(Ορίστε μας, δεν τόλμησα να λείψω μερικές μέρες και ο #Αλ6ς ανακοίνωσε νέο κόμμα, νεοπαλαιό κόμμα δηλαδή...) Του προσωπικού μου #Rebranding συνέχεια λοιπόν... και πάμε ένα βήμα #Αριστερά! As always...

Πλήρες Κείμενο:

(Ορίστε μας, δεν τόλμησα να λείψω μερικές μέρες και ο #Αλ6ς ανακοίνωσε νέο κόμμα, νεοπαλαιό κόμμα δηλαδή...) Του προσωπικού μου #Rebranding συνέχεια λοιπόν... και πάμε ένα βήμα #Αριστερά! As always, it's just my 2 cents worth... : Left, Right, Left… , Left, Right, Left… March! # Η Αριστερά που θα χρειαζόταν ο νέος αιώνας.

Έχει περάσει κάτι περισσότερο από έναν χρόνο από τότε που μου ζητήθηκε, από έναν ευρωπαϊκό πολιτικό σχηματισμό, η γνώμη μου για μια αναδιάρθρωση που σχεδίαζαν σε σχέση με την προσθήκη ελληνικού πολιτικού κόμματος στην ομάδα τους.

Εξέφρασα τη γνώμη μου, έκανα την κριτική μου και είπα όσα πίστευα ότι έπρεπε να ειπωθούν.

Ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα πήρε τελικά τη θέση ενός άλλου, στη σχέση του με τον ευρωπαϊκό αυτό πολιτικό χώρο, και το λέω αυτό έχοντας προσωπική εμπειρία, επειδή την περασμένη δεκαετία είχα συμμετάσχει σε αντίστοιχες προσπάθειες ευρωπαϊκής πολιτικής διασύνδεσης. 'Οπως τότε, έτσι και πριν από ένα χρόνο και κάτι, είχα μια ελάχιστη, συγκρατημένη ελπίδα.

Πίστευα ότι, παρά τις πολιτικές ασάφειες, παρά τις γνωστές ελληνικές πολιτικές παθογένειες, θα μπορούσε να αφουγκραστεί την εποχή, να συντονιστεί με την κεντρική πλατφόρμα του ευρωπαϊκού πολιτικού σχηματισμού και να μιλήσει σοβαρά για ευρωπαϊκή συνεργασία, ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, τεχνητή νοημοσύνη, θεσμική οριοθέτηση της χρήσης της, ευρωάμυνα, ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και κοινωνικό κράτος στον 21ο αιώνα.

Αντί γι’ αυτό, όμως, μπλέχτηκαν σε έναν κύκλο εσωστρέφειας, στείρας αντιπολίτευσης, παλαιοκομματικής αντιπαράθεσης και μάχης για τα λάφυρα ενός πολιτικού χώρου που συρρικνώνεται και είναι προς εξαφάνιση. (Ω τι πρωτότυτο, εεε;;; ) Η ελληνική Αριστερά σήμερα, ή τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος της, μοιάζει να σκέφτεται πιο μαρξιστικά από τον ίδιο τον Καρλ Μαρξ, αλλά ταυτόχρονα πιο αποσυνδεδεμένα από την κοινωνία από όσο θα άντεχε οποιοδήποτε σοβαρό πολιτικό κίνημα.

Δεν υπήρξα ποτέ μου αριστερός, αλλά θεωρώ ότι κάθε σοβαρή χώρα χρειάζεται μια σοβαρή Αριστερά.

Όχι όμως μια Αριστερά που θα κάνει στείρα κριτική σε όλα, όχι μια Αριστερά που πολεμά το κράτος όταν δεν το διοικεί, όχι μια Αριστερά που βλέπει κάθε θεσμική λειτουργία ως εχθρική, εκτός αν την ελέγχει η ίδια, όχι μια Αριστερά που νομίζει ότι κοινωνική ευαισθησία σημαίνει μόνιμη άρνηση, μόνιμη καταγγελία και μόνιμη αντιδεξιά κραυγή αλλά μια σύγχρονη Αριστερά θα έπρεπε να κάνει κάτι πολύ πιο δύσκολο και πολύ πιο χρήσιμο: να υπερασπίζεται το κοινωνικό κράτος με σοβαρότητα, να προτείνει πώς θα χρηματοδοτηθεί, να εξηγήσει πώς θα επιβιώσει στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής, να δει πώς προστατεύεται ο εργαζόμενος όταν η ίδια η εργασία μετασχηματίζεται, να μιλήσει για παιδεία, επανεκπαίδευση, τεχνολογική ένταξη, κοινωνική συνοχή, υγεία, δημογραφικό, ενεργειακή μετάβαση, μικρές επιχειρήσεις και νέες μορφές εισοδήματος.

Θα έπρεπε, με άλλα λόγια, να λειτουργεί υπέρ του κοινωνικού κράτους, όχι εναντίον του κράτους ως θεσμού.

Γιατί άλλο κοινωνική κριτική και άλλο θεσμικός μηδενισμός, άλλο αντιπολίτευση και άλλο πολιτική αυτοπαγίδευση, άλλο να διορθώνεις το κράτος και άλλο να το πολεμάς επειδή δεν το ελέγχεις.

Αυτή την Αριστερά θα ήθελα να δω κάποτε. Μια Αριστερά που θα μπορούσε να συνεργαστεί, όχι στο πλαίσιο μιας τυφλής "αντιδεξιάς" τακτικλής, αλλά στο πλαίσιο μιας σοβαρής εθνικής και ευρωπαϊκής στρατηγικής. Μια Αριστερά που θα καταλάβαινε ότι ο νέος κόσμος δεν θα οργανωθεί γύρω από τα παλιά συνθήματα, αλλά γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, την ενέργεια, την εργασία, τη δημοκρατική ανθεκτικότητα, την κοινωνική συνοχή, την ευρωπαϊκή ταυτότητα και την ευρωπαϊκή μας οικογένεια.

Διότι αν το μόνο που προτείνεις είναι “να φύγουν οι άλλοι για να έρθουμε εμείς”, τότε δεν μιλάμε για αλλαγή πορείας.

Μιλάμε απλώς για αλλαγή ναυάρχου στο ίδιο γερασμένο πλοίο.

Και σήμερα δεν χρειαζόμαστε μόνο άλλον ναύαρχο.

Χρειαζόμαστε νέο πλοίο, νέο χάρτη, νέα πυξίδα και κυρίως πλήρωμα που να καταλαβαίνει σε ποιον αιώνα ταξιδεύουμε. #JustMyTwoCents

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους