Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κλαίνε και οι ρέγγες που παραιτήθηκε. Έχασε η Βενετιά βελόνι. Του γκλομπαλισμού το ανάγνωσμα, πρόσχωμεν.

===== Ο Γκλομπαλισμός Επιδιώκει να Σκοτώσει το Έθνος-Κράτος Η διεθνής κυβέρνηση απειλεί ολόκληρο τον πλανήτη.

Οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι όσοι κυβερνούν στο όνομά τους εργάζονται εδώ και καιρό για την εξάλειψη του έθνους-κράτους. Τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι ουδέτερο έδαφος για να συζητούν οι εθνικές κυβερνήσεις τις διαφορές τους.

Είναι ένα κυβερνητικό κατασκεύασμα που έχει σκοπό να αντικαταστήσει τις εθνικές κυβερνήσεις. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν είναι ένας διεθνής οργανισμός που έχει σκοπό να συντονίζει πολύπλοκες αντιδράσεις σε παγκόσμιες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας.

Είναι ένας θεσμός που διαθέτει τεράστια δύναμη και εξουσία για να παρακολουθεί και να ρυθμίζει κάθε άνθρωπο στον πλανήτη. Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, ο Όμιλος της Παγκόσμιας Τράπεζας και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν υπάρχουν για να επεκτείνουν το ελεύθερο εμπόριο, να ανοίξουν τις αγορές και να βοηθήσουν τα αναπτυσσόμενα έθνη.

Υπάρχουν για να συγκεντρώνουν τον έλεγχο όλων των οικονομικών συναλλαγών στον κόσμο.

Η επίθεση των νόμων της «πράσινης νέας συμφωνίας» στον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία δεν έχει καμία σχέση με τη διατήρηση του περιβάλλοντος ή τη «σωτηρία του πλανήτη». Αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας του ΟΗΕ για την παρακολούθηση του λεγόμενου «αποτυπώματος άνθρακα» κάθε ατόμου, προκειμένου να παρακολουθείται, να φορολογείται και να ρυθμίζεται κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα.

Η πολιτική των Ηνωμένων Εθνών για τις «κλιματικές αποζημιώσεις» δεν έχει καμία σχέση με τη «δικαιοσύνη» ή την «επιστήμη». Υπάρχει για να δικαιολογεί την αναδιανομή πλούτου από τα δυτικά έθνη σε μη δυτικά έθνη υπό το πρόσχημα του «διεθνούς δικαίου». Το μήνυμα που ακούμε σε όλη μας τη ζωή είναι ηχηρό και σαφές: Τα έθνη κάνουν κακά πράγματα.

Οι διεθνείς οργανισμοί κάνουν καλά πράγματα.

Ο ρητορικός πόλεμος κατά του «εθνικισμού» δεν ξεκίνησε επειδή οι άνθρωποι που είναι περήφανοι για τα έθνη τους έγιναν μαγικά Ναζί.

Οι άνθρωποι που είναι περήφανοι για τα έθνη τους ονομάζονται «Ναζί» ώστε όσοι μας κυβερνούν να μπορούν να δαιμονοποιούν το έθνος-κράτος.

Αν ανατρέξετε σε εφημερίδες και επιστημονικά δοκίμια πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο «εθνικισμός» και ο «πατριωτισμός» χρησιμοποιούνται εναλλακτικά.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπάρχει ένα προφανές γλωσσικό χάσμα.

Ο «πατριωτισμός», ως επί το πλείστον, επιβιώνει ως αποδεκτή πολιτική αρετή (Πώς αλλιώς μπορούν οι κυβερνήσεις να στείλουν άνδρες στη μάχη αν δεν υπάρχουν πατριώτες;). Ωστόσο, ο όρος «εθνικισμός» χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο με την πάροδο των δεκαετιών ως υποτιμητικός όρος που συνδέεται με τον φασισμό — σαν η ίδια η οργανωτική έννοια ενός έθνους-κράτους να είναι εγγενώς αυταρχική και αντιδημοκρατική.

Η σκέψη αυτής της αντιεθνικιστικής εκστρατείας για περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο αποκαλύπτει την ανοησία της.

Γιατί μια συνταγματική δημοκρατία με αντιπροσωπευτική δημοκρατία θα ήταν «φασιστική» σε εθνικό επίπεδο, αλλά «δημοκρατική» όταν οργανώνεται διεθνώς; Γιατί ο εκτελεστικός ηγέτης ενός έθνους όπως η Γερμανία, η Γαλλία ή οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ήταν πιο «αυταρχικός» από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ ή τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Γιατί ένα διεθνές διοικητικό όργανο θα θεωρούνταν πιο «δημοκρατικό» από μια πόλη, περιοχή ή έθνος ανθρώπων που αυτοδιοικούνται; Γιατί η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, θα έπρεπε να θεωρείται η «αντιπροσωπευτική ηγέτης» της Ευρώπης, όταν οι ευρωπαίοι λαοί δεν την ψήφισαν ποτέ για να τους «εκπροσωπήσει»; Ο ΟΗΕ έχει 193 πρεσβευτές κρατών μελών που εκπροσωπούν περίπου 8,3 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Γιατί μια τόσο μικροσκοπική κοινοβουλευτική συνέλευση θα έπρεπε να θεωρείται «δημοκρατική» ή «αντιπροσωπευτική»; Στην καλύτερη περίπτωση, χρησιμοποιεί το επίχρισμα της «δημοκρατίας» για να δικαιολογήσει την επιβολή της αυταρχικής της βούλησης σε όλη την ανθρωπότητα.

Είτε πρόκειται για έναν δικτάτορα είτε για 193 δικτάτορες που εργάζονται από κοινού — όταν η ανθρωπότητα αναγκάζεται να υπακούει στα διατάγματα των ηγεμόνων, δεν έχει σημασία αν αυτά τα διατάγματα προέρχονται από εθνικό ή διεθνές φορέα.

Τα φυσικά δικαιώματα και οι ελευθερίες δεν γίνονται πιο φυσικά επειδή το λένε 193 άνθρωποι στη Νέα Υόρκη.

Οι θεόσταλτες ελευθερίες υπάρχουν παρά την ύπαρξη κυβέρνησης, όχι εξαιτίας της κυβέρνησης.

Όσο περισσότεροι άνθρωποι επί των οποίων διεκδικεί δικαιοδοσία μια κυβέρνηση, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να γίνουν σεβαστά και να προστατευθούν τα φυσικά δικαιώματα οποιουδήποτε ατόμου.

Όταν ένας πολίτης δεν μπορεί να κοιτάξει τον «εκπρόσωπό» του κατάματα, ο «εκπρόσωπός» του ανησυχεί πολύ λιγότερο για την παραβίαση των φυσικών ελευθεριών αυτού του πολίτη.

Οι διεθνείς κυβερνήσεις δεν είναι λιγότερο πιθανό να γίνουν ολοκληρωτικές από τις εθνικές κυβερνήσεις.

Όπως ακριβώς ο εθνικοσοσιαλισμός του Χίτλερ και ο φασισμός του Μουσολίνι τον περασμένο αιώνα, η διεθνής τυραννία προτιμά να μεταμφιέζεται σε κάτι ειρηνικό, φιλάνθρωπο και για το κοινό καλό.

Αν ο Χίτλερ είχε κατακτήσει με επιτυχία την Ευρώπη, ίσως η Γερμανική Αυτοκρατορία να ονομαζόταν Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αν ο Χίτλερ είχε κατακτήσει τον κόσμο, ίσως η έδρα του ΟΗΕ να βρισκόταν στο Βερολίνο.

Ο εθνικός ολοκληρωτισμός γίνεται διεθνής ολοκληρωτισμός εξίσου εύκολα με τις εθνικές μάσκες και τις εντολές εμβολιασμού που μετατρέπονται σε «διαβατήρια εμβολίων» και εντολές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Αυτό είναι ένα άλλο μέρος του γλωσσικού μαγικού κόλπου του διεθνισμού: Η ίδια παγκόσμια εταιρική μηχανή ειδήσεων που έχει περάσει τα τελευταία ογδόντα και πλέον χρόνια προετοιμάζοντας τους ανθρώπους να κατανοήσουν τη λέξη «εθνικισμός» ως κάτι κακό, μαχητικό και βάρβαρο, έχει ταυτόχρονα προετοιμάσει τον κόσμο να βλέπει οτιδήποτε «διεθνές» ως εγγενώς καλό, ειρηνικό και προοδευτικό.

Η διχοτομία «εθνικό / διεθνές» δεν συνέβη τυχαία.

Μας έχει σπρωχτεί στο λαιμό όλη μας τη ζωή.

Αλλά για άλλη μια φορά, αν ένα λογικό άτομο αφιερώσει μια στιγμή για να σκεφτεί τη σημασιολογική χειραγώγηση, είναι αρκετά παράλογη.

Αν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με έδρα την Ουάσινγκτον, μετονομαζόταν ακριβέστερα σε «Αμερικανικό Νομισματικό Ταμείο», θα γινόταν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα πιο ύποπτο; Αν ναι, τότε πώς θα πρέπει να δούμε τη λέξη «διεθνές» ως κάτι άλλο εκτός από ένα λεκτικό τέχνασμα που αποσκοπεί στην προβολή ενός ψευδούς μηνύματος ότι το ΔΝΤ ενεργεί για λογαριασμό όλων των ανθρώπων στον πλανήτη; Οι Αμερικανοί φορολογούμενοι χρηματοδοτούν κυρίως τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας από την ίδρυσή του το 1948.

Αν είχε ονομαστεί Αμερικανικός Οργανισμός Υγείας, θα ήταν ο Τύπος τόσο αναστατωμένος όταν ο «αυταρχικός» Τραμπ αποφάσισε να σταματήσει να τον χρηματοδοτεί; Αν όχι, δεν υποδηλώνει αυτό ότι λέξεις όπως «παγκόσμιος» και «παγκόσμιος» διαστρεβλώνουν την ταυτότητα και τον σκοπό αυτών των παρεμβατικών οργανισμών; Ο «διεθνισμός» είναι ένας Δούρειος Ίππος ή τουλάχιστον η μύτη της καμήλας κάτω από τη σκηνή για τους αυταρχικούς της Μεγάλης Κυβέρνησης που επιθυμούν να επιβάλουν τη θέλησή τους σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Όταν «διεθνείς» πράκτορες ή στρατιώτες χτυπούν την πόρτα, η αποστολή τους ακούγεται εντελώς «ανθρωπιστική», έτσι δεν είναι; Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν ένα ολόκληρο Τμήμα Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων.

Αυτό το τμήμα στέλνει στρατιωτικό προσωπικό και προσωπικό επιβολής του νόμου γνωστό ως «ειρηνευτές». Και για δεκαετίες οι «ειρηνευτές» από το Τμήμα Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων έχουν βιάσει γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο.

Οι «διεθνείς» κακοποιούν τους «υπηκόους», και τα διεθνή Ηνωμένα Έθνη και οι πολυεθνικοί εταιρικοί ειδησεογραφικοί οργανισμοί έχουν περάσει δεκαετίες καλύπτοντας όλους τους παραγωγικούς βιασμούς των «διεθνών». Οι διεθνείς οργανισμοί που είναι αφιερωμένοι στην «ειρήνη» δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι κάνουν πράγματα που κάνουν μόνο «φασίστες» εθνικιστές.

Τα μεγάλα ψέματα αποκαλύπτουν την πραγματική πρόθεση του διεθνισμού: Οι διεθνιστές χτίζουν μια παγκόσμια αυτοκρατορία.

Αυτή η αυτοκρατορία είναι αυταρχική (επειδή απαιτεί παγκόσμια συμμόρφωση εις βάρος της προσωπικής ελευθερίας) και ολοκληρωτική (επειδή απαιτεί πλήρη υποταγή σε μια κεντρική και δικτατορική παγκόσμια κυβέρνηση). Δεν υπάρχει τίποτα «δημοκρατικό» ή «αντιπροσωπευτικό» σε αυτό το διεθνές σύστημα διακυβέρνησης.

Δεν έχει κανένα συμφέρον να προστατεύει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες ενός ατόμου.

Δεν έχει κανένα συμφέρον να σέβεται την κυριαρχία ενός έθνους.

Θα επιτρέψει τόσο τα άτομα όσο και τα έθνη να βιάζονται στο όνομα της «παγκόσμιας ειρήνης». Για να κερδίσει ο γκλομπαλισμός, πρέπει πρώτα να σκοτώσει το έθνος-κράτος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους