Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Β.Ι.Λένιν:"Τί να κάνουμε" προς την δημιουργία του συγκεντρωτικού κόμματος και του δεσποτικού κράτους.

Δίχως συγκεντρωτικό, μονολιθικό κόμμα δεν μπορεί να υπάρξει συγκεντρωτικό κράτος που πολεμά τον πλουραλισμό.

Η επανάσταση από την οπτική είναι μια διαδικασία που καταλήγει στον δεσποτισμό.

Το πρώτο αναγκαίο βήμα είναι η άρνηση της ελευθερίας της κριτικής: "Κι αν κρίνουμε τους ανθρώπους όχι από τη φανταχτερή στολή που μόνοι τους φόρεσαν, όχι από την εντυπωσιακή επωνυμία που μόνοι τους πήραν, αλλά από τα έργα τους κι από όδα προπαγανδίζουν στην πραγματικότητα, θα δούμε καθαρά πως "ελευθερία κριτικής" σημαίνει ελευθερία οπορτουνιστικής κατεύθυνσης μέσα στη σοσιαλδημοκρατία, ελευθερία μετατροπής της σοσιαλδημοκρατίας σε δημοκρατικό κόμμα μεταρρυθμίσεων, ελευθερία για την εισαγωγή αστικών ιδεών και αστικών στοιχείων στο σοσιαλισμό"(Β.Ι.Λέινιν, Τι να κάνουμε, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2024, σελ 14). Το κόμμα πρέπει να κυριαρχήσει στην ιδεολογία καθώς "χωρίς επαναστατική θεωρία δεν μπορεί να υπάρξει και επαναστατικό κίνημα"(σελ.31). Με αυτό τον τρόπο δεν είναι το είναι που καθορίζει το συνειδέναι αλλά το αντίθετο ,το συνειδέναι προσδιορίζει το είναι.

Πρόκειται για ιδεαλισμό χεγκελιανής προέλευσης που αποκορυφώνεται στον κρίσιμο ρόλο της διανόησης για να διαμορφώσει επαναστατικό χαρακτήρα το προλεταριάτο.

Αποτελεί μια αναίρεση όσων είχε γράψει ο Λένιν στο έργο του "Ένα βήμα μπρός, δύο βήματα πίσω". για τον αναρχικό και ατομικιστικό της χαρακτήρα.

Γράφει: "Είπαμε ότι δεν μπορούσε να υπάρχει ακόμα σοσιαλδημοκρατική συνείδηση μέσα στους εργάτες.

Η συνείδηση αυτή μπορούσε να έρθει σ' αυτούς μόνο απέξω.

Η ιστορία όλων των χωρών δείχνει ότι η εργατική τάξη αποκλειστικά με τις δικές της δυνάμεις δεν είναι σε θέση ν' αναπτύξει παρά μόνο μια τρέιντγιουνιονιστική συνείδηση, δηλαδή την πεποίθηση ότι είναι ανάγκη να ενωθεί σε σωματεία, να κάνει αγώνα ενάντια στ' αφεντικά, να παλεύει για ν' αποσπάσει απο την κυβέρνηση τον άλφα ή το βήτα απαραίτητο νόμο για τους εργάτες κλπ.

Η διδασκαλία, όμως, του σοσιαλισμού αναπτύχθηκε απο τις φιλοσοφικές, ιστορικές και οικονομικές θεωρίες, που τις επεξεργάστηκαν οι μορφωμένοι εκπρόσωποι των εύπορων τάξεων, η διανόηση.

Οι θεμελιωτές του σύγχρονου επιστημονικού σοσιαλισμού, ο Μαρξ και ο Ένγκελς, ανήκαν και οι ίδιοι, ως προς την κοινωνική τους θέση, στην αστική διανόηση"( σελ.39). Τέλος υπερασπίζεται την έμμεση δημοκρατία έναντι της άμεσης: δημοκρατίας.

Οι σκέψεις αυτές θα πρέπει να διαβαστούν ώς αναίρεση της πρακτικής όλοι οι αντιπρόσωποι να είναι ανακλητοί κάθε στιγμή: "οι Άγγλοι εργάτες θεωρούσαν σαν αναγκαίο γνώρισμα της δημοκρατίας το να κάνουν όλοι όλα όσα έχουν σχέση με το έργο της διεύθυνσης των συνδικάτων: όχι μόνο όλα τα ζητηματα λύνονταν με την ψηφοφορία όλων των μελών, αλλά και οι διοικητικές πλευρές εκτελούνταν απ' όλα τα μέλη με τη σειρά.

Χρειάστηκε μακροχρόνη ιστορική πείρα για να καταλάβουν οι εργάτες πόσο παράλογη ήταν αυτή η αντίληψη της δημοκρατίας, για να καταλάβουν την ανάγκη των αντιπροσωπευτικών θεσμών, από το ένα μέρος, και των εξ επαγγέλματος στελεχών, απο το άλλο.

Χρειάστηκε να σημειωθούν κάμποσες περιπτώσεις οικονομικής χρεωκοπίας σε ταμεία συνδικάτων για να καταλάβουν οι εργάτες ότι το ζήτημα της αναλογικής σχέσης ανάμεσα στις μηνιάτικες συνδρομές των μελών και στα επιδόματα που δίνει το ταμείο δεν μπορεί να λυθεί μόνο με δημοκρατική ψηφοφορία, αλλά ότι απαιτείται και η ψήφος του εμπειρογνώμονα για τα ασφαλιστικά ζητήματα"(σελ.170)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους