Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποχαιρετά με συγκίνηση τον σπουδαίο Άγγελο Αντωνόπουλο, ο οποίος διέγραψε μια λαμπερή καριέρα στο σινεμά, στο θέατρο και στην τηλεόραση για σχεδόν έξι δεκαετίες.

Μαθητής του Κάρολου Κουν, ο Αντωνόπουλος συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού θεάτρου, μεταξύ των οποίων και ο Δημήτρης Μυράτ, έχοντας να επιδείξει ένα εντυπωσιακό εύρος ρόλων και ειδών στο ρεπερτόριό του.

Στο σινεμά ένωσε δυνάμεις με ορισμένους από τους πιο καταξιωμένους δημιουργούς στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, συμμετέχοντας σε μια σειρά από αξέχαστες εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες.

Ανάμεσα στις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές της φιλμογραφίας του ξεχωρίζουν, μεταξύ πολλών άλλων, οι αριστουργηματικές ταινίες «Εκδρομή» (1966) και «Παρένθεση» (1968) του Τάκη Κανελλόπουλου, οι πολυάριθμες συνεργασίες του με τον Ντίνο Δημόπουλο, «Κοινωνία, ώρα μηδέν» (1966), «Κατηγορώ τους ανθρώπους» (1966), «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1967), «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά» (1969), καθώς και οι σπουδαίες δημιουργίες «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» (1966) του Βασίλη Γεωργιάδη, «Ορατότης Μηδέν» (1970) του Νίκου Φώσκολου, «Πανικός» (1969) του Σταύρου Τσιώλη, «Παπαφλέσσας» (1971) του Ερρίκου Ανδρέου, «Πονηρό θηλυκό... κατεργάρα γυναίκα!» (1980) του Κώστα Καραγιάννη κ.ά. Παράλληλα, ο Άγγελος Αντωνόπουλος αγαπήθηκε από το κοινό και για μια πλειάδα από εξαιρετικούς ρόλους στην τηλεόραση, όπως στις θρυλικές σειρές «Άγνωστος πόλεμος» (1971-1974), «Το φως του αυγερινού» (1980-1981), «Μαντάμ Σουσού» (1986) και «Η πρόβα του νυφικού» (1995-1996). Το Φεστιβάλ εκφράζει τα πιο θερμά συλλυπητήρια στους οικείους και στα αγαπημένα του πρόσωπα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους