Τεχνικά μιλώντας: Η φιλοσοφία Ένας Άγγλος περιηγητής βρέθηκε κάπου στα 1834 στην Αθήνα, για πρώτη φορά, για καταγράψει την κατάστηση στο νέο κράτος της Ελλάδας, του τόπου που γέννησε πάρα πολλά...

Πλήρες Κείμενο:

Τεχνικά μιλώντας: Η φιλοσοφία Ένας Άγγλος περιηγητής βρέθηκε κάπου στα 1834 στην Αθήνα, για πρώτη φορά, για καταγράψει την κατάστηση στο νέο κράτος της Ελλάδας, του τόπου που γέννησε πάρα πολλά πράγματα και νωρίτερα είχε κερδίσει μέσα από μία σπουδαία επανάσταση την ανεξαρτησία του από τους Οθωμανούς.

Σε ένα κείμενο του γράφει για τη φιλοσοφία, μία από τις...κόρες της αρχαίας Ελλάδας και περιγράφει μία εικόνα: Κάποιοι Έλληνες, στη σκιά του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης, αλλά και κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, φιλοσοφούσαν μιλώντας στη γλώσσα των αρχαίων προγόνων τους. Οι Άγγλοι έχουν χιούμορ και είναι πολύ αυτοσαρκαστικοί.

Όταν ρώτησε κάποιον που μιλούσε λίγα αγγλικά για το τι συζητούσαν οι άλλοι κάτω από το δέντρο, του είπε πως ήταν Αρβανίτες και στη γλώσσα τους μάλωναν για ποιανού ήταν κάτι γίδια που έβοσκαν παραπέρα.

Και το έγραψε και αυτό στο κείμενο του.

Είπαμε, η φιλοσοφία είναι κόρη της Ελλάδας, αλλά εδώ, σε αυτή την πολύ βαλκανική γωνιά που ζούμε, το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός είναι ορφανά.

Στην από εδώ πλευρά, Αριστερά του Κέντρου, δίνουν και παίρνουν τα...σεντόνια της πολιτικής φιλοσοφίας.

Και σχεδόν όλοι και όλες βάζουν στο κέντρο κάτι το...τελευταίο.

Ας πούμε κάποια τελευταία ευκαιρία.

Αξίζει ο... έτσι μία τελευταία ευκαιρία; Θα του δώσει ο κόσμος μία τελευταία ευκαιρία; Τέτοια πράγματα.

Τεχνικά και όχι φιλοσοφικά μιλώντας, αυτό με την...τελευταία ευκαιρία δεν ισχύει.

Αν κάποιος/κάποια την αξιοποιήσει τότε δεν είναι η τελευταία.

Θα του/της έρθουν πολλές άλλες...τελευταίες ευκαιρίες.

Ή το άλλο που, σύμφωνα με το βιβλίο, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Φιλοσοφικά μιλώντας ισχύει.

Ακόμα και αν...πεθάνουν όλα τα άλλα η ελπίδα θα είναι αυτή που τελευταία θα...κλείσει την πόρτα.

Τεχνικά μιλώντας όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Η ελπίδα συχνά...πεθαίνει πολύ πριν το τέλος μίας ιστορίας.

Καμία φορά ακόμα και πρώτη.

Τελευταία λοιπόν, εδώ σε αυτή την πολύ βαλκανική γωνιά που ζούμε, πέσαμε ξανά σε βαριά φιλοσοφία για αυτό με την Αριστερά που θέλει να κυβερνήσει και αν θέμα είναι εκεί ή είναι αλλού, ξέρω εγώ στους...αγώνες! Επειδή η συζήτηση είναι πολύ φιλοσοφική, υπέρ των αγώνων τάσσονται πολλοί και πολλές που όχι μόνο δεν έχουν παίξει το κεφάλι τους κορώνα γράμματα σε κάποιον αγώνα, αλλά ούτε καν έχουν κάνει ούτε μία μέρα απεργία.

Στο πλαίσιο φιλοσοφικών συζητήσεων συχνά η συζήτηση πάει σε άλλες χώρες ή και πόλεις, τελευταία για παράδειγμα στη Νέα Υόρκη, την νέα.. Μόσχα σύμφωνα με τον Τραμπ.

Αλλά ας μείνουμε στην από πλευρά του Ατλαντικού. Στην Πορτογαλία.

Αν και η απόσταση είναι μεγάλη, έχουμε πιάσει το Δυτικό και το Ανατολικό άκρο, Πορτογαλία και Ελλάδα έχουν πολλές ομοιότητες σε ότι αφορά το μοντέλο της οικονομίας και της απασχόλησης με πολλά κοινά μεγέθη, όπως αυτό του μεγέθους του πληθυσμού, της εξάρτησης από τον τουρισμό, τις πολλές μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις και έναν σχετικά μεγάλο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Αν θυμάστε στην Ε.Ε. των 15 η Πορτογαλία είχε την τελευταία θέση σε ότι αφορά τους μισθούς και η Ελλάδα είχε την προτελευταία. Η Ελλάδα βέβαια είχε - και τότε - πολύ...καλύτερη θέση σε ότι αφορά τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες. Η Πορτογαλία μπήκε και βγήκε από μνημόνιο και στις εκλογές του Οκτώβρη του 2015, παρά τη νίκη της Δεξιάς, οι Σοσιαλιστές και η Αριστερά κατάφεραν να σχηματίσουν κυβέρνηση, μία εξέλιξη που είχε μία επιρροή από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ εδώ στην Ελλάδα τον Σεπτέμβρη του 2015.

Μετά από αρκετά χρόνια η Πορτογαλία πέρασε ξανά στο.. μπρελόκ του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Η κυβέρνηση της Δεξιάς όμως παραιτήθηκε εξαιτίας ενός σκανδάλου διαφθοράς και πήγαν ξανά σε εκλογές.

Σε αυτές εκλογές στην Πορτογαλία η Δεξιά πέτυχε μία μεγάλη νίκη και ότι υπάρχει Αριστερά του Κέντρου βυθίστηκε όπως ο Τιτανικός όταν στούκαρε πάνω στο παγόβουνο.

Κάπως έτσι η κυβέρνηση αποφάσισε να ισοπεδώσει τα δικαιώματα του Κόσμου της Εργασίας- κάτι που by the way δεν έγινε κατά τη διάρκεια του πορτογαλικού μνημονίου - με βάση το...ελληνικό μοντέλο, του Θατσερικού πειράματος αυτής της επταετίας στην Ελλάδα της Μητσοτάκης Α.Ε. Και η απάντηση του Κόσμου της Εργασίας ήταν η μεγαλύτερη απεργία που έχει γίνει στην Πορτογαλία εδώ και 50 χρόνια.

Στα δικά μας, στα πολλά - είναι η αλήθεια- μοναστήρια της Αριστεράς συνεχίζονται οι φιλοσοφικές συζητήσεις, σαν την ορχήστρα του Τιτανικού που έπαιζε καθώς το πλοίο στούκαρε στο παγόβουνο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους