Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέτασε για έβδομη φορά έναν δεινόσαυρο πολιτικής δημαγωγίας: την εκτροπή του Αχελώου.

Το δημαγωγικό, πολυδάπανο, και περιβαλλοντικά αδιανόητο αυτό έργο μετράει πολλές δεκαετίες παραπλάνησης των αγροτών της Θεσσαλίας ότι τα αρδευτικά προβλήματα μπορούν να λύνονται με καταστροφές ποταμών και τεράστια έργα.

Η καταπληκτική νομική μας ομάδα, που σταθερά παρακολουθεί αυτό το παροιμιώδους παραλογισμού έργο από την πρώτη δικαστική νίκη, το 1994, μέχρι σήμερα, υποστήριξε και αυτή την αίτηση ακύρωσης κατά της διοικητικής έγκρισης σχεδίων διαχείρισης υδάτων στις λεκάνες (ΣΔΛΑΠ) Δυτικής Ελλάδας και Θεσσαλίας.

Μέσα από αυτά τα σημαντικά σχέδια, που σκοπό θα έπρεπε να έχουν τη διατήρηση των υδάτινων οικοσυστημάτων σε καλή κατάσταση και τη μείωση των απειλών ρύπανσης και υποβάθμισης, επιχειρείται με βαθιά διαβρωμένης αξιοπιστίας στοιχεία η εκ νέου η προώθηση της εκτροπής του ποταμού Αχελώου από την καρδιά της Πίνδου προς τον θεσσαλικό κάμπο για αρδευτικούς λόγους.

Οι πράξεις που προσβλήθηκαν ενώπιον του ανώτατου δικαστηρίου από περιβαλλοντικές οργανώσεις και άλλους φορείς επαναφέρουν τη μεταφορά 250 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού από τον Αχελώο στον Πηνειό, επικαλούμενες δήθεν «σημαντικές μεταβολές» που τάχα συνέβησαν από το 2017 (οπότε εγκρίθηκαν οι πρώτες εκδοχές των σχεδίων διαχείρισης υδάτων). Σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, οι μεταβολές αυτές οφείλονται σε δήθεν αύξηση των αρδευόμενων εκτάσεων του θεσσαλικού κάμπου κατά 11%, ήτοι κατά 300.000 στρέμματα.

Όμως, όπως φάνηκε και στη σημερινή ακροαματική διαδικασία, οι μεταβολές αυτές είναι εντελώς πλασματικές και, σε καμία περίπτωση, δεν αποτυπώνουν την πραγματική κατάσταση της γεωργίας στο θεσσαλικό κάμπο.

Ο λόγος είναι πως ενώ στα προηγούμενα σχέδια ο υπολογισμός των αρδευόμενων εκτάσεων του Υδατικού Διαμερίσματος Θεσσαλίας βασιζόταν στα επίσημα στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (των ετών 2007 και 2013 αντίστοιχα), ξαφνικά στο επίδικο σχέδιο τα στοιχεία αυτά, παρόλο που ήταν διαθέσιμα, αντικαταστάθηκαν από δεδομένα του ΟΠΕΚΕΠΕ με βάση τις «ενιαίες αιτήσεις ενίσχυσης», τα χωρικά δεδομένα των οποίων αποτελούν ευθύνη κάθε γεωργού.

Τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν στα αναμφισβήτητα προβλήματα υποβάθμισης ενός από τα λίγα πλέον αδιατάρακτα ποτάμια οικοσυστήματα της Ελλάδας, αυτό του μέσου και άνω τμήματος του ποταμού Αχελώου, ο οποίος πρέπει να επισημανθεί ότι ήδη τροφοδοτεί επτά μεγάλα και μεσαία φράγματα.

Πόσα ακόμα φράγματα και μεγάλες κατασκευαστικές επεμβάσεις να αντέξει αυτό το πολύτιμο ποτάμι, ιδίως δε μάλιστα όταν κανένας δεν γνωρίζει εάν και πόσο νερό του απομένει για τέτοιους πειραματισμούς, καθώς δεν υπάρχουν δεδομένα διαχρονικών και σταθερών μετρήσεων για την εξέλιξη των απορροών του; Σε εποχή κλιματικής κρίσης, απώλειας πολύτιμων οικοσυστημάτων και οικονομικής στενότητας, ο οικοδομικός μεγαλοϊδεατισμός της εκτροπής του Αχελώου δεν αντέχει σε καμία κριτική.

Το πραγματικό δημόσιο συμφέρον στην κρίση των υδάτινων πόρων υπηρετείται μόνο με αποκατάσταση υγιών υδάτινων οικοσυστημάτων, που αποτελούν την πιο αποτελεσματική στρατηγική προστασίας του νερού και θωράκισης όλων μας απέναντι στις κλιματικές καταστροφές που εντείνονται. https://www.wwf.gr/ta_nea_mas/?19894416/-------------

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους