Ο "ΕΥΤΥΧΉΣ" ΚΑΙ Ο... "ΕΥΔΑΊΜΩΝ" -"Τι ευσυνείδητος άνθρωπος ο τάδε..." -"Έχω ήσυχη την συνείδηση μου..." -"Δεν το αντέχει αυτό η συνείδησή μου..." Ακούμε καθημερινά φίλοι μου αυτές τις φράσεις από...

Πλήρες Κείμενο:

Ο "ΕΥΤΥΧΉΣ" ΚΑΙ Ο... "ΕΥΔΑΊΜΩΝ" -"Τι ευσυνείδητος άνθρωπος ο τάδε..." -"Έχω ήσυχη την συνείδηση μου..." -"Δεν το αντέχει αυτό η συνείδησή μου..." Ακούμε καθημερινά φίλοι μου αυτές τις φράσεις από τους ανθρώπους γύρω μας και όλοι ξέρουμε ότι η συνείδηση είναι ο ορισμός της "καθαρότητας" του εαυτού μας.

Είναι η μικρή σπίθα της "ουράνιας φωτιάς". Είναι η φωνή του Θεού μέσα μας!!! Θεωρώ ότι, δεν υπάρχει μεγαλύτερο πράγμα στον άνθρωπο, από την "αναπαυμένη" συνείδηση! Είναι πολύ σπουδαίο να μη σε πειράζει η συνείδηση σου, ότι ίσως μπορούσες να κάνεις και κάτι άλλο καλύτερο και δεν το έκανες.

Τότε ο άνθρωπος έχει μια συνεχή εσωτερική χαρά και όλη η ζωή του είναι ένα... "πανηγύρι". Αυτή η εσωτερική χαρά μας δίνει την πνευματική δύναμη! Η συνείδηση είναι το "βάθος" του ανθρώπου... Η αγάπη είναι το "πλάτος" του.

Εκείνος που έχει καθαρή συνείδηση γνωρίζει πως δεν πρέπει να κάνει κακό σε κανένα.

Να ευχαριστείς τον Θεό αν την έχεις καθαρή.

Αν χάσουμε την καθαρότητα της συνείδηση μας, όλα τα άλλα είναι ασήμαντα, γι' αυτό να είμαστε πάντα προσεκτικοί.

Για την υπόληψή μας φροντίζουμε καθημερινά, και πολύ καλά κάνουμε, για την συνείδηση μας όμως; Μην πάμε μακριά... Πόσοι άνθρωποι εδώ μέσα στο Facebook, ενώ έχουν άλλο χαρακτήρα, παρουσιάζουν διαφορετικό χαρακτήρα, προσπαθώντας να δείξουν ότι είναι "κάτι άλλο" ενώ ΔΕΝ είναι; "Δαιμόνιον" ονόμαζε ο Σωκράτης τη φωνή που άκουγε μέσα του.

Ήταν η αυτοσυνειδησία του, η ίδια η φωνή του Θεού που του μιλούσε και τον κατεύθυνε.

Γι'αυτό και όποιος την ακούει αυτή τη φωνή και ακολουθεί τις οδηγίες της, γίνεται "ευ-δαίμων"! Δηλαδή αληθινά χαρούμενος, εσωτερικά χαρούμενος, έστω κι αν δεν είναι πλούσιος και ευνοημένος από την τύχη.

Είναι απαραίτητο να αναφέρουμε εδώ ότι οι αρχαίοι θεωρούσαν "ευ-τυχή" τον άνθρωπο που, χάρη στην εύνοια της τύχης, και με βάση τα "κοσμικά κριτήρια", ήταν σε καλή κατάσταση.

Είχε δηλαδή σημαντική επαγγελματική θέση, οικογένεια, περιουσία, ομορφιά, κλπ... κλπ... Αυτό φυσικά, δεν σήμαινε απαραίτητα, ότι αυτός ο άνθρωπος ένιωθε και μέσα του καλά... Ότι είχε, όντως, εσωτερική χαρά και γαλήνη... Να λοιπόν γιατί είναι αναγκαία η διαφοροποίηση.

Άλλο ο "ευτυχής" και άλλο ο "ευδαίμων"!! Στην εποχή του: "Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", με τη μακιαβελλική έννοια της φράσης, πόσοι είναι εκείνοι που ακούνε και σέβονται τη μέσα φωνή τους και που είναι πραγματικά ευδαίμονες; Είναι πολύ εκκωφαντικές οι φωνές των "έξω σειρήνων", των κάθε είδους σειρήνων... και οι άνθρωποι επιρρεπείς στο να τις ακούμε... πληρώνοντας αδρά το τίμημα.

Πόσοι άνθρωποι απλοϊκοί κρίνονται από την εσωτερική φωνή μέσα τους και παλεύουν να την κρατήσουν όσο πιο καθαρή γίνεται; Πόσοι άνθρωποι δέθηκαν με τον σκοταδισμό του υπέρμετρου εγωισμού τους και την αγνοούν ή δεν την ακούν καν; Πόσο πιο όμορφος θα ήταν ο κόσμος μας όταν στην πάλη μεταξύ καλού και κακού εαυτού μας, νικούσε ο καλός και η φωνή που βρίσκεται μέσα μας ήταν γαλήνια! Η συνείδησή μας φίλοι μου, είναι "ζωντανή ύπαρξη", ως φωνή του Θεού και γι' αυτό και θέλει φροντίδα. "Καθαριότητα" με την Θεία εξομολόγηση και "τροφή" με την Θεία Κοινωνία.

Αλλιώς λειτουργεί απλά και μηχανικά σύμφωνα με το "εγώ" του καθενός μας. Μόνον έτσι θα γίνουμε πραγματικά ευδαίμονες!!! (Ανώνυμος εκπαιδευτικός)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους