Κάποιοι μεγαλώσαμε με την συμβουλή: να διαβάζεις, να περάσεις όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, να πάρεις το πτυχίο, να βρεις μια καλή δουλειά, να γίνεις πετυχημένος… Άλλοτε πάλι, να γίνεις καλό...
Κάποιοι μεγαλώσαμε με την συμβουλή: να διαβάζεις, να περάσεις όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, να πάρεις το πτυχίο, να βρεις μια καλή δουλειά, να γίνεις πετυχημένος… Άλλοτε πάλι, να γίνεις καλό παιδί, καλός κι ευγενικός άνθρωπος… Εύλογα δημιουργείτε το ερώτημα: η ευγένεια δεν έχει θέση στην επιτυχία, για πιο λόγο να «είμαι», αφού ο στόχος είναι να «έχω»; Στο μυαλό μας σημαντικό ήτανε να «έχεις», καλούς βαθμούς, καλή εργασία με καλό μισθό, καλή σύζυγο, κ. λ. π. κι όταν έχεις, μπορείς να κάνεις την ζωή που θέλεις και τότε θα είσαι ευτυχισμένος.
Η επιθυμία για το περισσότερο… το μεγαλύτερο… το επόμενο… για την πρωτιά… γεννάει την οργή και την σύγκρουση! Κάποιος είπε: αξίζει να υπάρχεις για ένα Όνειρο, να εργαστείς, να εκπαιδευτείς, να αυτο-πειθαρχήσεις, να αγγίξεις την καλύτερη έκδοση του εαυτού σου, να «γίνεις»… και μετά να «κάνεις» το καλύτερο που μπορείς, για να πραγματοποιήσεις το Όνειρό σου και φυσικά θα αποκτήσεις όνομα, φήμη, χρήματα… Μα πάνω απ’ όλα την εσωτερική πληρότητα και την ικανοποίηση ότι το Όνειρο βγήκε αληθινό!!!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους