Η απόφαση αποχώρησής μας από την Νέα Αριστερά ήταν μια απόφαση πολιτική, η οποία ήταν επιβεβλημένη, δεδομένης της απόστασης που υπήρχε ως προς την αντίληψη που έχουμε για το ποιο πρέπει να είναι το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει ένα σχέδιο με το οποίο εμείς διαφωνούμε.

Θεωρούμε ότι είναι ένα σχέδιο το οποίο είναι αδιέξοδο σε αυτή τη φάση.

Θεωρούμε ότι εδώ που βρισκόμαστε και με τις απαιτήσεις που έχει η ελληνική κοινωνία και ο κόσμος της πληθυντικής Αριστεράς, ο οποίος είναι και πολύ απαιτητικός και πολύ απογοητευμένος από όλα αυτά τα οποία έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, ένα σχέδιο κομματικής καταγραφής είναι ένα σχέδιο το οποίο οδηγεί στην περιθωριοποίηση.

Πρόκειται για μια συλλογική απόφαση.

Αυτό αποτυπώνεται και στο κείμενο αλλά και στις υπογραφές των στελεχών που αποχωρούν μαζί μας.

Γιατί θεωρούμε ότι και η υπόθεση της Αριστεράς και η υπόθεση της πολιτικής δράσης στο πλαίσιο της Αριστεράς είναι μια συλλογική υπόθεση.

Η απόφασή μας είναι και μια απόφαση αυτοτελής.

Έχει να κάνει με το γεγονός ότι αυτός ο κύκλος, της Νέας Αριστεράς, έχει κλείσει γιατί θεωρούμε ότι το σχέδιο της πλειοψηφίας του κόμματος οδηγεί σε αδιέξοδο.

Από εκεί και πέρα, εμείς επιμένουμε σε αυτό το οποίο λέγαμε όλο το προηγούμενο διάστημα.

Από την πρώτη στιγμή εμείς μιλούσαμε για την ανάγκη διαμόρφωσης ενός μετώπου, ενός πόλου.

Και αναφερόμασταν συγκεκριμένα, και βάσει της απόφασης που είχαμε λάβει στο ιδρυτικό συνέδριο της Νέας Αριστεράς, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, στις δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας και στις δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Θεωρούμε ότι αυτό το οποίο χρειάζεται τώρα είναι να γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια για να υπάρχουν οι ευρύτερες δυνατές συγκλίσεις, να υπάρχουν συνεργασίες και να υπάρχει ενότητα στο χώρο της Αριστεράς. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει τη δυνατότητα, έχει το χάρισμα, έχει την ιστορία πίσω του που του δίνει τη δυνατότητα να απευθυνθεί ειδικά στα λαϊκά στρώματα και αυτά να τον ακούσουν.

Ειδικά στη σημερινή εποχή και έτσι όπως βλέπουμε μια κοινωνία απογοητευμένη, μια κοινωνία η οποία έχει πάει σπίτι της, η οποία είναι παραιτημένη, το να έχεις αυτήν τη δυνατότητα δεν είναι μικρό πράγμα.

Και αυτό ήδη αποτυπώνεται όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις αλλά και ως κοινωνική αίσθηση.

Είναι μια αναγκαία συνθήκη, αλλά δεν είναι από μόνη της ικανή.

Δεν φτάνει αυτό.

Χρειάζονται πολύ περισσότερα από αυτό.

Ακριβώς επειδή βρισκόμαστε και σε μια εποχή στην οποία ο κόσμος είναι πάρα πολύ απαιτητικός, είναι πάρα πολύ απογοητευμένος από όλα αυτά τα οποία έχουν συμβεί και κυρίως ο κόσμος της Αριστεράς.

Νομίζω ότι χρειάζονται πολύ περισσότερα και σε σχέση με τις συλλογικές διαδικασίες οι οποίες πρέπει να ακολουθηθούν για να υπάρξει αυτή η ενότητα.

Όπως επίσης και σε σχέση με το πολιτικό στίγμα, τη σαφήνεια του πολιτικού στίγματος.

Πρέπει να μιλάμε στον κόσμο με καθαρό τρόπο και λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους.

Και εκεί ενώ έχουν γίνει βήματα και η πρόσφατη ομιλία στο Θησείο έδειξε μια κατεύθυνση προς τα αριστερά, υπάρχουν πολύ περισσότερα πράγματα τα οποία πρέπει να γίνουν.

Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, έχει διαμορφώσει μια δυναμική η οποία είναι αξιοσημείωτη.

Μιλάει σε κοινωνικά στρώματα τα οποία μέχρι σήμερα ήταν εκτός του πολιτικού παιχνιδιού.

Την ίδια στιγμή θεωρώ ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ ρευστά.

Θεωρώ ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τον παράγοντα κοινωνία μέσα σε όλο αυτό.

Μην ξεχνάμε τον παράγοντα κοινωνία και ειδικά για τον κόσμο της Αριστεράς και τον ευρύτερο προοδευτικό κόσμο, ο οποίος έχει φτάσει μέχρι εδώ και δεν αντέχει άλλο αυτό το οποίο ζει από την κυβέρνηση.

Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται η δύναμη της αξιωματικής αντιπολίτευσης αυτή τη στιγμή που μιλάμε να μην έχει φέρει τη χώρα ανάποδα για τις τελευταίες αποκαλύψεις του απόστρατου του IDF, του καταδικασμένου κυρίου Ντίλιαν.

Το φέρνω ως παράδειγμα για να δείξω ότι πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις να κατανοήσουν —και αυτό δεν αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ, αφορά όλες τις πολιτικές δυνάμεις και ιδιαίτερα τις δυνάμεις της Αριστεράς— ότι εδώ που βρισκόμαστε μια λογική που λέει «κομματική καταγραφή», μια λογική που λέει «ανταγωνίζομαι με τον διπλανό μου» και κάπως παραβλέπω το ποιος είναι ο αντίπαλός μου, είναι μια λογική η οποία είναι εκτός των κοινωνικών αναγκών.

Αυτή τη στιγμή η μεγάλη κοινωνική αναγκαιότητα είναι η ανασυγκρότηση και η ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς.

Εμείς γι’ αυτό το σχέδιο θέλουμε να αγωνιστούμε.

Γι’ αυτό το σχέδιο θέλουμε να παλέψουμε.

Γι’ αυτό το σχέδιο είμαστε παρόντες.

Και εδώ θα μετρηθούμε όλοι και θα κριθεί από τη στάση μας κατά πόσο το πιστεύουμε αυτό ή όχι.

Εφόσον βρισκόμαστε σε μια συνθήκη όπου όλοι ομολογούμε και συμφωνούμε ότι η χώρα αντιμετωπίζει κρίση δημοκρατίας, ότι βρισκόμαστε σε μια πρωτοφανή θεσμική κατάπτωση, ότι ο πληθωρισμός κινείται ξανά σε υψηλά επίπεδα και το κόστος ζωής για τον Έλληνα και την Ελληνίδα είναι απαγορευτικό, ότι τα καρτέλ λυμαίνονται την οικονομία και ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε την ενεργειακή κρίση, τη στεγαστική κρίση και μια σειρά από άλλες προκλήσεις, το να στερείς αριστερές φωνές από το ελληνικό Κοινοβούλιο θεωρώ ότι είναι μια λανθασμένη λογική.

Θεωρώ ότι έχουμε την ευθύνη να δώσουμε αυτή τη μάχη και να μην υποτιμούμε το γεγονός ότι η Βουλή είναι ένα πεδίο μάχης το οποίο η Αριστερά δεν πρέπει ποτέ να υποτιμά. Συνέντευξη στο Meganews και στους δημοσιογράφους Ανδρέα Παπαδόπουλο & Μαρία Αστερίου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους