Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο,τι κάνει ο μικρός εβραϊκός λαός αποτελεί απάντηση στην 100χρονη, θρησκόληπτη βία των Αράβων.

Εσείς πάντα αρχίζετε και μετράτε την Ιστορία από την στιγμή της απάντησης του Ισραήλ για να σωθεί από τη βία. ποτέ προηγουμένως.

Αυτό είναι μοτίβο σε όλα, από την εθνοκάθαρση που επιχείρησαν οι Αραβες το 1948, την κατηγορία για απαρτχάιντ και checkpoint, τον δήθεν αποκλεισμό της Γάζας, και κάθε έναν από τους 8 πολέμους που αναγκάστηκε να δεχτεί το Ισραήλ.

Και πάντα μένει στα ίδια εδάφη, πράγμα πρωτοφανές για οποιονδήποτε πόλεμο.

Κερδίζει τον πόλεμο, δίνει πίσω τα εδάφη για μια υπόσχεση ειρήνης, και λαμβάνει περισσότερη τρομοκρατία και νεκρούς πολίτες του. . Μην έχετε αμφιβολία.

Σκοπός των Παλαιστινίων δεν είναι κάποια Λύση Δύο Κρατών, ή ειρήνη, συμβίωση, ανοχή, δημοκρατία και άλλες δυτικές προβολές επάνω στους Παλαιστίνιους.

Στόχος των Παλαιστινίων από την Ημέρα Μηδέν δεν είναι να κάνουν κράτος, ούτε η διαμάχη έχει να κάνει με εδάφη, σύνορα, δικαιώματα κλπ.

Δεν θύμωσαν επειδή τους πήραν τη γη., όπως εσφαλμένα πιστεύουν οι χρήσιμοι δυτικοί ηλίθιοι.

Θύμωσαν επειδή τους πήραν την τιμή, αλλά αυτό ο ανόητος δυτικός που δεν ξέρει τίποτα για το θέμα και μόνο κάνει προβολές, είναι ανίκανος να το κατανοήσει.

Αυτή είναι η βασική αιτία της παλαιστινιακής-ισραηλινής σύγκρουσης, ούτε τα σύνορα, ούτε η γη, ούτε η δημιουργία κράτους, όλα αυτά είναι προφάσεις για να ξεφορτωθούν τους Εβραίους dhimmi τους οποίους μισούν θανάσιμα και πρέπει η αίρεσή τους να εξαφανιστεί, προκειμένου να έρθει η αντίστοιχη ισλαμική 'Δευτέρα Παρουσία' Η βάση της σύγκρουσης είναι αποκλειστικά και μόνο θρησκευτική.

Η βασική αιτία της σύγκρουσης; Οι συνεχείς απορρίψεις των Παλαιστινίων ηγετών και των ελίτ τους, που αρνούνται εδώ και σχεδόν έναν αιώνα να αναγνωρίσουν τη μοναδική εβραϊκή χώρα στον κόσμο και να ζήσουν ειρηνικά μαζί της.

Θα μπορούσαν να έχουν ένα πλούσιο και προοδευτικό παλαιστινιακό κράτος, αλλά αρνήθηκαν το 1937, το 1947, το 2000, το 2001 και το 2008, το 2014 και σε άλλες 80 περίπου περιπτώσεις Αντ' αυτού, έχουν τροφοδοτήσει γενιές και γενιές με αντισημιτική υποκίνηση στη βία.

Επένδυσαν στην εκπαίδευση μίσους και στους μηχανισμούς τρομοκρατίας αντί να αγκαλιάσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Και έχουν συμμαχήσει με κακόβουλα συμφέροντα, όπως το Ιράν.

Αν δεν έχουν το μέλλον που τους αξίζει, δεν τους φταίει κανείς.

Και κυρίως, δεν τους φταίει ούτε το μικρό εβραϊκό κράτος των επιζώντων του Ολοκαυτώματος, ούτε η Δύση που τους χρηματοδοτεί.

Ολόκληρη η σύγκρουση και ολόκληρη η ιδεολογία που λέγεται "παλαιστινισμός" σε μια φράση.

Την είπε τον Φεβρουάριο του 1947, ο Ernest Bevin, Υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου και καθόλου φίλος των Εβραίων (υπόψη, ο Βevin έφτασε στο σημείο να απελάσει Εβραίους μετανάστες από την Παλαιστίνη, πολλοί από τους οποίους επέζησαν του Ολοκαυτώματος, και προσπάθησε να σαμποτάρει τη δημιουργία εβραϊκού κράτους στον ΟΗΕ, ενώ ιδιωτικά ήταν σκληρός αντισημίτης). Πηγαίνει στο Βρετανικό Κοινοβούλιο για να εξηγήσει γιατί η Βρετανία απέτυχε να εκπληρώσει την εντολή που έλαβε ομόφωνα από την Κοινωνία των Εθνών, όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρευσε, για να βοηθήσει τους Εβραίους να επιτύχουν την δημιουργία κράτους.

Η διεθνής κοινότητα, μέχρι τότε, βέβαια δεν πρόδωσε στο παραμικρό τους Άραβες, καθώς δημιούργησε την Ιορδανία, τη Συρία, τον Λίβανο, το Ιράκ κ.λπ, αλλά είμαστε στα 1947, και ακόμα δεν υπάρχει κράτος για τους Εβραίους -και πρέπει να εξηγήσει γιατί (το ΗΒ ουσιαστικά έδωσε πίσω την εντολή στα Ηνωμένα Έθνη, τότε Κοινωνία των Εθνών). Και λέει, το παρακάτω: Θυμηθείτε δεν υπάρχει γενοκτονία", δεν υπάρχει "κατοχή", δεν υπάρχουν εποικισμοί, δεν υπάρχει "απαρτχάιντ", checkpoints, φράχτης, αποκλεισμός της Γάζας, δεν υπάρχει Νάκμπα, -δεν υπάρχει τίποτα απολύτως.

Και περικλείει σε μια φράση όσα δεν θα σας πουν χίλια βιβλία, ειδικά από τα "αντισιωνιστικά": - «We're faced with an irreconcilable conflict. For Jews, the top priority is a Jewish state in any borders. For Arabs, their top priority it is resisting to the last any establishment of Jewish sovereignty and to not have the Jews having a state in any border. «Είμαστε αντιμέτωποι με μια αγεφύρωτη σύγκρουση.

Για τους Εβραίους, η ύψιστη προτεραιότητα είναι ένα οποιοδήποτε εβραϊκό κράτος, σε οποιαδήποτε σύνορα.

Για τους Άραβες, η ύψιστη προτεραιότητά τους είναι να αντιστέκονται μέχρι τέλους σε οποιαδήποτε εγκαθίδρυση εβραϊκής κυριαρχίας και να μην έχουν οι Εβραίοι οποιοδήποτε κράτος, σε οποιαδήποτε σύνορα". Προσέξτε το: λέει «αποτύχαμε επειδή η κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αγεφύρωτη σύγκρουση». Προσέξτε.

Την αποκαλεί "αγεφύρωτη, ασυμβίβαστη". Ενώ δεν υπάρχει καν κράτος Εβραίων.

Βλέπουμε, δηλαδή ότι, ενώ δεν υπάρχει το παραμικρό από όλα αυτά που μας λένε ότι δήθεν είναι οι αιτίες της παλαιστινιακής βίας (στην πραγματικότητα είναι οι συνέπειες), οι Αραβοπαλαιστίνιοι αρνούνται οποιαδήποτε παρουσία Εβραίων, δε οποιαδήποτε σύνορα, με οποιοδήποτε τρόπο.

Και ήδη αποκαλεί τη σύγκρουση "αγεφύρωτη". Και το εξηγεί: Λέει «σε αυτή τη γη, έχουμε Εβραίους και Αραβες» (τότε κανείς δεν τους αποκαλούσε Παλαιστίνιους). Και συνεχίζει: «για τους Εβραίους, η κορυφαία προτεραιότητα είναι να υλοποιηθεί μια οποιαδήποτε εβραϊκή κυριαρχία στη γη, ασκώντας την καθολική πανανθρώπινη αρχή της αυτοδιάθεσης για τον εβραϊκό λαό στην αρχαία πατρίδα τους» Και στη συνέχεια συνεχίζει «αλλά για τους Άραβες, η κορυφαία προτεραιότητα είναι να αντισταθούν μέχρι τον τελευταίο σε οποιαδήποτε εγκαθίδρυση εβραϊκής κυριαρχίας σε οποιοδήποτε μέρος της γης αυτής». Δεν λέει λχ «οι Εβραίοι θέλουν το κράτος, και οι Άραβες θέλουν κράτος, οπότε απλά χρειαζόμαστε τον ΟΗΕ να μας βοηθήσει να μοιράσουμε τη γη», κάτι που θα λειτουργούσε με την πεποίθηση και την απατηλή ιδέα ότι το μόνο που ήθελαν ποτέ οι Άραβες είναι η κυριαρχία ενός κράτους, η αυτοδιάθεση και όλα όσα ξεκίνησαν να λένε στη δεκαετία του 1960, όταν η παλαιστινιακή εθνική συνείδηση κατασκευάστηκε στα εργαστήρια της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και της KGB, με τη βοήθεια της συμβουλής που έδωσε ο στρατηγός Βο Νγκουέν Γκιαπ προς τον Γιασέρ Αραφάτ (Yassir Arafat): - «Σταμάτα να μιλάς για καταστροφή του Ισραήλ και στρέψε τη συζήτηση στα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Τότε οι δυτικοί θα τρώνε από το χέρι σου» . Δεν λέει αυτό, να βρούμε έναν τρόπο να είναι και οι δύο πλευρές ικανοποιημένες.

Περιγράφει την πραγματικότητα που βιώνει και λέει κάτι πολύ διαφορετικό.

Λέει, «ως θέμα ύψιστης προτεραιότητας, οι Εβραίοι θέλουν κράτος, και οι Άραβες, ως θέμα ύψιστης προτεραιότητας, θέλουν οι Εβραίοι, να μην έχουν κράτος σε οποιαδήποτε σύνορα, και αυτό είναι εξ ορισμού ασυμβίβαστο». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όταν τα Ηνωμένα Έθνη προτείνουν, αρκετούς μήνες αργότερα, να μοιράσουν τη γη, ώστε οι Εβραίοι να έχουν ένα κράτος στα ελάχιστα εδάφη μεγέθους Πελοποννήσου και λιγότερο, -κυρίως εδάφη ερήμου, βάλτους και εδάφη που καθαρίστηκαν από την ελονοσία, τότε οι Εβραίοι είπαν «δεν είμαστε ευχαριστημένοι, μας είχατε υποσχεθεί περισσότερα από αυτά, αλλά θα τα δεχτούμε γιατί η πρώτη μας προτεραιότητα είναι ένα κυρίαρχο εβραϊκό κράτος» Οι Άραβες, πάλι, τα στήλωσαν: «όχι, απολύτως όχι, και ξανά όχι, σε οποιαδήποτε σύνορα.

Πηγαίνουμε αύριο κιόλας σε πόλεμο και απορρίπτουμε αυτό και κάθε άλλο σχέδιο διχοτόμησης, γιατί η πρώτη μας προτεραιότητα είναι να μην υπάρχει ένα κυρίαρχο εβραϊκό κράτος». Το οποίο σχέδιο (το πρώτο από μια μακρά σχεδίων, όλα με δυτικό ή ισραηλινό ή τρίτο όνομα και κανένα με παλαιστινιακό όνομα) θα έδινε στους Άραβες του Λεβάντε, τους Παλαιστίνιους το δικό τους αραβικό κυρίαρχο κράτος.

Αλλά αρνήθηκαν διότι η βασική τους προτεραιότητα ποτέ δεν ήταν να έχουν εκείνοι κράτος: η βασική τους προτεραιότητα, και τότε, και τώρα είναι μόνο μία: να μην έχουν οι Εβραίοι κράτος.

Και αυτό ήταν πάντα η επιλογή και η σύγκρουση, κάθε φορά που δόθηκε στους Άραβες η επιλογή, «μπορείτε να έχετε το δικό σας κράτος αυτοδιάθεση αξιοπρέπεια, αυτοδιοίκηση ελευθερία, όλα, αλλά αυτό θα σημαίνει ότι θα ζείτε δίπλα στους Εβραίους που θα έχουν επίσης το κράτος τους», όλες και κάθε φορά από το 1937 έως το 1947, από το 1967 ώς το 1995, έως το 2000, έως το 2008, το 2014, το 2020, και κάθε φορά που βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ξεκάθαρη και συγκεκριμένη επιλογή να έχουν ένα παλαιστινιακό κράτος και μέρος της γης, δίπλα σε ένα εβραϊκό κράτος, αυτοί προτίμησαν να μην έχουν, και να πάνε σε πόλεμο (κάθε φορά πιο βίαιος και αιματηρός από τον προηγούμενο), που θα τον χάσουν και πάλι, παρά να έχουν οι Εβραίοι κράτος.

Αυτή είναι ολόκληρη η ιστορία της σύγκρουσης και η ρίζα του κακού Τόσο απλά.

Δείτε: - Η υπέροχη αριστερή καθηγήτρια Δρ Einat Wilf, πρώην μέλος της Κνεσέτ και συγγραφέας πολλών βιβλίων, μεταξύ των οποίων το "The War of Return: How Western Indulgence of the Palestinian Dream Has Obstructed the Path to Peace", με ένα εξαιρετικό χάρισμα να εξηγεί πολύπλοκα concepts με πολύ απλές λέξεις: - Have Palestinians Ever Wanted a State? Einat Wilf on True Obstacles to Peace https://www.youtube.com/watch?v=y57Z9Is_Kc4 @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους