Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην ιστορία της ιατρικής, της ψυχολογίας και των κοινωνικών επιστημών, το να δίνεις όνομα στο πρόβλημα είναι ΠΑΝΤΑ το πρώτο και πιο απαραίτητο βήμα για τη λύση του.

Αν δεν έχεις μια συγκεκριμένη λέξη, το πρόβλημα αντιμετωπίζεται ως μια σειρά από τυχαία, μεμονωμένα περιστατικά και όχι ως συστημικό ζήτημα που απαιτεί ειδική στρατηγική.

Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι στρατιώτες που γύριζαν με ψυχολογικά τραύματα αποκαλούνταν δειλοί ή έλεγαν ότι έπαθαν "σόκ από τις οβίδες" (shell shock). Πολλοί εκτελέστηκαν για λιποταξία.

Το 1980 ορίστηκε επίσημα ο όρος PTSD.

Ο στρατός και το κράτος σταμάτησαν να τιμωρούν αυτούς τους ανθρώπους και άρχισαν να δημιουργούν ειδικά πρωτόκολλα ψυχικής υγείας και κλινικές αποκατάστασης.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, αν ένα αφεντικό ζητούσε σεξουαλικές χάρες από μια εργαζόμενη, αυτό θεωρούνταν "μέρος της δουλειάς" ή φυσιολογικό "φλερτ". Δεν υπήρχε λέξη για να το περιγράψει.

Το 1975 καθιερώθηκε ο όρος " σεξουαλική παρενόχληση" στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια μιας νομικής μάχης.

Μόλις το φαινόμενο απέκτησε όνομα, μπόρεσε να γραφτεί σε νόμους.

Σήμερα υπάρχουν τμήματα HR, νομικά πλαίσια και αυστηρές ποινές για την προστασία των εργαζομένων.

Οι ξυλοδαρμοί και η ψυχολογική βία στα σχολεία θεωρούνταν "παιχνίδια", "πειράγματα" ή "πράγματα που κάνουν τα αγόρια για να σκληραγωγηθούν". Τη δεκαετία του '80, ο Νορβηγός ψυχολόγος Dan Olweus ονόμασε και μελέτησε το "bullying". Έτσι δημιουργήθηκαν ειδικά σχολικά προγράμματα, κώδικες συμπεριφοράς και νομοθεσίες, μειώνοντας δραστικά τα ποσοστά βίας στα σχολεία που τα εφάρμοσαν.

Όταν οι κοινωνιολόγοι επιμένουν λοιπόν στον όρο "γυναικοκτονία" το κάνουν για τον ίδιο ακριβώς λόγο με όλα τα από πάνω.

Αν πεις "ανθρωποκτονία»" η λύση είναι απλά "Βρείτε τον δολοφόνο και βάλτε τον φυλακή". Αν πεις "γυναικοκτονία', η λύση αλλάζει και γίνεται "Φτιάξτε δομές για κακοποιημένες γυναίκες, εκπαιδεύστε την αστυνομία να μην τις διώχνει όταν κάνουν καταγγελία και αλλάξτε την κουλτούρα στα σχολεία" Με λίγα λόγια, αν δεν μπορείς να ονομάσεις κάτι, δεν μπορείς να το μετρήσεις. Και αν δεν μπορείς να το μετρήσεις, δεν μπορείς να το λύσεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους