Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κοινωνία του “pass”, του ρουσφετιού και της σιωπής *Ρουσφέτι – Συμφέρον – Φόβος.** Αν όλα όσα ζούμε αποτυπώνονται στις δημοσκοπήσεις, τότε δεν υπάρχει περιθώριο για αυταπάτες.

Γιατί όταν μια κοινωνία ζει μέσα στην ακρίβεια, στα σκάνδαλα, στην απαξίωση των θεσμών, στη φυγή των νέων της, στην κατάργηση κάθε ασφαλείας δικαίου όπως έγινε με τον νόμο Δένδια που αφήνει μέχρι και 17 έτη χωρίς διοικητική μεταβολή τους αποφοίτους ΑΣΣΥ ΣΜΥ ΣΜΥΝ ΣΜΥΑ, αλλά η αντίδραση παραμένει σιωπή ή ανοχή, τότε το πρόβλημα δεν είναι αυτοί που κυβερνούν. **Το πρόβλημα δεν είναι η εξουσία.** **Είναι η κοινωνία που τη στηρίζει με την ανοχή και την αδράνειά της.** **Τρεις λέξεις περιγράφουν την πραγματικότητα:** **Ρουσφέτι – Συμφέρον – Φόβος.** • Μάθαμε να ζούμε με επιδόματα και “pass”, ανταλλάσσοντας την αξιοπρέπεια με πρόσκαιρη ανακούφιση. • Χτίσαμε μια κοινωνία όπου το προσωπικό συμφέρον σκοτώνει το συλλογικό. • Συνηθίσαμε τον φόβο της αλλαγής και βαφτίσαμε τη στασιμότητα “κανονικότητα”. Και έτσι, η παρακμή έγινε συνήθεια.

Η αλήθεια όμως είναι απλή και σκληρή: οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν από τον ουρανό. > **«Κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν.»** > — Joseph de Maistre Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία, δεν θα αλλάξει τίποτα.

Και όσο κι αν ενοχλεί… η ευθύνη δεν είναι ποτέ μονόπλευρη. Είμαστε τελικά μια διαφθαρμενη κοινωνία γεμάτη ραγιάδες;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους