Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συνταγματικός πατριωτισμός για αρχαρίους: Πώς να αναθεωρήσετε το Σύνταγμα χωρίς να έχετε τι να αναθεωρήσετε Η ελληνική γλώσσα επιβίωσε τρεις χιλιετίες· Τώρα τη διασώζουν οι 155 βουλευτές της ΝΔ! * Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η συνταγματική πολιτική θυμίζει περισσότερο θέατρο σκιών παρά σοβαρή θεσμική διαδικασία.

Μία από αυτές φαίνεται να είναι η πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος που υπογράφεται από 155 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και προβλέπει κρατική μέριμνα για την προστασία και ...προαγωγή της ελληνικής γλώσσας, καθώς και την προστασία της ελληνικής σημαίας ως συμβόλου του ελληνικού έθνους.

Η πρώτη αντίδραση ενός συνταγματολόγου θα είναι να αναρωτηθεί αν πρόκειται για διάταξη συνταγματικής αναθεώρησης ή για προεκλογικό φυλλάδιο πολιτιστικού συλλόγου της Άνω Γιδογαμίτσας.

Η δεύτερη είναι να ελέγξει μήπως του διέφυγε κάποια εθνική καταστροφή: μήπως η ελληνική γλώσσα απαγορεύτηκε στα σχολεία; Μήπως η ελληνική σημαία κατασχέθηκε από κάποια κατοχική δύναμη; Μήπως η χώρα τελεί υπό γλωσσική ή σημαιολογική κατοχή; Τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει.

Η ελληνική γλώσσα είναι ήδη η επίσημη γλώσσα του κράτους.

Διδάσκεται υποχρεωτικά σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, χρησιμοποιείται στη δημόσια διοίκηση, στα δικαστήρια, στη νομοθεσία, στα πανεπιστήμια, στα μέσα ενημέρωσης και στην καθημερινή ζωή δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων.

Όσο για την ελληνική σημαία, προστατεύεται ήδη από ειδικές νομοθετικές διατάξεις και απολαμβάνει τον συμβολικό σεβασμό που απολαμβάνουν όλα τα κρατικά εμβλήματα ενός κυρίαρχου κράτους.

Με άλλα λόγια, το πρόβλημα που επιχειρεί να λύσει η προτεινόμενη συνταγματική διάταξη δεν υπάρχει.

Και όταν η πολιτική επιχειρεί να λύσει προβλήματα που δεν υπάρχουν, συνήθως δεν επιδιώκει να λύσει προβλήματα.

Επιχειρεί να στείλει μηνύματα.

Το μήνυμα εδώ είναι εξαιρετικά απλό.

Απευθύνεται σε εκείνο το ακροατήριο που πιστεύει ότι η Ελλάδα απειλείται καθημερινά από σκοτεινές δυνάμεις οι οποίες επιβουλεύονται τη γλώσσα, τη σημαία, τα ήθη, τα έθιμα, τα κάλαντα, τις παρελάσεις και ενδεχομένως τις συνταγές της φασολάδας και της τυροκαυτερής.

Πρόκειται για ένα συμβολικό νεύμα προς τους επαγγελματίες δεξιούληδες αγανακτισμένους του πολιτισμικού πολέμου, οι οποίοι θεωρούν ότι η συνταγματική τάξη οφείλει να επιβεβαιώνει καθημερινά τις πολιτισμικές τους ανασφάλειες και ονειρώξεις.

Το πρόβλημα είναι ότι τα Συντάγματα δεν γράφονται για να καθησυχάζουν φοβίες.

Γράφονται για να οργανώνουν τις διαχωρισμένες εξουσίες, να κατοχυρώνουν δικαιώματα και να θέτουν όρια στο κράτος.

Κάθε φορά που ένα Σύνταγμα μετατρέπεται σε πίνακα ανακοινώσεων συμβολικών διακηρύξεων, χάνει ένα μέρος της κανονιστικής του σοβαρότητας.

Η συνταγματική ύλη διογκώνεται με ευχολόγια, συναισθηματικές διακηρύξεις και πατριωτικά κλισέ, ενώ τα πραγματικά προβλήματα παραμένουν ανέγγιχτα.

Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι η ίδια πολιτική τάξη που επί δεκαετίες αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις παθογένειες της δημόσιας διοίκησης (εννοώ τη μη αξιολόγηση των υπαλλήλων), της δικαιοσύνης, της πανεπιστημιακής αυτονομίας ή της ποιότητας της νομοθέτησης, ανακαλύπτει ξαφνικά συνταγματικό επείγον γύρω από την προστασία μιας γλώσσας η οποία επέζησε της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της Τουρκοκρατίας, δύο παγκοσμίων πολέμων και της τηλεοπτικής καριέρας διαφόρων αστέρων των πρωινάδικων.

Η ελληνική γλώσσα δεν κινδυνεύει από έλλειψη συνταγματικών διατάξεων.

Κινδυνεύει από την εκπαιδευτική υποβάθμιση, τον λειτουργικό αναλφαβητισμό, την κατάρρευση της αναγνωστικής κουλτούρας, ιδίως σε πολυτροπικά κείμενα, και την υποχώρηση της ποιοτικής παιδείας.

Η σημαία δεν κινδυνεύει από τη συνταγματική αδιαφορία.

Κινδυνεύει όταν μετατρέπεται σε κομματικό αξεσουάρ ή σε εργαλείο ηθικού εκβιασμού.

Η βαθύτερη ειρωνεία είναι ότι όσοι επικαλούνται διαρκώς το έθνος δείχνουν συχνά ελάχιστη εμπιστοσύνη στην ανθεκτικότητα του ίδιου του έθνους.

Ένα έθνος με ιστορία χιλιάδων ετών, όπως ισχυρίζονται, υποτίθεται ότι χρειάζεται το συνταγματικό σωσίβιο για να μη χάσει τη γλώσσα και τη σημαία του! Πρόκειται για μια μορφή πολιτικού μπατριωτισμού τόσο ανασφαλή ώστε καταλήγει σχεδόν προσβλητική για τα υποκείμενα που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται.

Από συνταγματική άποψη, η προτεινόμενη διάταξη είναι περιττή.

Από θεσμική άποψη, είναι αδιάφορη και γελοία.

Από πολιτική άποψη, είναι απολύτως κατανοητή.

Δεν αποσκοπεί στην προστασία της γλώσσας ούτε της σημαίας.

Αποσκοπεί στην προστασία των εκλογικών ποσοστών που βολοδέρνουν περί το 29%. Και αυτή είναι ίσως η πιο ειλικρινής ανάγνωση μιας πρότασης που προσπαθεί να εμφανιστεί ως ιστορική παρέμβαση ενώ στην πραγματικότητα θυμίζει περισσότερο συμβολικό χάδι προς ένα ακροδεξιό ακροατήριο που ζητά διαρκώς νέες επιβεβαιώσεις ότι το έθνος σώζεται — ακόμη κι όταν δεν απειλείται από τίποτε άλλο πέρα από την αρρωστημένη φαντασία των αυτοδιορισμένων σωτήρων του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους