ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΝΕΣ Η αντιπαράθεση είναι μια θετική διαλεκτική παράμετρος, ή μπορεί να γίνει ή να είναι τέτοια, υπό αυτήν την έννοια η αριστερά εχει προσφέρει θεωρητικά, αναλυτικά...

Πλήρες Κείμενο:

ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΝΕΣ Η αντιπαράθεση είναι μια θετική διαλεκτική παράμετρος, ή μπορεί να γίνει ή να είναι τέτοια, υπό αυτήν την έννοια η αριστερά εχει προσφέρει θεωρητικά, αναλυτικά και επιστημονικά, μέχρι εκεί, και αυτό σημαίνει ότι, ο μηδενισμός μηδενίζει και την ευκαιρία διαλεκτικής σχέσης, η οποία είναι χρήσιμη Η διαλεκτική αντιπαράθεση χάνει το νόημά της , όταν γίνεται η παίρνει επιθετικά αντιθετική σχέση, και δυστυχώς αυτό συμβαίνει με την αριστερά, ιδιαίτερα στην Ελλάδα Υπάρχουν αιτίες για αυτό, η χώρα έχασε το τραίνο της μεταρρύθμισης ιδεών και πραγματικοτήτων ιστορικά προ αιώνων, και, παραδέρνει έκτοτε σε φοβικές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες και σε αντιλήψεις με χαρακτήρα απολυτότητας και όχι πνευματικής ευελιξίας, να το πούμε διαφορετικά Ο συντηρητικός φοβισμός έχει επικρατήσει σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και σε όσους αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί Η σκέψη του μέσου έλληνα δεν είναι διαλεκτική, αλλά, περιέχει τον χαρακτήρα του ημιμορφωμένου που αναζητά την απόλυτη αλήθεια, που νομίζει ότι έχει ανακαλύψει μόνο ο ίδιος, και αυτό είναι που τον κάνει φανατισμένο και πνευματικά τυφλό Όλες οι κοσμογονικές μεταβολές που καθόρισαν την τύχη της αριστεράς, στην Ελλάδα έχουν προσαρμοστεί σ ένα επίπεδο συντήρησής της, η άποψη, έτσι και αλλοιώς η γή θα γίνει κόκκινη, δεν υπάρχει πιά, γιαυτό, οι μόνοι που ακολουθούν σήμερα το ΚΚΕ και γενικά την αριστερά είναι, νέα παιδιά που κουβαλούν μέσα τους άγνοια και συναίσθημα και ηλικιωμένοι, για λόγους παράδοσης και ανικανότητα να γνωρίσοιυν κάτι άλλο, απορρίπτοντας τον πολιτικό τους εαυτό και τις ελπίδες που τους γαλούχησαν επί δεκαετίες Η χώρα χρειάζεται έναν αυταρχικό μεταρρυθμιστή για να μπορέσει να αλλάξει, απόδειξη ότι, πρόοδος έχει υπάρξει μόνο με τέτοιους ηγέτες, μόνο που που ο Βενιζέλος ήταν υποχρεωμένος να βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο, και ο τρικούπης χρεωκόπησε την χώρα, όταν μεταρρύθμιζε με δανεικά Η περίπτωση Πασοκ και Α.Παπανδρέου θα μπορούσε να είναι τέτοια αλλά, ήταν ότι χειρότερο, λαϊκίστικο, οππορτουνιστικό, ανεύθυνο και αρπακτικό, τι μας έμεινε ; Αντί για μεγάλες μεταρρυθμίσεις μια καλή κοινωνική και οικονομική λειτουργικότητα, αυτό και τέλος, εκτός από αυτό υπάρχει μόνο το χάος της οπορτουνιστικής, σε ΄ότι αποκαλείται αντιπολίτευση, που δεν τολμάει καν να αναφερθεί σαν εναλλακτική πρόταση, γιατί δεν έχει

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους