Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έρχεται ο Γιαννακόπουλος στο ΣΕΦ να ακούσει τα μπινελίκια, λες και είναι συμφωνική ορχήστρα της πραγματικότητας.

Γιατί καμιά φορά η εξουσία, το χρήμα και η δημοσιότητα δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι είσαι πάνω από το πλήθος.

Μέχρι να βρεθείς μπροστά στο ίδιο το πλήθος.

Και κάπου ανάμεσα στις φωνές, ας ακούσει και για το «Δεσποινάκη, δεσποινάκι». Όχι γιατί έχει σημασία το παρατσούκλι.

Τα παρατσούκλια είναι η φθηνή ποίηση της εξέδρας.

Σημασία έχει πως όσοι ανεβαίνουν ψηλά συχνά ξεχνούν ότι ο κόσμος από κάτω δεν χειροκροτεί πάντα· μερικές φορές γιουχάρει.

Η ζωή έχει μια ειρωνεία σχεδόν μεταφυσική.

Σήμερα είσαι πρωταγωνιστής, αύριο θέμα συζήτησης, μεθαύριο ανέκδοτο.

Και το ανέκδοτο είναι πιο ανθεκτικό από τη δόξα.

Η δόξα χρειάζεται τίτλους, λεφτά και κάμερες.

Το ανέκδοτο χρειάζεται μόνο ένα στόμα να το πει και ένα αυτί να γελάσει.

Έτσι είναι το γήπεδο, έτσι είναι και η ζωή.

Μια αρένα όπου όλοι νομίζουν πως ήρθαν να κρίνουν, μέχρι να καταλάβουν ότι κάποια στιγμή θα κριθούν και οι ίδιοι.

Και τότε τα μπινελίκια ακούγονται λιγότερο σαν προσβολές και περισσότερο σαν υπενθύμιση ότι κανείς δεν είναι τόσο μεγάλος όσο φαντάζεται ο καθρέφτης του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους