👺Μασκοφόροι φασίστες τρολς του Facebook που εφάν τους τόπους ελέω εκλογών διασπείροντας μισαλλόδοξα μυνήματα προσπαθώντας να πείσουν πως είναι έγκλημα να είσαι αριστερός που την μια, τζαι που την...

Πλήρες Κείμενο:

👺Μασκοφόροι φασίστες τρολς του Facebook που εφάν τους τόπους ελέω εκλογών διασπείροντας μισαλλόδοξα μυνήματα προσπαθώντας να πείσουν πως είναι έγκλημα να είσαι αριστερός που την μια, τζαι που την άλλην με την απαξίωση των κτηνοτρόφων από τον άθρωπο που επαγγέλλεται ΠτΔ ο οποίος με τις πράξεις του κατάφερε ουσιαστικά να σπρώξει τους κτηνοτρόφους στους δρόμους με την αστυνομία να τους πολεμά αντί να τους διευκολύνει και εκτός συντεχνιών που προσπαθούν να φκάλουν άκρη, βασανίζει το νου μου εδώ κ μέρες τζαι παραπάνω ανήμερα της τραγικής επετείου, ένα ιστορικό έγκλημα που εκρύφτηκε καλά σε αφηγήματα ηρωισμού τζαι φαίνεται να αναβιώνει. 🩸29 Μαΐου 1958.

Μια από τις πιο σκοτεινές και αποσιωπημένες σελίδες της κυπριακής ιστορίας γράφεται στην Αχερίτου. Ο Παναγιώτης Στυλιανού Αρκοπανάος, 40 χρονών, κτηνοτρόφος, πατέρας επτά παιδιών, μέλος της Επιτροπής του Κτηνοτροφικού Συνδέσμου Αχερίτου και μέλος της Παλαιάς Συντεχνίας Εργατών Γεωργίας, δολοφονείται έπειτα από φρικτά βασανιστήρια από επτά μασκοφόρους ροπαλοφόρους.

Είχε ήδη αντιληφθεί ότι τον παρακολουθούσαν και είχε εκφράσει τον φόβο ότι θα τον σκοτώσουν.

Μάλιστα, λίγες ώρες πριν τη δολοφονία του, προειδοποίησε τοπικούς δεξιούς παράγοντες ότι κινδύνευε η ζωή του και πως τα επτά παιδιά του θα έμεναν ορφανά.

Οι διαβεβαιώσεις που έλαβε ότι «δεν θα συμβεί τίποτα» αποδείχθηκαν τραγικά κενές.

Λίγο αργότερα, ενώ βρισκόταν στο σπίτι του κουμπάρου του μαζί με τη σύζυγό του Εύα, επτά μασκοφόροι εισέβαλαν κρατώντας ρόπαλα και όπλα.

Η γυναίκα του προσπάθησε να προστατεύσει τον άντρα της με το σώμα της.

Της έσπασαν τα χέρια και τα πλευρά.

Εκείνη συνέχισε να παλεύει.

Οι δράστες μπήκαν στο δωμάτιο όπου είχε καταφύγει ο Παναγής και τον χτυπούσαν ασταμάτητα στο κεφάλι και σε όλο του το σώμα μέχρι που τον άφησαν κυριολεκτικά λιωμένο.

Υπέκυψε λίγες ώρες αργότερα στο νοσοκομείο Αμμοχώστου.

Εκεί που η κόρη του κατάθεσε πως του έβγαλαν τις μπότες και μάζευαν τα κομμάτια του από το πάτωμα... Το «έγκλημά» του δεν ήταν κάποια πράξη βίας.

Δεν ήταν προδοσία.

Δεν ήταν συνεργασία με τον αποικιοκράτη.

Ήταν οι πολιτικές και συντεχνιακές του πεποιθήσεις.

Ήταν ένας άνθρωπος της εργασίας, οργανωμένος στο αγροτικό και συνδικαλιστικό κίνημα της εποχής, σε μια περίοδο όπου ο πολιτικός φανατισμός είχε αρχίσει να μετατρέπει την ιδεολογική διαφωνία σε θανατική καταδίκη.

Η δολοφονία του αποτέλεσε μία από τις αλλεπάλληλες πολιτικές δολοφονίες εκείνης της περιόδου, όταν ο αντικομμουνιστικός φανατισμός, η τρομοκράτηση των αριστερών και η λογική του εσωτερικού εχθρού δηλητηρίαζαν την κυπριακή κοινωνία.

Εκείνη μόνο την εβδομάδα έγιναν τέσσερις παρόμοιες δολοφονίες κατά αριστερών ΕλληνοΚυπρίων από την ΕΟΚΑ και κατά αριστερών ΤουρκοΚυπρίων από τη νεοσύστατη ΤΜΤ - τα δύο πρόσωπα του ίδου τέρατος.

Κάποιοι προτιμούν να θυμούνται μόνο τις ηρωικές σελίδες της ιστορίας.

Όμως η ιστορική μνήμη δεν είναι επιλεκτική.

Περιλαμβάνει και τα εγκλήματα.

Περιλαμβάνει και τους ανθρώπους που δολοφονήθηκαν επειδή ανήκαν στην «λάθος» παράταξη.

Περιλαμβάνει και τις οικογένειες που έμειναν πίσω. Ο Παναγιώτης Στυλιανού Αρκοπανάος δεν ήταν απλώς ένα όνομα σε κάποιο αρχείο.

Ήταν πατέρας εφτά παιδιών, εργάτης, κτηνοτρόφος, συνδικαλιστής και άξιον τέκνον της Κύπρου.

Και η σιωπή γύρω από τέτοιες δολοφονίες δεν είναι ιστορική ουδετερότητα.

Είναι συνενοχή στη λήθη.

Είναι ο θεμελιακός λίθος για την επαναφορά της μισαλλοδοξίας και των εγκλημάτων που την διαδέχονται και τη συνοδεύουν.

Πηγές: • Μιχάλης Πουμπουρής, «Μέρες Δοκιμασίας», Λευκωσία, 1999. • Εφημερίδα «Χαραυγή», 30 Μαΐου 1958. • Αρχειακό υλικό και δημοσιεύματα της περιόδου για τις πολιτικές δολοφονίες του 1958. • Ιστορικές Διαδρομές | Μιχάλης Μιχαήλ https://youtu.be/ku5NOoIBW7c?is=JI7V_6ggrnnn8vF5

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους