Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια πολύ ωραία συνέντευξη του Γιώργου Αντωνόπουλου στη Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη και στις φιλόξενες σελίδες του Bookia. Τα Δρόμο-Λόγια συνεχίζουν τις διαδρομές τους! Ευχαριστούμε πολύ!

------------------------------------------------------------------- Ο Γιώργος Αντωνόπουλος κατορθώνει να επαναφέρει στο προσκήνιο όσα η καθημερινότητα συχνά ακυρώνει, δηλαδή την ανάγκη για ανθρώπινη επαφή, τη σημασία μιας μικρής πράξης καλοσύνης, τη σιωπηλή αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου, αλλά και την επιμονή του να συνεχίζει.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο αναγνώστης/αναγνώστρια δεν παρακολουθεί απλά τα γεγονότα, αλλά συμμετέχει συναισθηματικά σε αυτά.

Τα διηγήματα ενεργοποιούν τη ματιά του απέναντι στην ίδια την πόλη και στους ανθρώπους της.

Μετά την ανάγνωση, ο δρόμος, το λεωφορείο, μια τυχαία συνάντηση ή μια σιωπηλή μορφή στο πεζοδρόμιο παύουν να είναι αδιάφορες εικόνες.

Αποκτούν ιστορία, βάρος και ανθρώπινο περιεχόμενο.

Η συλλογή αυτή αφήνει μια αίσθηση πως, ακόμη και μέσα στη φθορά, την κοινωνική σκληρότητα και την αποξένωση, υπάρχει κάτι που επιμένει να σώζεται: η δυνατότητα του ανθρώπου να βλέπει τον άλλον όχι ως σκιά μέσα στο πλήθος, αλλά ως πρόσωπο.

Αναζήτησα τον Γιώργο Αντωνόπουλο γιατί πρώτα μου δημιουργήθηκαν ερωτήματα για το βιβλίο του αλλά κι επειδή ήθελα να δω πως ένας νέος συγγραφέας βλέπει τα λογοτεχνικά πράγματα στη χώρα μας. Ακόμη πώς μπορούν να κλείνουν τα μηνύματα τους σε 73 μόλις σελίδες. https://www.bookia.gr/index.php?action=Blog&post=347552af-667b-4a77-924f-1aff01f9ad5d&fbclid=IwY2xjawSM6QJleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFBNHZwUkljRXZqOERnRGZyc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHkG_bZwSbv3m8tW6RPTjD_gTSbJJ5VKrLcV4-rJ_PovogkTvvAsIhVF1OqmD_aem_rt2ywqhY5Vs88dJZ_8jZmA

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους