Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ελληνική γλώσσα,το υπερόπλο του Ελληνισμού που το καταντήσαμε νεροπίστολο🏛️🇬🇷 Σε κάθε εποχή η γλώσσα ενός λαού αποκαλύπτει όχι μόνο τον τρόπο που μιλά, αλλά και τον τρόπο που σκέφτεται.

Η ελληνική γλώσσα, με τη μακρά ιστορική της διαδρομή, δεν βρίσκεται σε κίνδυνο ως σύστημα όμως τίθεται διαρκώς το ερώτημα αν την αξιοποιούμε στο εύρος και στο βάθος που πραγματικά επιτρέπει.

Μιλάμε για μια γλώσσα που γέννησε έννοιες και όχι απλά λέξεις.Που έδωσε όνομα στη σκέψη πριν υπάρξει η ίδια η έννοια της σκέψης.Που όρισε το είναι, τη λογική, τη δημοκρατία, την τραγωδία, την επιστήμη.Που την έχουν υμνήσει οι σπουδαιότεροι άνθρωποι του πνεύματος σε κάθε εποχή από τον σπουδαίο Ρωμαίο ρήτορα Κικέρων εως τον σπουδαιότερο Γερμανό όλων των εποχών Γκαίτε και σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο αυτό το "πυρηνικό όπλο" να το κρατάμε σαν πλαστικό παιχνίδι, γεμάτο θόρυβο και άδειο από νόημα.Ζούμε την εποχή της απόλυτης λεξιπενίας.

Όχι βέβαια επειδή η ελληνική γλώσσα φτώχυνε αλλά επειδή εμείς φτωχύναμε μέσα της.

Όταν στις δέκα λέξεις που χρησιμοποιούν οι νέοι, οι επτά είναι bro, cringe, random, whatever, δεν μιλάμε για «νεανική αργκό».Μιλάμε για ξεκάθαρη παραίτηση από τη γλωσσική μας ταυτότητα.

Σαν να μιμούμαστε άκριτα έναν ξένο κώδικα, λες και είμαστε Αφροαμερικανοί σε γκέτο του Μπρονξ και όχι φορείς μιας γλώσσας τριών χιλιάδων ετών.Το πρόβλημα δεν είναι τα αγγλικά.

Το πρόβλημα είναι ότι τα χρησιμοποιούμε εκεί όπου η ελληνική αρκεί και περισσεύει.

Σαν να ντρεπόμαστε για τη γλώσσα μας.

Σαν να πιστεύουμε ότι δεν είναι αρκετά «κουλ», αρκετά «μοντέρνα», αρκετά «ποιοτική» για να εκφράσει σκέψη, συναίσθημα, αντίρρηση, βάθος.

Κι όμως, υπάρχει ένας αμείλικτος νόμος που δεν τον αλλάζει καμία τάση.

Όσο μεγαλύτερο είναι το εύρος του γλωσσικού σου πεδίου, τόσο βαθύτερος γίνεται ο τρόπος που σκέφτεσαι.Η λέξη δεν ακολουθεί τη σκέψη.

Τη γεννά.Όταν δεν έχεις λέξη για κάτι, δεν μπορείς ούτε να το συλλάβεις καθαρά, ούτε να το αμφισβητήσεις, ούτε να το υπερασπιστείς.

Αυτό ακριβώς περιέγραψε ο Όργουελ στο σπουδαίο λογοτεχνικό του έργο "1984" πριν περίπου 80 χρόνια.Όχι πρώτα με κάμερες και ολοκληρωτισμούς, αλλά με τη Νέα Ομιλία μια γλώσσα φτωχή, κομμένη, αποστειρωμένη, όπου όσο λιγότερες λέξεις διαθέτεις, τόσο λιγότερες σκέψεις επιτρέπονται.Όταν εξαφανίζεις τις λέξεις, εξαφανίζεις και τις έννοιες.Και όταν εξαφανίζεις τις έννοιες, ο άνθρωπος γίνεται ευκολότερα χειραγωγήσιμος.

Το τραγικότερο όμως είναι ότι εμείς δεν χρειαζόμαστε καν Μεγάλο Αδελφό.

Το κάνουμε μόνοι μας.Απλοποιούμε, ισοπεδώνουμε, αντικαθιστούμε,όχι για να επικοινωνούμε καλύτερα, αλλά για να μην κουραζόμαστε να σκεφτόμαστε.Εχούμε φτάσει στο σημείο να συζητιέται να ευτελίσουμε ακόμα και τη λειτουργική γλώσσα της Εκκλησίας.

Να παραφράζουμε τα αριστουργήματα και τα μνημεία λόγου του Μεγάλου Βασιλείου, του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, του Ιωάννη του Δαμασκηνού, με την πρόφαση ότι «δεν τα καταλαβαίνουμε». Σαν να φοβόμαστε το βάθος, την πολυπλοκότητα, την ιστορική δύναμη των λέξεων.Η ελληνική γλώσσα μπορεί να αποδώσει αποχρώσεις νοήματος με χειρουργική ακρίβεια και όμως, την ανταλλάσσουμε με συντομογραφίες, ξενικούς όρους και έναν λόγο πρόχειρο, ρηχό, εφήμερο στα όρια της αφέλειας.Αυτό δεν λέγεται εξέλιξη.

Λέγεται υποχώρηση, λέγεται ολοκληρωτική παράδοση.Η γλώσσα δεν πεθαίνει όταν αλλάζει.

Πεθαίνει όταν παύει να απαιτεί, όταν παύει να διδάσκεται σε βάθος, όταν παύει να μας ανεβάζει στο ύψος της και κατεβαίνει στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο.

Σήμερα λοιπόν, εννοείται ότι δεν χρειάζονται πανηγυρισμοί.Χρειάζεται ευθύνη.Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, δεν θα μας φταίει ούτε η παγκοσμιοποίηση ούτε οι ξένοι.Θα μας φταίει ότι εμείς οι ίδιοι μικρύναμε τη γλώσσα μας για να χωρέσει στην ευκολία μας.Ότι ανταλλάξαμε την ακρίβεια με τη συντομογραφία,το βάθος με το πρόχειρο,τη σκέψη με το σήμα.

Κι όμως, παρόλη αυτή την σαρωτική λαίλαπα αποχαύνωσης ακόμα η γλώσσα μας κρατάει Θερμοπύλες.Αν την προστατέψουμε και τη χρησιμοποιήσουμε με πίστη, μπορεί να φωτίσει και πάλι το μυαλό και την ψυχή μας.Μέσα από τη μελέτη, τη γραφή, τη συζήτηση, την ανακάλυψη της ιστορίας και της ετυμολογίας, η γλώσσα μας μπορεί ξανά να μας σηκώσει στο ύψος που της αρμόζει.Μπορεί να γίνει φως για τη σκέψη, δύναμη για τη φαντασία, όπλο για την ελευθερία.Η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς λέξεις.Είναι υπερόπλο και ήρθε η ώρα να το κρατήσουμε στα χέρια μας με σεβασμό, γνώση και αγάπη.🇬🇷🏛️ ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους