Άλλαξε ο άδρωπος σιορ; Η πιο πάνω φράση αποδίδεται στον αείμνηστο Δημήτρη Χριστόφια για να δικαιολογήσει την απόφαση του ΑΚΕΛ να στηρίξει τον Τάσσο Παπαδόπουλο ως υποψήφιο για την Προεδρία της...
Άλλαξε ο άδρωπος σιορ; Η πιο πάνω φράση αποδίδεται στον αείμνηστο Δημήτρη Χριστόφια για να δικαιολογήσει την απόφαση του ΑΚΕΛ να στηρίξει τον Τάσσο Παπαδόπουλο ως υποψήφιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας το 2003.
Ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος έφερε την στάμπα του κομμουνιστικοφάγου, κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ 55-59, και συνέπεια τούτου υπήρχαν έντονες ενστάσεις ανάμεσα στα στελέχη του ΑΚΕΛ για την στήριξη του.
Τότε, η φράση δεν λέχθηκε από τον Χριστόφια υπό μορφή ερωτήματος, όπως την έθεσα, αλλά δηλωτική γεγονότος, ότι δηλαδή ο άνθρωπος άλλαξε.
Σήμερα βέβαια το δίλημμα δεν αφορά στήριξη υποψηφίου Νικόλα Παπαδόπουλου για την Προεδρία της Δημοκρατίας αλλά για την Προεδρία της Βουλής.
Είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση για το ΑΚΕΛ και ομολογουμένως η οξεία κριτική και ρητορική του Νικόλα Παπαδόπουλου κατά της κυβέρνησης Χριστόφια από το 2010 μέχρι και σήμερα δεν διευκολύνει την οποιαδήποτε συνεργασία.
Βεβαίως, το πλαίσιο είναι διαφορετικό όπως έχω πει πιο πάνω, και τα ερωτήματα είναι αλλά και πρέπει να διαμορφωθούν και να απαντηθούν με βάση το σημερινό πολιτικό περιβάλλον.
Το πρώτο ερώτημα κατά τη γνώμη μου είναι κατά πόσο κάποιος υποψήφιος πληροί τα κριτήρια για να κατέχει το αξίωμα του Προέδρου της Βουλής.
Έγραψα και χθες σε ανάρτηση μου ότι το αξίωμα δεν είναι συμβολικού η τελετουργικού χαρακτήρα.
Το δεύτερο ερώτημα αφορά τον ρόλο που ένα κόμμα θέλει να παίξει σε αυτή την περίπτωση το ΑΚΕΛ μέσα στο πολιτικό περιβάλλον που έχουμε σήμερα. Το ΑΚΕΛ όντως έχει πετύχει μια νίκη στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, αφού ανέκοψε την κάθοδο των ποσοστών του και σημείωσε αξιοσημείωτη αύξηση.
Παραμένει όμως υπό μια έννοια, απομονωμένο μέσα στη Βουλή και το πολιτικό σύστημα με δεδομένο ότι 75% των βουλευτών που εξελέγησαν τοποθετούνται στο χώρο της κεντροδεξιάς.
Εάν το ΑΚΕΛ θεωρεί τον εαυτό του κόμμα εξουσίας, τότε πρέπει να λάβει εκείνες τις αποφάσεις που θα του επιτρέψουν μελλοντικά να γίνει κόμμα εξουσίας.
Μία από αυτές τις αποφάσεις είναι η καθοριστική συμβολή στην εκλογή Προέδρου της Βουλής.
Η στήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου καθιστά το ΑΚΕΛ ως ρυθμιστή και το βγάζει από την πολιτική απομόνωση.
Η στήριξη αυτή δεν προεξοφλεί μελλοντικές εξελίξεις όμως συνιστά μια σημαντική πολιτική επένδυση.
Θα πρόκειται, με βάση τα δεδομένα, για μία τεράστια υπέρβαση για το ΑΚΕΛ να στηρίξει Νικόλα Παπαδόπουλο και ως τέτοια θα πρέπει να καταγραφεί και να εκτιμηθεί και από τον ίδιο τον Νικόλα Παπαδόπουλο.
Από την άλλη, το ΑΚΕΛ έχει την επιλογή να κατέλθει στις εκλογές με τον γενικό του γραμματέα επιλέγοντας ένα «ορθόδοξο» πολιτικό δρόμο χωρίς ρίσκα, υπερβάσεις αλλά και χωρίς κανένα μελλοντικό πολιτικό όφελος.
Για να απαντήσω στο ερώτημα που έθεσα και στην αρχή, ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν άλλαξε ούτε θα αλλάξει.
Άρα, δεν πρέπει να υπάρχει τέτοια προσδοκία ούτε αυτό είναι το κριτήριο για τη στήριξη του ως Προέδρου της Βουλής.
Κατά τη γνώμη μου τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι τα δύο που έθεσα πιο πάνω. 🔗 Link για το άρθρο στο Substack στα σχόλια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους