Στις 16 Νοεμβρίου 1961 ο Μεσολογγίτης γιατρός Ιωάννης Λυκούδης κατοχύρωσε με το υπ’ αριθμ. 22453 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Ελληνικού κράτους, με τίτλο «Μια μέθοδος για την παρασκευή ενός...

Πλήρες Κείμενο:

Στις 16 Νοεμβρίου 1961 ο Μεσολογγίτης γιατρός Ιωάννης Λυκούδης κατοχύρωσε με το υπ’ αριθμ. 22453 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Ελληνικού κράτους, με τίτλο «Μια μέθοδος για την παρασκευή ενός φαρμακευτικού μείγματος για τη θεραπεία των ελκών του στομάχου, του δωδεκαδακτύλου και της γαστρίτιδας». Οι δραστικές ουσίες που περιέχονταν στο σκεύασμα Elgaco (ονομασία που ο ίδιος έδωσε στο φάρμακο αυτό, χωρίς ποτέ αυτό να γίνει εμπορικό φάρμακο) ήταν ένας συνδυασμός τεσσάρων (4) αντιβιοτικών και μιας βιταμίνης, ήτοι: 5,7-διιωδο-8-οξυκινολεΐνη: 0,125 g 5-ιωδο-7-χλωρο-8-οξυκινολεΐνη: 0,125 g φθαλυλοσουλφαθειαζόλη: 0,3 g θειική στρεπτομυκίνη: 0,075 g βιταμίνη Α Πολλοί Έλληνες ασθενείς, από όλη τη χώρα, δοκίμασαν, έλαβαν και γιατρεύτηκαν με το Elgaco.

Οι αρμόδιες αρχές, ωστόσο, δεν έδωσαν άδεια κυκλοφορίας στο Elgaco γιατί δεν είχε δοκιμαστεί σε εκτεταμένες κλινικές μελέτες.

Προσπάθησε να πείσει τις κυβερνητικές αρχές, έφτασε να επισκεφτεί τον τότε πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Αγνοήθηκε και παραπέμφθηκε στους ειδικούς ιατρούς - πανεπιστημιακούς του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι τελευταίοι αδράνησαν και δεν δοκίμασαν καν, σε κλινικές μελέτες, το φάρμακο Elgaco.

Το τότε ιατρικό πανεπιστημιακό κατεστημένο τον αγνόησε.

Μάλιστα, επειδή συνέχισε να παρασκευάζει και να δίνει το φάρμακο στους ασθενείς του, διώχθηκε ποινικά και καταδικάστηκε το 1968 από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών για «διανομή μη εγκεκριμένων φαρμάκων» 44 χρόνια αργότερα οι Αυστραλοί Μάρσαλ και Γουόρεν έφτασαν τελικά στο Νόμπελ το 2005 για την ίδια ακριβώς ανακάλυψη ενώ Ελληνικό κράτος και ΙΣΑ έχουν εξελιχθεί σε μπ@υρδέλ@ διεθνούς φήμης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους