Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με τον Λάζο έχουμε πάνω κάτω την ίδια ηλικία, εκεί γύρω στα 46, τον περνάω τρεις μήνες.

Την πρώτη φορά που είδα φωτογραφία του σε μια εφημερίδα πριν από τριάντα χρόνια περίπου με το ξυρισμένο κεφάλι του και το βλέμμα φυλακόβιου, το ομολογώ πως δεν μου άφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις.

Έπρεπε να περάσει λίγο ο καιρός για να διαβάσω παραπάνω για αυτόν, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε όταν ήρθε στην πατρίδα του από τη Ρωσία, να καταλάβω τον λόγο που φαινόταν τόσο σκληρός και να αρχίσω να παρακολουθώ την πορεία του.

Από εκείνη την υπέροχη τρελλοπαρέα του Ηρακλή, την μεταγραφή στον Παναθηναϊκό του Ομπράντοβιτς που τον έμαθε όλος ο κόσμος στη Μπολόνια όπως του είπε πριν το Φάιναλ Φορ ο Ζοτς, στην Ντιναμό, στη Ρεάλ, στην Ιταλία, στον ΠΑΟΚ, στον Ολυμπιακό.

Και έγινε όχι απλά καλός αλλά ένας από τους καλύτερους σέντερ της Ευρώπης με τρομερές κινήσεις στο low post.

Το διαπίστωσαν και οι Αμερικανοί στη Σαϊτάμα, οι Γάλλοι στο Βελιγράδι και είναι πολύ κρίμα που εξαιτίας των διαφορετικών απόψεων με την ΕΟΚ αποσύρθηκε από την εθνική ομάδα μόλις στα 28 του. Ο Λάζαρος σταμάτησε οριστικά το μπάσκετ το 2014 χορτασμένος και ικανοποιημένος από αυτά που κατάφερε.

Επειδή όμως ήταν πάντα ένας άνθρωπος που δεν μασάει τα λόγια του και δεν κρύφτηκε ποτέ πίσω από την αθλητική του ιδιότητα, έμεινε κοντά στον χώρο για να προσπαθήσει να τον κάνει καλύτερο.

Η ιστορία θα δείξει αν θα τα καταφέρει, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως θα παλέψει για αυτό όπως πάλευε στο παρκέ με το ίδιο πείσμα και δυναμισμό. Λάζαρε Παπαδόπουλε σήμερα που κλείνεις τα 46 σου εύχομαι τα Χρόνια Πολλά και να ξέρεις πως πια εγώ σε συμπαθώ και σε σέβομαι πολύ παραπάνω... Antreas Tsemperlidis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους