ΟΙ ΜΥΡΩΔΙΕΣ Γράφει ο Αντώνης Θαλασσέλης Από τις πολλές αναμνήσεις και εικόνες που έχω σαν παιδί στη Λέσβο που γεννήθηκα και συγκεκριμένα στο χωριό μου Μπορό (σημερινό Νεοχώρι ) που μεγάλωσα, ένα...

Πλήρες Κείμενο:

ΟΙ ΜΥΡΩΔΙΕΣ Γράφει ο Αντώνης Θαλασσέλης Από τις πολλές αναμνήσεις και εικόνες που έχω σαν παιδί στη Λέσβο που γεννήθηκα και συγκεκριμένα στο χωριό μου Μπορό (σημερινό Νεοχώρι ) που μεγάλωσα, ένα πράγμα έχει μείνει βαθιά μέσα στο μυαλό μου και δεν ξεχνιέται ποτέ, οι μυρωδιές Η μυρωδιά του χώματος μετά την βροχή και του καπνού που έβγαινε από τα ξύλα που έκαιγαν στις γωνιές ( τζάκια) των σπιτιών στους κρύους Χειμώνες.

Η μυρωδιά της άνοιξης και των δένδρων που άνθιζαν.

Η μυρωδιά από τα φύλλα του πλάτανου που έπεφταν το φθινόπωρο στοίβες ολόκληρες στην πλατεία του χωριού.

Η μυρωδιά του ελαιώνα που μαζεύαμε τις ελιές και του λαδιού όταν τις αλέθαμε στο ελαιοτριβείο του χωριού μας.

Η γλυκιά μυρωδιά του ψωμιού όταν ψηνότανε στο μαγκάλι με την πυρήνα στο ελαιοτριβείο στην κάτω μηχανή, για να το βουτήξουμε μέσα στο λάδι και να το φάμε.

Καθώς και του ξυλόφορνου που μοσχοβολούσε όλο το χωριό με την γλυκιά αυτή μυρωδιά όταν περίμενα έξω από το φούρνο για να ψηθεί και να το πάω σπίτι.

Η μυρωδιά του ούζου με τον μεζέ, καθώς και η μυρωδιά που έβγαζαν τα χτένια όταν ψηνόντουσαν στη σόμπα στα πολλά καφενεία του Μπορού που πήγαινα μικρός με τον πατέρα μου.

Η μυρωδιά των χειροποίητων λουκάνικων που φτιάχναμε σπίτι, που με έκανε να μην μπορώ να αντισταθώ και να τα δοκιμάζω μισοψημένα.

Η μυρωδιά του γεμιστού αρνιού που μαγείρευε η μάνα μου και με ξυπνούσε τις Κυριακές του Πάσχα.

Η μυρωδιά του γάλατος που έβραζε , του λαδωτηριού και της μυτζήθρας όταν το έφτιαχνε η γιαγιά μου με τα χέρια της.

Η μυρωδιά του σπιτιού μας, της αυλή μας, της τριανταφυλλιάς που είχανε έξω και των άλλων λουλουδιών και όλης της γειτονιάς μου.

Η μυρωδιά του σπιτιού της γιαγιάς μου και η μυρωδιά των σπιτιών των θειάδων μου.

Μα πιο πολύ η μυρωδιά του φαγητού που έβγαινε όταν μαγείρευαν.

Κάθε μυρωδιά για μένα κρύβει εικόνες, αγαπημένα πρόσωπα που άλλα υπάρχουν και άλλα όχι και ίσως μια μικρή καθημερινή ιστορία.

Νοσταλγώ αυτές τις μυρωδιές και της αναζητώ και είναι ένας από τους λόγους που επισκέπτομαι το χωριό μου.

Να μυρίσω, να θυμηθώ, να αισθανθώ παιδί και να νιώσω σιγουριά ότι είμαι στον δικό μου τόπο και όχι έξω από τα νερά μου. Τελικά αυτό είναι Πατρίδα, το χωριό μου ο Μπορός, η Λέσβος το νησί μου!(φωτ.I.Kapa)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους