Κόσμος πάει - όχι του Κόκκαλη, αυτός όντως πάει, μας άφησε χρόνους- , κόσμος έρχεται, βουλευτές αλλάζουν κόμματα σαν πουκάμισα που τσαλακώθηκαν στο πρώτο φόρεμά τους, άλλα κόμματα διαλύονται, άλλα...

Πλήρες Κείμενο:

Κόσμος πάει - όχι του Κόκκαλη, αυτός όντως πάει, μας άφησε χρόνους- , κόσμος έρχεται, βουλευτές αλλάζουν κόμματα σαν πουκάμισα που τσαλακώθηκαν στο πρώτο φόρεμά τους, άλλα κόμματα διαλύονται, άλλα κομματίδια ιδρύονται μεν αλλά δεν φτάνουν μέχρι τις εκλογές, άλλα φτάνουν και σέρνονται μέχρι να διαλυθούν πάνω στην ψήφο των πολιτών, άλλα αλλού ξεκίνησαν και αλλού κατέληξαν, κόμματα χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο παρά μόνο την επιθυμία του κάθε «ηγέτη» να βγει μπροστά συστήνονται κάθε τρεις και λίγο από παλιούς και νέους της πολιτικής, αυτά που λεγότανε μέχρι χθες με στεντόρεια φωνή, σήμερα κάνουν πως ξέχασαν οτι τα είπαν, χθές κόκκινο μπλουζάκι, σήμερα ίσως πράσινο ζιβάγκο και αύριο γιατί όχι, μπλε κουστούμι…. Και μετά απορούμε γιατί οι πολίτες αποστρέφονται την πολιτική και θεωρούν τους πολιτικούς παρτάκηδες και οσφυοκάμπτες.

Και εδώ έρχεται το ερώτημα: η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;;; Το πολιτικό σύστημα με τη λειτουργία του φταίει που οι πολίτες το απαξιώνουν ή η συμπεριφορά των πολιτών μεταστρέφει έτσι το πολιτικό σύστημα; Η δικιά μου απάντηση, ίσως λάθος-δεν διεκδικώ κανένα αλάθητο - αλλά παραμένει η δικιά μου απάντηση: όταν με το παράδειγμα σου, με την πορεία σου, με τις πράξεις ή τις παραλείψεις σου, δίνεις το δικαίωμα στην κοινωνία να σκεφτεί όσα σκέφτεται και μετά πράττει τότε….η κότα έκανε το αυγό.

Οταν δίνεις στην κοινωνία το δικαίωμα να σκεφτεί πως είσαι παρτάκιας, ωφελιμιστής και διαδρομιστής, μην περιμένεις από αυτήν να σκεφτεί αλλιώς.

Γιατί αν κάτι θα έπρεπε να κάνει το πολιτικό σύστημα, ο «πολιτευτής» που λέγαμε παλιά εξατομικευμένα αλλά και συλλογικά η πολιτική, είναι να δίνει το ορθό παράδειγμα.

Ένα από τα καθήκοντα της πολιτικής στην ζωή είναι και να «εκπαιδεύει» τους πολίτες.

Και ότι μάθημα του δίνεις, ανάλογα μαθαίνει.

Ότι διδάξει ο καθηγητής, αυτό θα μάθουν οι μαθητές του.

Και τα μαθήματα που η πολιτική δίνει τα τελευταία χρόνια όπως περιγράφω στην αρχή της ανάρτησης είναι αυτά που οδηγούν και την κοινωνία να δράσει όπως δρα και αποφασίζει τα τελευταία χρόνια.

Και να δίνει χώρο - η πολιτική με όσα παραδειγματίζει - στον κάθε έναν περαστικό να δηλητηριάζει την κοινωνία περαιτέρω με τις θεωρίες ή τις συνωμοσίες του.

Ή με τις προσωπικές του αβελτηρίες.

Ή και τα όποια συμφέροντα που αποζητούν τρόπο να πατήσουν ακόμα πιο στέρεα τα ωφέλη τους μέσω αυτής.

Και τον βρίσκουν μπόσικο.

Δεν κερδίζονται με ωφελιμιστικές συμπεριφορές πολιτικών οι πολίτες.

Δεν «ζεσταίνονται» όταν βλέπουν «παρτάκικες» αποφάσεις και δράσεις.

Ετσι, απομακρύνονται από την ουσία της πολιτικής.

Μια ουσία που είναι απολύτως κρίσιμη για την ζωή, την καθημερινότητα, την ποιότητα, το σήμερα και το αύριο, όταν αυτή είναι στη σωστή κατεύθυνση.

Ή έτσι θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον…όμως…… ……καλό κουράγιο σε όσους αγαπάμε την πολιτική για την πραγματική της ουσία…για το όνειρο του καθενός να οδηγηθεί - με τον δικό του τρόπο και οδό ο καθένας - η κοινωνία εκεί που θεωρούμε καλύτερο να πάει. Έχουμε θεριά να παλέψουμε…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους