ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΙΣΑΜΟΥ Περπατώντας στον αρχαιότερο δημόσιο δρόμο Κάποιοι λένε οτι ένωνε την αρχαία Πολυρρήνια με το *Ιερό της Βριτομάρτιδος Αρτέμιδος στις Μένιες...

Πλήρες Κείμενο:

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΙΣΑΜΟΥ Περπατώντας στον αρχαιότερο δημόσιο δρόμο Κάποιοι λένε οτι ένωνε την αρχαία Πολυρρήνια με το *Ιερό της Βριτομάρτιδος Αρτέμιδος στις Μένιες, κάποιοι άλλοι οτι ξεκινούσε απο τα Ροδοπού και κατέληγε στο Ιερό*. Όποια και να είναι η αλήθεια το έργο κλείνει δυο χιλιετίες και μα τον Δια είναι σε μερικά σημεία καλύτερος απο τον ΒΟΑΚ Εγώ το περπάτησα σε μεγάλη απόσταση και ειναι πλάτους 6 μέτρων με ακανόνιστες πέτρες που έχουν τοποθετηθεί σε ευθεία γραμμή ..έργο για την εποχή του πρωτοποριακό.

Δυστυχώς σε πολλά σημεία ο νέος δρόμος γίνεται ένας με τον αρχαίο αλλά και σε αυτά τα σημεία φαίνεται το πόσο καλός ήταν.

Από τα Ροδοπού ως το ιερό της Αρτέμιδος η απόσταση είναι 16.291 περίπου μέτρα,ή 11 ρωμαικά μίλια, ενώ ως και την Πολυρρήνια η απόσταση σήμερα είναι 42 χιλιόμετρα.

Μάλιστα ανά χιλιόμετρο υπήρχαν και οδοδείκτες.

Δυστυχώς σώζεται μόνο ένας και βρίσκεται στην κεντρική πλατεία των Ροδοπού.

Η απόσταση του δρόμου ήταν 11 ρωμαϊκά μίλια = 16.291 μέτρα. * Το ιερό είναι Ρωμαϊκό αλλά η ιστορία λέει οτι υπήρχε εκεί και ελληνιστικό ιερό της Θεάς Αρτέμιδος ΔΙΚΤΥΝΝΑ=ΜΕΝΝΙΕΣ Η Δίκτυννα ήταν προελληνική κρητική θεότητα του κυνηγιού, της άγρια φύσης και των βουνών.

Το όνομα της κατά μια άποψη συνδέεται με το όρος Δίκτυ και κατ΄ άλλους με το δίκτυ των ψαράδων.

Στα ιστορικά χρόνια ταυτίστηκε με την Θέα του κυνηγού του ολύμπιου πάνθεου, την Αρτέμιδα. Ο Παυσανίας χρησιμοποιεί το όνομα ως επίκληση της Αρτέμιδος.

Η λατρεία της από την Κρήτη διαδόθηκε στην Αθήνα, στην Σπάρτη και στη Μασσαλία . Ωστόσο στην Δυτική Κρήτη παρέμεινε ιδιαίτερα δημοφιλής και ναοί της πρέπει να υπήρχαν σε ονομαστές πόλεις όπως η Λισσός, η Πολυρρήνια και η Φαλάσαρνα αφού εικονίζεται σε νομίσματα τους.

Ο πλέον φημισμένος όμως τόπος λατρείας της ήταν το Δικτυνναίο ιερό που βρίσκεται στον σημερινό όρμο Μένιες, στην ανατολική πλευρά του ακρωτηρίου Σπάθα ή καλύτερα Ειρήνης και Φιλίας.

Ιδρύθηκε κατά τον Ηρόδοτο από Σαμίους της Κυδωνίας γύρω στο 530 πΧ και άκμασε από τους ελληνιστικούς χρόνους και τους ρωμαϊκούς, όπως προκύπτει κυρίως από επιγραφές.

Στην πραγματικότητα οι απαρχές του ιερού είναι πολύ παλαιότερες, ίσως στα κρητομυκηναϊκά χρόνια.

Τα πολύ αποσπασματικά λείψανα που σώζονται σήμερα ανήκουν σε ναό των χρόνων του Αδριανού, ο οποίος κτίστηκε πάνω σε ημιτελή δωρικό ναό των χρόνων του Αυγούστου.

Ο χώρος δεν κατοικήθηκε ποτέ από μόνιμους κατοίκους με την έννοια της πόλης, αλλά υπήρξε ένα οργανωμένο παγκρήτιο ιερό που συνέρρεαν προσκυνητές και έβρισκαν καταλύματα προσωρινής παραμονής και εξυπηρέτησης.

Ο πλούτος που συγκεντρωνόταν στο ιερό πρέπει να ήταν αμύθητος αφού κατ΄ εντολή των Ρωμαίων αυτοκρατόρων από τα έσοδα κατασκευάστηκαν διάφορα δαπανηρά δημόσια έργα.

Ο έλεγχος της περιοχής περνούσε από την Κυδωνία στην Πολυρρήνια και τανάπαλιν.

Δυστυχώς ο ναός ανασκάφτηκε από αρχαιολόγους του γερμανικού στρατού κατοχής (Η ιστορία θυμίζει λίγο Ιντιάνα Τζόουνς) και άγνωστο τι και πόσα ευρήματα βρήκαν που έκαναν φτερά για το Βερολίνο, σίγουρα ο αριθμός των αγαλμάτων θα ήταν τεράστιος.

Ως και σήμερα δεν έχουν βρεθεί πολλά ευρήματα εκτός από μια κεφαλή Αδριανού, ένα άγαλμα της Αρτέμιδος και ένας ανδριάντας που εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Χανίων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους