Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΕΡΙ ΕΙΡΩΝΕΙΑΣ Η ειρωνεία είναι ένα από τα πιο λεπτά, αλλά και πιο επικίνδυνα πάθη του λόγου.

Δεν παρουσιάζεται πάντοτε με φωνές, ούτε με ύβρεις, ούτε με φανερή επιθετικότητα.

Πολλές φορές κρύβεται πίσω από ένα χαμόγελο, πίσω από μία δήθεν έξυπνη κουβέντα, πίσω από ένα «αστείο» που όμως ματώνει την καρδιά του άλλου.

Ο ειρωνικός λόγος δεν πληγώνει μόνο επειδή λέει κάτι άσχημο.

Πληγώνει γιατί μειώνει τον άνθρωπο.

Τον κάνει να νιώθει μικρός, ανόητος, ασήμαντος.

Και αυτό είναι πολύ σοβαρό.

Διότι ο άνθρωπος δεν είναι αντικείμενο για να τον κοροϊδεύουμε.

Είναι εικόνα Θεού.

Και κάθε φορά που ειρωνευόμαστε έναν άνθρωπο, στην πραγματικότητα ασεβούμε απέναντι στην εικόνα του Θεού που υπάρχει μέσα του.

Η ειρωνεία δεν είναι εξυπνάδα.

Είναι πολλές φορές αδυναμία ψυχής.

Είναι η προσπάθεια ενός ανθρώπου να φανεί ανώτερος, μικραίνοντας τον άλλον.

Όμως ο αληθινά μεγάλος άνθρωπος δεν έχει ανάγκη να ταπεινώσει κανέναν για να φανεί.

Ο άνθρωπος που έχει εσωτερική ποιότητα μιλά με ευγένεια, με σταθερότητα, με σοβαρότητα και με αγάπη.

Άλλο πράγμα είναι η αλήθεια και άλλο η ειρωνεία.

Άλλο πράγμα είναι ο έλεγχος και άλλο ο εξευτελισμός.

Άλλο πράγμα είναι η παρρησία και άλλο η προσβολή.

Ο χριστιανός μπορεί να διαφωνήσει.

Μπορεί να υπερασπιστεί την πίστη του.

Μπορεί να απαντήσει σε μια αδικία.

Μπορεί να ελέγξει το ψέμα, την υποκρισία, την ασέβεια και την κακία.

Όμως δεν πρέπει να χάνει την ευγένεια της ψυχής του.

Γιατί όταν χάνουμε τον σεβασμό, ακόμη κι αν έχουμε δίκιο, τραυματίζουμε την αλήθεια που θέλουμε να υπηρετήσουμε.

Σήμερα, δυστυχώς, η ειρωνεία έχει γίνει τρόπος επικοινωνίας.

Τη βλέπουμε στα σπίτια, στις παρέες, στους χώρους εργασίας, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο ένας προσπαθεί να αποδομήσει τον άλλον με μία φράση.

Ο ένας γελά εις βάρος του άλλου.

Ο ένας θεωρεί επιτυχία το να κάνει τον άλλον να σιωπήσει από ντροπή.

Και πολλές φορές αυτή η συμπεριφορά βαφτίζεται «χιούμορ», «εξυπνάδα», «ατάκα». Όμως δεν είναι χιούμορ αυτό που ταπεινώνει.

Δεν είναι εξυπνάδα αυτό που πληγώνει.

Δεν είναι δύναμη αυτό που συντρίβει την ψυχή του άλλου. Ο Χριστός δεν μας δίδαξε τέτοιον λόγο.

Ο λόγος του Χριστού ήταν αληθινός, καθαρός, δυνατός, αλλά ποτέ μικρόψυχος.

Έλεγχε, αλλά δεν εξευτέλιζε.

Αποκάλυπτε την αμαρτία, αλλά άνοιγε δρόμο μετανοίας.

Μιλούσε με αυστηρότητα όταν χρειαζόταν, αλλά πάντοτε με σκοπό τη σωτηρία του ανθρώπου και όχι τη διαπόμπευσή του.

Αυτό είναι που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα.

Όταν μιλάμε, να αναρωτιόμαστε: Αυτό που θα πω, θα θεραπεύσει ή θα πληγώσει; Θα φωτίσει ή θα σκοτεινιάσει; Θα βοηθήσει τον άλλον να σηκωθεί ή θα τον σπρώξει πιο κάτω; Θα δοξάσει τον Θεό ή θα ικανοποιήσει τον εγωισμό μου; Η ειρωνεία γεννιέται συχνά από υπερηφάνεια.

Από την ανάγκη να φανώ καλύτερος, πιο έξυπνος, πιο δυνατός.

Όμως η υπερηφάνεια πάντα μικραίνει τον άνθρωπο, ακόμη κι όταν εκείνος νομίζει ότι μεγαλώνει.

Αντίθετα, η ταπείνωση τον κάνει αληθινά μεγάλο.

Γιατί ο ταπεινός άνθρωπος ξέρει να μιλά χωρίς να πληγώνει, να διορθώνει χωρίς να συντρίβει, να σιωπά όταν πρέπει και να απαντά όταν χρειάζεται.

Πόσες πληγές θα είχαν αποφευχθεί, αν οι άνθρωποι πρόσεχαν λίγο περισσότερο τα λόγια τους.

Πόσα σπίτια θα είχαν γαλήνη, αν δεν υπήρχε η καθημερινή ειρωνεία.

Πόσα παιδιά δεν θα μεγάλωναν με ανασφάλεια, αν δεν άκουγαν συνεχώς λόγια που τα μικραίνουν.

Πόσες σχέσεις δεν θα είχαν χαλάσει, αν αντί για κοροϊδία υπήρχε κατανόηση.

Ο λόγος έχει δύναμη.

Μπορεί να γίνει φάρμακο, αλλά μπορεί να γίνει και δηλητήριο.

Μπορεί να στηρίξει έναν άνθρωπο σε μια δύσκολη στιγμή, αλλά μπορεί και να τον γκρεμίσει.

Μπορεί να ανοίξει δρόμο συμφιλίωσης, αλλά μπορεί και να δημιουργήσει πληγές που μένουν χρόνια.

Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος μας υπενθυμίζει να είναι ο λόγος μας πάντοτε «ἐν χάριτι». Δηλαδή να έχει χάρη, ευγένεια, μέτρο, διάκριση.

Όχι λόγος σκληρός, όχι λόγος περιφρονητικός, όχι λόγος που τσακίζει.

Αλλά λόγος που φανερώνει καρδιά χριστιανική.

Ας μη γελιόμαστε.

Ο ειρωνικός άνθρωπος μπορεί να κάνει τους άλλους να γελάσουν για λίγο.

Μπορεί να κερδίσει εντυπώσεις.

Μπορεί να φανεί έξυπνος στα μάτια κάποιων.

Όμως μπροστά στον Θεό δεν μετρά η εντύπωση.

Μετρά η καρδιά.

Μετρά η αγάπη.

Μετρά ο σεβασμός προς τον αδελφό.

Και πολλές φορές εκείνος που ειρωνεύεται αποκαλύπτει περισσότερα για τον εαυτό του παρά για εκείνον που ειρωνεύεται.

Αποκαλύπτει ανασφάλεια, πίκρα, εγωισμό, έλλειψη αγάπης.

Γιατί η γεμάτη καρδιά δεν έχει ανάγκη να δηλητηριάσει.

Η ειρηνική ψυχή δεν βρίσκει χαρά στο να πληγώνει.

Ο άνθρωπος του Θεού δεν χαίρεται με την ταπείνωση του άλλου.

Ας μάθουμε λοιπόν να μιλούμε με σοβαρότητα.

Να απαντούμε χωρίς εμπάθεια.

Να ελέγχουμε χωρίς μίσος.

Να υπερασπιζόμαστε την αλήθεια χωρίς να γινόμαστε σκληροί.

Να έχουμε λόγο καθαρό, σταθερό, αλλά και γεμάτο Χριστό.

Γιατί η αλήθεια δεν χρειάζεται ειρωνεία για να σταθεί.

Η αλήθεια στέκεται μόνη της.

Εκείνος που έχει αλήθεια μέσα του δεν έχει ανάγκη να εξευτελίσει κανέναν.

Μπορεί να μιλήσει ήρεμα, καθαρά, ευθέως και τίμια.

Ας προσέχουμε λοιπόν τα λόγια μας.

Ας μη μετατρέπουμε το στόμα μας σε όπλο.

Ας μη χρησιμοποιούμε την ευφυΐα μας για να πληγώνουμε.

Ας μη θεωρούμε επιτυχία το να ταπεινώνουμε τον αδελφό μας.

Η ειρωνεία μπορεί να κερδίσει ένα γέλιο.

Μπορεί να κερδίσει ένα χειροκρότημα.

Μπορεί να δημιουργήσει εντύπωση για λίγα λεπτά.

Αλλά ποτέ δεν κέρδισε μια ψυχή.

Ποτέ δεν θεράπευσε έναν άνθρωπο.

Ποτέ δεν έφερε αληθινή ειρήνη.

Ο λόγος του χριστιανού πρέπει να μοιάζει με φως.

Να μπαίνει μέσα στο σκοτάδι χωρίς να καίει τον άνθρωπο.

Να αποκαλύπτει την αλήθεια χωρίς να σκοτώνει την ελπίδα.

Να διορθώνει χωρίς να εξαφανίζει την αξιοπρέπεια του άλλου.

Ας ζητήσουμε λοιπόν από τον Θεό να καθαρίσει όχι μόνο τις πράξεις μας, αλλά και τα λόγια μας.

Να μας δώσει στόμα που να ευλογεί, καρδιά που να αγαπά, νου που να διακρίνει και ψυχή που να μη χαίρεται με την πτώση κανενός ανθρώπου.

Γιατί στο τέλος της ζωής μας δεν θα κριθούμε για το πόσο έξυπνα ειρωνευτήκαμε, αλλά για το πόσο αληθινά αγαπήσαμε. Με αγάπη Χριστού π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους