ΤΑ ΔΥΟ ΕΠΑΡΑΤΑ ΑΚΡΑ: ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Αγαπητοί φίλοι και καλές μας φίλες, ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ, Η Παναγία μας μαζί μας, αμήν. «Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ, ἐγὼ δὲ Κηφᾶ, ἐγὼ δὲ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μεμέρισται ὁ Χριστός;» Ο λόγος αυτός του Αποστόλου Παύλου ακούγεται σήμερα πιο επίκαιρος από ποτέ.

Διότι βλέπουμε ανθρώπους να χωρίζονται σε παρατάξεις, να υψώνουν λάβαρα, να αυτοπροσδιορίζονται από πρόσωπα, κινήσεις και στρατόπεδα, ξεχνώντας πολλές φορές ότι η Εκκλησία δεν είναι δημιούργημα ανθρώπων αλλά Σώμα Χριστού.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο Οικουμενισμός, ο οποίος συχνά αντιμετωπίζει τις δογματικές διαφορές σαν δευτερεύον ζήτημα και καλλιεργεί την εντύπωση ότι η ενότητα μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς κοινή πίστη.

Από την άλλη βρίσκεται ο Ζηλωτισμός, ο οποίος πολλές φορές αντιμετωπίζει κάθε εκκλησιαστικό πρόβλημα ως λόγο άμεσης αποκοπής και καταλήγει να βλέπει παντού προδότες, πλανεμένους και εκπεσμένους.

Και εδώ ακριβώς γεννάται το ερώτημα. Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;;; Πιστεύουμε πράγματι ότι ο Χριστός είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας ή πιστεύουμε ότι η σωτηρία της εξαρτάται από τις δικές μας αντιδράσεις, τις δικές μας εκτιμήσεις και τις δικές μας πρωτοβουλίες; Διότι ακούγονται κατά καιρούς φωνές που σπεύδουν να διαγράψουν πρόσωπα, επισκόπους, τοπικές Εκκλησίες και ολόκληρες εκκλησιαστικές πραγματικότητες πριν ακόμη εκφραστεί συνολικά η συνείδηση της Εκκλησίας.

Και διερωτώμαστε: ΠΡΙΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, πριν μιλήσουν πνευματικοί άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην προσευχή, πριν τοποθετηθούν επίσκοποι με ορθόδοξο φρόνημα και αποδεδειγμένους αγώνες, πριν εκδηλωθεί η συνολική εκκλησιαστική συνείδηση, εμείς θα σπεύσουμε να κηρύξουμε την καταστροφή των πάντων;;; Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;;; Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;;; Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;;; Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΠΑΕΙ;;; Οι Άγιοι Πατέρες μάς δίδαξαν ότι άλλο πράγμα είναι ο κατά Θεόν ζήλος και άλλο ο ζηλωτισμός.

Ο πρώτος είναι αρετή.

Ο δεύτερος μπορεί να μετατραπεί σε πνευματική παγίδα. Ο Απόστολος Παύλος μίλησε για «ζήλον Θεοῦ, ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν». Δεν αρκεί να υπάρχει φλόγα· χρειάζεται και φως.

Δεν υπάρχει κίνδυνος να...μολυνθούμε, ούτε μνημονεύντας τον Πατριάρχη (εφόσον ακόμα δεν καταδικάστηκε), ούτε, πολύ περισσότερο, αν δεχόμαστε σε κοινωνία αυτούς που τον μνημονεύουν.

Η εκκλησιαστική ιστορία είναι ιδιαίτερα διδακτική.

Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων έλαβε χειροτονία από τον Ακάκιο Καισαρείας, ο οποίος εξέφραζε αρειανικές θέσεις αλλά δεν είχε ακόμη καταδικασθεί συνοδικά.

Ο άγιος Ανατόλιος Κωνσταντινουπόλεως χειροτονήθηκε από τον Διόσκορο Αλεξανδρείας πριν εκείνος καταδικασθεί από την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο. Οι Άγιοι αυτοί δεν μολύνθηκαν από την κοινωνία με πρόσωπα που βρίσκονταν ακόμη εντός της Εκκλησίας και δεν είχαν καταδικασθεί συνοδικά. Η Εκκλησία πάντοτε διαχώριζε την αντιμετώπιση της αιρέσεως από τη βιαστική και πρόωρη διαγραφή ανθρώπων και θεσμών.

Γι’ αυτό και ο μεγάλος κίνδυνος των ημερών μας δεν είναι μόνο ο Οικουμενισμός.

Είναι και η αντίδραση που μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετο αλλά εξίσου επικίνδυνο άκρο.

Διότι αν ο Οικουμενιστής κινδυνεύει να θυσιάσει την αλήθεια στο όνομα της ενότητας, ο ζηλωτής κινδυνεύει να θυσιάσει την ενότητα στο όνομα της Αλήθειας. Η Ορθοδοξία όμως δεν γνώρισε ποτέ αλήθεια χωρίς Εκκλησία ούτε Εκκλησία χωρίς αλήθεια.

Αυτή είναι η μεγάλη πατερική ισορροπία.

Ούτε αδιαφορία αλλά ούτε πανικός.

Ούτε δογματικές εκπτώσεις αλλά ούτε πρόωρες αυτονομήσεις. Ούτε ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. Ούτε ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΣ.

Αλλά πίστη, ειρήνη, διάκριση και ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ μαζί με την πίστη που συνεπάγεται ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ότι ο Χριστός εξακολουθεί να κυβερνά την Εκκλησία Του. Η Παναγία μας μαζί μας, Αμήν. Ιωάννης Σάββα, Αρχαιολόγος - Ιστορικός Ερευνητής

++++++++++++++++++++++++++++++++++ Υστερόγραφο: Ας λάβουμε υπόψη μας και κάτι ακόμη, αγαπητοί φίλοι και φίλες.

Ό,τι μηδενίζει τον άνθρωπο ως πρόσωπο, ό,τι συνθλίβει την ελευθερία του, την αξιοπρέπειά του, την μοναδικότητά του και την κατά Θεόν προοπτική του, είναι εκ φύσεως ξένο προς το πνεύμα του Ευαγγελίου.

Αντιθέτως, ό,τι υπηρετεί τη ζωή, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την ειρήνη, την αγάπη, τη συγχώρηση και τον σεβασμό του ανθρωπίνου προσώπου φέρει επάνω του τα ίχνη της θείας ενεργείας.

Και αυτό ακριβώς αδυνατούν να κατανοήσουν οι απανταχού μισαλλόδοξοι, οι οποίοι αναζητούν διαρκώς μάγισσες για να κυνηγήσουν και εχθρούς για να εξοντώσουν.

Οι μεν Οικουμενιστές διώκουν όσους αντιστέκονται στις εκκλησιολογικές τους εκτροπές και έφθασαν μέχρι του σημείου να στραφούν εναντίον του Τυχικού.

Οι δε Ζηλωτές καταφέρονται εναντίον κάθε πιστού που αρνείται να συμπαρασυρθεί σε πρόωρα σχίσματα και επιμένει να αγωνίζεται, να ομολογεί και να ελέγχει τα κακώς κείμενα ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Όμως ο Χριστός δεν μας κάλεσε να γίνουμε κυνηγοί ανθρώπων αλλά μάρτυρες της Αλήθειας.

Και όπου υπάρχει αυθεντικός αγώνας υπέρ του δικαίου, της ειρήνης, της αγάπης, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εκεί διακρίνεται κάτι από την ακτινοβολία της θείας Χάριτος, έστω και αν ο άνθρωπος αυτός δεν γνώρισε ακόμη σε όλο της το βάθος την αλήθεια του Χριστού.

Διότι ο Θεός «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι» και εργάζεται μυστικά μέσα στην ιστορία και στις καρδιές των ανθρώπων πολύ περισσότερο απ' όσο μπορούν να αντιληφθούν οι δικές μας στενές και περιορισμένες κρίσεις.

Η δική μας αποστολή δεν είναι να μοιράζουμε καταδίκες, αλλά να κρατούμε αναμμένη τη λαμπάδα της αλήθειας, της αγάπης και της ελπίδας μέχρι τέλους.!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους