Θέλουν να νομοθετησουν την ατιμωρησία: Όχι στην ασυλία των Δήμων για τα αδέσποτα ζώα ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΝΟΜΟΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ Η προτεινόμενη τροπολογία για τα αδέσποτα ζώα, αποτελεί θεσμική...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν στιγμές, κατά τις οποίες μια νομοθετική πρωτοβουλία δεν αποτελεί απλώς μία πολιτική επιλογή.

Αποτελεί δήλωση προθέσεων.

Αποτελεί μήνυμα προς την κοινωνία, για το ποιοι προστατεύονται και ποιοι εγκαταλείπονται.

Η προτεινόμενη τροπολογία που επιχειρεί να απαλλάξει Δημάρχους, Αντιδημάρχους, Περιφερειάρχες και αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες, από ποινικές ευθύνες για παραλείψεις που σχετίζονται με τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων, δεν είναι μια τεχνική νομοθετική ρύθμιση.

Είναι μια πολιτική επιλογή με βαθιές κοινωνικές και ηθικές προεκτάσεις.

Και δυστυχώς, πρόκειται για μια επιλογή που κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση.

Την ώρα που η ελληνική κοινωνία απαιτεί περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη λογοδοσία και ουσιαστική εφαρμογή των νόμων, κάποιοι επιλέγουν να δημιουργήσουν ένα προστατευτικό πλέγμα, γύρω από όσους έχουν ήδη αποδείξει ότι αδυνατούν, ή δεν επιθυμούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: «Αν αδιαφορήσεις για τα αδέσποτα, αν δεν εφαρμόσεις τον νόμο, αν αφήσεις τα προβλήματα να διογκώνονται, αν τα ζώα υποφέρουν εξαιτίας της αδράνειάς σου, δεν θα έχεις ποινικές συνέπειες.» Αυτό ακριβώς αντιλαμβάνεται η κοινωνία.

Αυτό ακριβώς φοβούνται οι φιλοζωικές οργανώσεις.

Αυτό ακριβώς θα πληρώσουν τα ζώα.

Γιατί ας μιλήσουμε με ειλικρίνεια.

Η μεγαλύτερη μορφή κακοποίησης που βιώνουν τα αδέσποτα στην Ελλάδα, δεν είναι πάντοτε η άμεση βία.

Δεν είναι μόνο οι φόλες.

Δεν είναι μόνο τα πυροβολημένα ζώα.

Δεν είναι μόνο οι εγκαταλείψεις.

Υπάρχει μια πιο ύπουλη μορφή κακοποίησης.

Η κακοποίηση μέσω της αδιαφορίας.

Η κακοποίηση μέσω της παράλειψης.

Η κακοποίηση μέσω της αδράνειας.

Όταν ένας Δήμος δεν περισυλλέγει τραυματισμένα ζώα, αυτά πεθαίνουν αβοήθητα στην άσφαλτο.

Όταν ένας Δήμος δεν διαθέτει κατάλληλες δομές και δεν φροντίζει για την ευζωία των αδέσποτων, τα ζώα στοιβάζονται σε άθλιες συνθήκες.

Όταν ένας Δήμος δεν εφαρμόζει τον νόμο, το πρόβλημα διογκώνεται και μετατρέπεται σε ανθρωπιστική και φιλοζωική κρίση.

Και όμως, η προτεινόμενη τροπολογία, έρχεται να πει ότι αυτές οι παραλείψεις δεν θα πρέπει να έχουν ποινικές συνέπειες. Αναρωτιόμαστε: Ποιο είναι το μήνυμα προς τους υποτιθέμενους συνεπείς Δήμους, που προσπαθούν δήθεν εφαρμόσουν τον νόμο; Ποιο είναι το μήνυμα προς τους εργαζόμενους, που αγωνίζονται καθημερινά κάτω από δύσκολες συνθήκες; Ποιο είναι το μήνυμα προς τους πολίτες, που πληρώνουν δημοτικά τέλη και απαιτούν υπηρεσίες; Ποιο είναι το μήνυμα προς τους εθελοντές, που ξοδεύουν μισθούς, συντάξεις και αμέτρητες ώρες για να σώσουν ζωές; Το μήνυμα είναι, ότι η ευθύνη παύει να έχει συνέπειες.

Και όταν η ευθύνη παύει να έχει συνέπειες, παύει να είναι ευθύνη.

Μετατρέπεται σε μια κενή λέξη. Ο Νόμος 4830/2021 θεσπίστηκε ακριβώς επειδή για δεκαετίες επικρατούσε χάος.

Οι αρμοδιότητες μεταφέρονταν από φορέα σε φορέα.

Οι ευθύνες χάνονταν μέσα στη γραφειοκρατία.

Οι καταγγελίες κατέληγαν στα συρτάρια.

Τα ζώα πλήρωναν το τίμημα.

Ο νόμος αυτός ήρθε να πει κάτι πολύ απλό: «Οι Δήμοι έχουν την αποκλειστική ευθύνη για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων.» Η ευθύνη αυτή δεν δόθηκε ως τιμητικός τίτλος.

Δόθηκε μαζί με υποχρεώσεις.

Δόθηκε μαζί με λογοδοσία.

Δόθηκε μαζί με συνέπειες.

Σήμερα επιχειρείται να αφαιρεθεί το τελευταίο και σημαντικότερο στοιχείο: Οι συνέπειες.

Κανένα σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς λογοδοσία.

Κανένας νόμος δεν μπορεί να εφαρμοστεί, όταν όσοι τον παραβιάζουν, γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι δεν θα τιμωρηθούν.

Κανένας πολίτης δεν μπορεί να εμπιστευτεί τους θεσμούς, όταν βλέπει να δημιουργούνται προνομιούχες κατηγορίες ανθρώπων.

Η εξαίρεση των αιρετών από διαδικασίες που ισχύουν για όλους τους υπόλοιπους πολίτες, συνιστά ευθεία προσβολή της αρχής της ισότητας.

Δεν υπάρχουν πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.

Δεν υπάρχουν πολίτες που λογοδοτούν και πολίτες που προστατεύονται από τη λογοδοσία.

Δεν υπάρχουν δημόσια αξιώματα, που να δικαιολογούν την ατιμωρησία.

Σε μια δημοκρατία, όσο μεγαλύτερη είναι η εξουσία, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι και η ευθύνη.

Όχι το αντίθετο.

Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι ότι αυτή η τροπολογία έρχεται σε μια χρονική στιγμή, κατά την οποία τα προβλήματα των αδέσποτων ζώων παραμένουν τεράστια.

Σε ολόκληρη τη χώρα συνεχίζονται οι καταγγελίες για: • Εγκαταλείψεις ζώων • Ανεξέλεγκτους πολλαπλασιασμούς • Ελλείψεις στις στειρώσεις • Υποστελεχωμένες δημοτικές υπηρεσίες • Ανύπαρκτους ελέγχους • Κακές συνθήκες φιλοξενίας • Περιστατικά παραμέλησης • Καθυστερήσεις στην περίθαλψη τραυματισμένων ζώων Οι πολίτες δεν ζητούν λιγότερο έλεγχο.

Ζητούν περισσότερο.

Οι εθελοντές δεν ζητούν λιγότερη λογοδοσία.

Ζητούν περισσότερη.

Τα ζώα δεν χρειάζονται λιγότερη προστασία.

Χρειάζονται περισσότερη.

Κι όμως, η Πολιτεία φαίνεται να επιλέγει τον ακριβώς αντίθετο δρόμο.

Αντί να ενισχύσει τους ελέγχους, αποδυναμώνει τις συνέπειες.

Αντί να επιβραβεύσει τη συνέπεια, προστατεύει την αδράνεια.

Αντί να θωρακίσει τον νόμο, τον απογυμνώνει.

Τα φιλοζωικά σωματεία και οι φιλοζωικές οργανώσεις, γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει αυτό στην πράξη.

Σημαίνει περισσότερα εγκαταλελειμμένα ζώα.

Σημαίνει περισσότερα τραυματισμένα ζώα.

Σημαίνει περισσότερα περιστατικά παραμέλησης.

Σημαίνει περισσότερη μεταφορά ευθυνών στους εθελοντές.

Σημαίνει περισσότερη εξάντληση ανθρώπων, που ήδη έχουν ξεπεράσει τα όριά τους.

Για χρόνια το φιλοζωικό κίνημα καλύπτει κενά, που θα έπρεπε να καλύπτει το κράτος.

Σώζει ζωές.

Χρηματοδοτεί θεραπείες.

Πληρώνει τροφές.

Διοργανώνει στειρώσεις.

Μεταφέρει τραυματισμένα ζώα.

Υποκαθιστά δημοτικές υπηρεσίες.

Και τώρα καλείται να παρακολουθήσει αδιαμαρτύρητα, μια νέα προσπάθεια αποδυνάμωσης της λογοδοσίας.

Δεν θα το δεχτούμε.

Η κοινωνία δεν πρέπει να το δεχτεί.

Οι βουλευτές δεν πρέπει να το δεχτούν. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από περισσότερη ατιμωρησία.

Έχει ανάγκη από περισσότερη υπευθυνότητα.

Δεν έχει ανάγκη από περισσότερα προνόμια για τους ισχυρούς.

Έχει ανάγκη από περισσότερη δικαιοσύνη.

Δεν έχει ανάγκη από νόμους, που αδειάζουν το περιεχόμενο των υποχρεώσεων.

Έχει ανάγκη από νόμους που εφαρμόζονται.

Καλούμε κάθε πολίτη να ενημερωθεί.

Καλούμε κάθε φιλοζωικό σωματείο, να υψώσει τη φωνή του.

Καλούμε κάθε βουλευτή, να αναλογιστεί τις συνέπειες αυτής της επιλογής.

Καλούμε την κυβέρνηση, να αποσύρει άμεσα τη συγκεκριμένη διάταξη.

Γιατί η προστασία των ζώων, δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην αδιαφορία.

Η δημόσια διοίκηση, δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς λογοδοσία.

Και μια δημοκρατική κοινωνία, δεν μπορεί να αποδέχεται ότι κάποιοι βρίσκονται υπεράνω των ευθυνών τους.

Τα ζώα δεν ψηφίζουν.

Δεν διαμαρτύρονται έξω από υπουργεία.

Δεν εμφανίζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Δεν έχουν πολιτική επιρροή.

Έχουν μόνο εμάς.

Και γι' αυτό δεν πρόκειται να σιωπήσουμε.

Ούτε σήμερα.

Ούτε αύριο.

Ούτε μέχρι να αποσυρθεί κάθε διάταξη, που μετατρέπει την αδιαφορία σε δικαίωμα και την εγκατάλειψη, σε θεσμικά προστατευμένη πρακτική. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους