Original Post

Πλήρες Κείμενο:

1971 ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑ: ΕΛΛΑΔΑ & ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΗ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 02.06.1971 - Λισσαβώνα.

Στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ, συναντήθηκαν οι Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς, Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας και Οσμάν Ολτσάϊ, Υπουργός Εξωτερικών Τουρκίας.

Με λίγα λόγια συμφώνησαν σε κοινή πολιτική για τον καθορισμό του Κυπριακού, χωρίς να έχει ιδέα η κυπριακή κυβέρνηση.

Η συμφωνία δεν ανακοινώθηκε ποτέ, όμως αποκαλύφθηκε από ερευνητές και μελετητές του Κυπριακού.

Μεταξύ άλλων η Χούντα των Αθηνών είχε αποδεχθεί τον αποκλεισμό λύσεως ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα και για επίλυση του Κυπριακού συμφώνησε με την Τουρκία να απαγορεύσουν ανάμειξη άλλων όπως του ΟΗΕ. Η Ελλάδα αναγνώρισε την εγκυρότητα των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου και τις Συνθήκες για εξωτερικές εγγυήσεις, ιδιαίτερα το δικαίωμα επέμβασης των εγγυητριών δυνάμεων.

Βάση της λύσης αναγνωρίστηκε η αρχή του συνεταιρισμού και η αναγνώριση ουσιαστικής τοπικής διοίκησης στους Τουρκοκύπριους.

Εάν οι Ελληνοκύπριοι δεν αποδέχονταν τις τουρκικές απαιτήσεις για τοπική διοίκηση, τότε Ελλάδα και Τουρκία θα προχωρούσαν σε δική τους λύση που θα βασιζόταν σε τερματισμό της κυπριακής ανεξαρτησίας με τη διχοτόμηση. Τον Οκτώβριο του 1971 ο Παλαμάς παραδέχθηκε σε συνάντηση του με τον Σπύρο Κυπριανού, Υπουργό Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, πως μεταξύ άλλων η συμφωνία με Τουρκία, απέκλειε την Ένωση και προνοούσε την εγκαθίδρυση ομοσπονδιακού καθεστώτος στην Κύπρο.

Μια βασική διαφωνία μεταξύ του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και του δικτάτορα Αθηνών, Γεωργίου Παπαδοπούλου, ήταν ότι ο δεύτερος αξίωνε όπως έχει τον τελευταίο λόγο το καθεστώς των Αθηνών, ως Εθνικό Κέντρο, επί οποιουδήποτε θέματος, περιλαμβανομένου και του Κυπριακού. Ο Μακάριος δεν ήταν διατεθειμένος να αποδεχθεί κάτι τέτοιο, όταν επρόκειτο για καταστάσεις που αφορούσαν την επιβίωση του Ελληνισμού της Κύπρου και το μέλλον του νησιού.

Έτσι, το καθεστώς των Αθηνών αποφάσισε τον παραμερισμό του Μακαρίου.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό δημοσιογράφο Λώρενς Στερν η Ελλάδα και η Τουρκία συμφώνησαν η επίλυση του Κυπριακού να γίνει με έναν διαμοιρασμό κοντά στα σχέδια Άτσεσον, στον οποίο η κάθε χώρα θα έπαιρνε από ένα κομμάτι στην Κύπρο, το μεγαλύτερο η Ελλάδα και το μικρότερο η Τουρκία.

Μάλιστα, σύμφωνα με τον πρώην Πρόεδρο της ΚΔ, Γλαύκο Κληρίδη, ο Αμερικανός Πρέσβης Πόππερ του είχε εκμυστηρευθεί από τότε πως « αν η Ελλάδα βρισκόταν στην ανάγκη να επιλέξει μεταξύ ενός πολέμου με την Τουρκία και ενός πραξικοπήματος για ανατροπή του Μακαρίου, αναμφίβολα θα επέλεγε το δεύτερο » ( Κληρίδης 1989 , Τόμος τρίτος, σ. 142-143). Η "ΚΑΛΗ ΧΟΥΝΤΑ " ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ ΜΕ "ΠΙΚΡΑ ΜΕΤΡΑ" Λίγες μέρες αργότερα η χούντα έκανε πράξη την υπόσχεση της προς την Τουρκία στέλνοντας μια διακοίνωση προς τον Μακάριο με την προτροπή να αποδεχθεί τις τουρκικές προτάσεις που έδωσε ο Ντενκτάς στον Κληρίδη για τη ρύθμιση του θέματος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς και την τουρκική απαίτηση για τον διορισμό Τούρκου Υπουργού Τοπικής Διοίκησης.

Αυτός ο Υπουργός θα ήταν υπόλογος στον Τούρκο αντιπρόεδρο της Κύπρου. Ο Μακάριος απέρριψε την ελληνική προτροπή υποστηρίζοντας ότι η διευθέτηση αυτή θα οδηγούσε σε ένα καθεστώς συνομοσπονδίας.

Μετά την απόρριψη της πρότασης από τον Μακάριο, ο Παπαδόπουλος έστειλε μια επιστολή στις 18 Ιουνίου 1971 απειλώντας τον ότι αν δεν συμφωνήσει, η ελληνική κυβέρνηση θα λάβει πικρά μέτρα.

Ανάμεσα σε διάφορες απαιτήσεις - απειλές ήταν και η απόσυρση του συνόλου των Ελλήνων αξιωματικών που στελέχωναν την Εθνική Φρουρά.

Με άλλα λόγια κατηγορούν τον Μακάριο ότι θα έκανε κάτι το 1974 που η ίδια η χούντα απειλούσε δύο χρόνια ότι θα έκανε! αλλά τότε δεν τους ένοιαζε αν αποδυναμωνόταν η άμυνα.

Παπαδόπουλος: «Εις μίαv τoιαύτηv περίπτωσιv, η ελληνική Κυβέρvησις θα ευρεθή εις τηv σκληράv αvάγκηv vα λάβη τα μέτρα εκείvα τα oπoία επιτάσσει τo εθvικόv συμφέρov και τo καλώς vooύμεvov συμφέρov τoυ Κυπριακoύ ελληvισμoύ, oσovδήπoτε πικρά και αv είvαι ταύτα». *** Παρόλα ταύτα, ο Μακάριος του απαντούσε γραπτώς στις 24.06.1971 ότι δεν αποδέχεται τον διορισμό Τούρκου υπουργού.

Ανέφερε ακόμη ότι αν η φράση «πικρά μέτρα» συνιστούσε απειλή εναντίον του «δημιουργείται ανεπίτρεπτος κατάστασις, την oπoίαv ως εντολοδόχος του Κυπριακού ελληνισμού», δεν μπορούσε να αγνοήσει.

Η τελευταία αναφορά άφηνε το υπονοούμενο ότι ο ίδιος ήταν εκλεγμένος πρόεδρος, ενώ ο Παπαδόπουλος όχι. ***

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους