Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΤΟ 1862.

Το > δημιουργήθηκε στην Αθήνα ως στρατιωτικό σώμα εθελοντών από Κρήτες πρόσφυγες που είχαν εγκαταλείψει την Κρήτη μετά από τις διάφορες επαναστάσεις του κρητικού λαού.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1860 η κατάσταση στην Κρήτη εξακολουθούσε να είναι έκρυθμη αφού οι Τούρκοι προσπαθούσαν να καταστείλουν κάθε επαναστατική κίνηση, από ένα λαό που είχε βάλει ως στόχο του να ζήσει ελεύθερος ή να πεθάνει πολεμώντας. Οι Κρήτες των Αθηνών θεώρησαν χρέος τους να συγκροτήσουν στρατιωτικό σώμα ελπίζοντας ότι και η ημιθανούσα Ελληνική κυβέρνηση θα βρισκόταν αρωγός στην προσπάθεια τους αυτή.

Η δημιουργία του Τάγματος αυτού όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε την αντίδραση των Οθωμανών που θεωρούσαν ότι η δημιουργία ενός τέτοιου στρατιωτικού σώματος στην έδρα ενός άλλου Κράτους όπως ήταν η Ελλάδα για τους Τούρκους αποτελούσε αιτία πολέμου. Οι Οθωμανοί απαίτησαν από την ελληνική κυβέρνηση τον άμεσο αφοπλισμό και τη διάλυση του Τάγματος.

Και ώ του θαύματος η περήφανη Ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να διαλύσει το Κρητικό τάγμα μάλλον τον Νοέμβριο του 1862 επί κυβερνήσεως Δημητρίου Βούλγαρη.

Τότε ήταν που μια σειρά από Κρήτες οπλαρχηγοί αναγκάστηκαν να κατέβουν στο νησί της Κρήτης.

Για την ιστορία και μόνο να πούμε ότι το Κρητικό Τάγμα Αθηνών Ιδρύθηκε την εποχή που υπουργός στρατιωτικών της κυβέρνησης Μιαούλη (7-10-1859- 16-1-1861 και από16-1-1861-26-5-1862), ήταν ο Δημήτριος Μάρκου Μπότσαρης. Ο Μπότσαρης μάταια είχε προσπαθήσει να πείσει τους συμπατριώτες του Σουλιώτες και Ηπειρώτες, που μετά την επανάσταση ήταν σε αγρανάπαυση σιτιζόμενοι από την ελληνική κυβέρνηση να καταταχθούν στον Ελληνικό στρατό για τις ανάγκες ενίσχυσης των υπόδουλων ακόμα Ελλήνων, και τότε πρότεινε στον Ζυμβρακάκη, τότε υποδιοικητή του Πυροβολικού, να πείσει τους συμπατριώτες του κρητικούς που είχαν καταφύγει στην Αθήνα μετά το > το 1858, να καταταχθούν στον ελληνικό στρατό, πράγμα που ο Ζυμβρακάκης δεν χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ αφού πλήθος Κρητών αγωνιστών έσπευσαν να καταταγούν.

Ανάμεσα στους επώνυμους αυτούς αγωνιστές ήταν και οι Χατζή Μιχάλης Γιάνναρης, ο Εμμ.

Βαρδίδης από το Μουρί Σφακίων, ο Κοζάκης ή Χαραλαμπάκης, ο Αμαριώτης Κ Κουφάκης, ο Καμπούρης από την Κίσαμο, ο Κούβος (Ιωάννης Σωπασής από τα Λειβάδια Μυλοποτάμου) ,ο Κρανιωτάκης, ο Ανδρέας Μπουγιουκλάκης που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έξωση του Βασιλιά Όθωνα με καταγωγή μάλλον από τον Καλλικράτη Σφακίων, κ.α.. Στην διάλυση αργότερα του Κρητικού τάγματος θα συμβάλουν οι αλληλοσπαρασσόμενες πολιτικές φατρίες των Αθηνών.

Έτσι στους κύκλους του παλατιού τους κρητικούς τους παρουσίαζαν ώς εχθρούς του παλατιού, ενώ στους αντιβασιλικούς κύκλους τους παρουσίαζαν ώς μοναρχικούς.

Στην διαβολή αυτή του τάγματος σημαντικό ρόλο έπαιξε και ο Κρητικός οπλαρχηγός Αναγνώστης (Εμμανουήλ)Σκαλίδης από τα Περβόλια Κισσάμου (1818-1901), γνωστός και ως ο Καραισκάκης της Κρήτης. Ο Σκαλίδης μέγας πολέμιος του Συνταγματάρχη Ζυμβρακάκη δεν θα διστάσει να τον διαβάλει και να το πολεμά με λύσσα με αφορμή πέρα από τον φθόνο και ένα επεισόδιο που είχε γίνει παλαιότερα όταν άνδρες του Ζυμβρακάκη ξυλοκόπησαν κάποιους συμπατριώτες Κισσαμίτες του Σκαλίδι που είχαν εξυβρίσει τόσο τον Ζυμβρακάκη, όσο και το Κρητικό τάγμα του.

Το γεγονός του ξυλοδαρμού θα έχει και συνέχεια αφού θα βρεθούν άντρες που αντιπολιτεύονταν την Κυβέρνηση και τους άνδρες του Τάγματος, και ανήκαν στις τάξεις του πυροβολικού, και συγκεκριμένα δυο Λάκωνες στρατιώτες που στην εκκλησία Καπνικαρέας στην Αθήνα θα στήσουν δολοφονική ενέδρα στον γιγαντόσωμο Παναγιώτη Γιάνναρη αδερφό του Χατζημιχάλη Γιάνναρη και θα τον χτυπήσουν πισώπλατα με μεγάλη αγριότητα αφήνοντας τον σχεδόν μισοπεθαμένο. Οι Κρητικοί στρατιώτες πνέοντας τα μένεα θα τρέξουν ένοπλοι στο σπίτι του Ζυμβρακάκη ζητώντας του να πάρουν εκδίκηση και να απολυθούν από τον στρατό αφού η αντιμετώπιση τους από την αντιπολίτευση ήταν τόσο εχθρική σαν να ήταν εχθρικό σώμα, και όχι ένα σώμα πατριωτικό που ήταν αποφασισμένο να θυσιαστεί στους αγώνες του Έθνους. Ο Ζυμβρακάκης κατόρθωσε να κατευνάσει τα οξυμένα πνεύματα των στρατιωτών του, και στη συνέχεια πήγε στο Σύνταγμα κάνοντας επιθεώρηση τα μεσάνυκτα κάνοντας δρυμήτατες παρατηρήσεις στους υπαίτιους αυτής της συμπεριφοράς, και ζήτησε να μάθει τις πραγματικές αιτίες που τους ώθησαν σε αυτή την ενέργεια.

Επειδή όμως ο δημιουργός της αισχρής αυτής σκηνής αρνιόταν να μιλήσει ο Ζυμβρακάκης εκτός εαυτού τράβηξε την σπάθα του και επιτέθηκε στον στρατιώτη που θα σκοτωνόταν αν ο αξιωματικός υπηρεσίας δεν προλάβαινε να τον απωθήσει μακριά από την σπάθα του Ζυμβρακάκη. Ο Ζυμβρακάκης για την ενέργεια του αυτή θα κλειστεί στις φυλακές του Ναυπλίου μαζί με άλλους αξιωματικούς με την κατηγορία της συνωμοσίας. Το Κρητικό τάγμα μετά από όλα αυτά θα διαλυθεί και ο κάθε Κρητικός στρατιώτης προσπαθούσε να βρει πολιτικά ρούχα πετώντας τη στολή του, δυσαρεστημένος με όλους για αυτή την απίστευτη αστοργία της Επίσημης Ελληνικής Κυβέρνησης. Η Κυβέρνηση του Αθανασίου Μιαούλη, αντί να προσπαθήσει να αποδώσει δικαιοσύνη και στοργή στα ξορισμένα Κρητικόπουλα που θυσίαζαν τα πάντα στον αγώνα για απελευθέρωση του Έθνους από τους Οθωμανούς θα επιδείξει αφάνταστη αποφασιστικότητα και σκληρότητα στα κρητικά παλληκάρια σε αντίθεση με το πνεύμα ξενοδουλείας και υποχωρητικότητας που επέδειχνε τόσο στους Οθωμανούς, όσο και στις τρισκατάρατες Μεγάλες Δυνάμεις της Εποχής.

Η κυβέρνηση θα τους συγκεντρώσει όλους με απίστευτη βία, θα τους αφαιρέσει τις στολές και με φρουρά ενός λόχου με επικεφαλής τον λοχαγό Πετμεζά, μάλλον τον Γρηγόριο, θα τους μεταφέρει μισόγυμνους στη Σύρο και από εκεί θα τους επιβιβάσει σε διάφορα βαπόρια με προορισμό τα λιμάνια της Κρήτης ή της Ρόδου, ρίχνοντας τους ουσιαστικά στα χέρια των φίλων τους Τούρκων.

Πολλά ηγετικά στελέχη του Κρητικού τάγματος θα τους κλείσουν μέσα σε υγρά και σκοτεινά μπουντρούμια της Ρόδου, όπως το ηρωικό παλληκάρι της Κρήτης Ιωάννη Σωπασή ή Κούβο από τα Λιβάδια Μυλοποτάμου.

Την ίδια τύχη θα έχει και ο Χατζή Μιχάλης Γιάνναρης από τους Λάκκους Κυδωνίας που θα κλειστεί στις φυλακές του Φιρκά στα Χανιά δώρο στους τούρκους από την Ξενόδουλη Ελληνική Κυβέρνηση!!! ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΒΕΒΑΙΑ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΞΙΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ ΤΟ ΕΚΛΕΚΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΔΟΤΏΝ. ΦΩΤΟ: EΠΑΝΩ ΑΡ. Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗΣ (1818-1913) από τα Δράμια Αποκορώνου Νομός Χανίων. ΕΠΑΝΩ ΔΕΞ.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ (ΕΜΜ) ΣΚΑΛΙΔΗΣ (1818-1901) ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΑΠΌ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΕΡΒΟΛΑΚΙΑ ΚΙΣΣΑΜΟΥ. ΚΑΤΩ ΔΕΞ. Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΩΠΑΣΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΗΝ ΜΆΧΗ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΤΟ 1866, ΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ > ΑΠΌ ΤΑ ΛΙΒΑΔΙΑ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους