Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο νόμος υπάρχει για να εφαρμόζεται.Και σωστά υπάρχει. Χθες το βράδυ πάρκαρα παράνομα.Όχι επειδή αγνοώ τον νόμο, αλλά επειδή βρέθηκα μπροστά σε μια κατάσταση που θεώρησα πως δεν δημιουργούσε πραγματικό πρόβλημα.

Το αυτοκίνητο βρισκόταν λίγα εκατοστά μέσα στην κίτρινη γραμμή ενός γκαράζ, σε σημείο όπου υπήρχε άφθονος χώρος για την είσοδο και έξοδο οχημάτων.Δεν έβρισκα θέση στάθμευσης, ήταν έξω από το διπλανό σπίτι μου και σκέφτηκα ότι το πρωί θα το μετακινούσα.Αν πράγματι ενοχλούσα κάποιον, η πόρτα μου ήταν δίπλα.

Η παράβαση όμως παρέμενε παράβαση.

Και αυτό δεν αλλάζει.

Αυτό που με έβαλε σε σκέψεις δεν είναι η εφαρμογή του νόμου.Είναι κάτι πιο λεπτό.

Ως κοινωνία έχουμε ανάγκη από κανόνες.

Όμως η συμβίωση δεν στηρίζεται μόνο στους κανόνες.Στηρίζεται και στην κρίση, στην αναλογικότητα και στην πρόθεση να διευκολύνουμε ο ένας τον άλλον όταν αυτό δεν βλάπτει κανέναν.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να εφαρμόζεις έναν κανόνα και στο να εξαντλείς κάθε δυνατότητα αυστηρότητας που σου δίνει ο κανόνας.

Η εξουσία, μικρή ή μεγάλη, αποκαλύπτει τον χαρακτήρα μας μέσα από τον τρόπο που τη χρησιμοποιούμε.

Το ερώτημα δεν είναι αν είχα άδικο.Είχα.

Το ερώτημα είναι τι είδους κοινωνία θέλουμε να χτίσουμε: μια κοινωνία που αρκείται στο «έχω το δικαίωμα» ή μια κοινωνία που αναρωτιέται και «χρειάζεται να το κάνω;».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους