ιεράρχες τους καβαλίκεψε ο Διάβολος και πασχίζουν να διαλύσουν εκ των έσω την Εκκλησία.
Αυτή ε ί ν α ι η ορθόδοξη εκκλησιολογία της Πατερικής Θεολογίας εδώ και αιώνες, και όχι η γνώμη και η άποψη του Νούνη και του κάθε Νούνη.
Και για να τελειώνουμε με τις βλακείες του κάθε αδαή στα θεολογικά γράμματα, που έχει γνώμη επί παντώς επιστητού, να επισημανθεί ότι στο ζήτημα της ιεράς Αποτείχισης, υφίστανται δύο ειδών αποτειχίσεις: Η ιεροκανονική ορθόδοξη αγία Αποτείχιση και η ανιεροκρύφια κακόδοξη "αποτείχιση" των Σχισματικών.
Ευελπιστώ, ότι ο προηγούμενος Στοχασμός του Νούνη να προβληματίζει βαθιά και σοβαρά πάντες τους ορθόδοξους χριστιανούς, μιάς και ορίζει ως οδοδείκτης προς τα πού βρίσκεται η ιερά και μέση Βασιλική οδός.
Όλα τα υπόλοιπα τα ακούμε βερεσέ.
Αν είναι να μου πολεμούν ορισμένοι "ομολογητές" του γλυκού νερού μονοσήμαντα τον Οικουμενισμό, χωρίς ουσιώδες προφυλάξεις για το έτερον αιρετικό άκρο τον 'Ζηλωτισμό' που οδηγεί σε Σχίσμα, εις μάτην θεολογικά, πνευματικά και εκκλησιολογικά ο αγώνας σας. Εις μάτην!... Στώμεν καλώς! ⚜️ Του Παναγιώτη Νούνη, ✌️Ελεύθερος Στοχαστής 👊 3 Ιουνίου, 2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους