Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σκάνε η μία δημοσκόπηση μετά την άλλη με τα αποτελέσματα σχεδόν ταυτόσημα.

Οι ίδιοι πρωταγωνιστές, τα ίδια συμπεράσματα, η ίδια επικοινωνιακή αναπαραγωγή.

Πρώτος ο Μητσοτάκης.

Ο πρωθυπουργός που, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, παραμένει πολιτικά αλώβητος, παρά την ακρίβεια, τις υποκλοπές, το δυστύχημα των Τεμπών, τη διάλυση του ΕΣΥ και την καθημερινή πίεση που βιώνει η κοινωνία.

Δεύτερος ο Τσίπρας.

Ο άνθρωπος που κυβέρνησε, δοκιμάστηκε και κρίθηκε από τον ελληνικό λαό, εμφανίζεται ξανά ως εναλλακτική λύση, λες και η χώρα δεν έχει ζήσει ήδη τα αποτελέσματα της δικής του διακυβέρνησης.

Και κάπως έτσι το σύστημα επιχειρεί να αναστήσει το γνώριμο δίπολο ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ.

Ένα δίπολο που βολεύει όσους θέλουν την κοινωνία εγκλωβισμένη ανάμεσα στη συντήρηση και την απογοήτευση, ανάμεσα σε δύο πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν και άφησαν πίσω τους βαθιά τραύματα και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.

Τα γνωστά κέντρα επιρροής αναπαράγουν καθημερινά το ίδιο αφήγημα: «Μητσοτάκης ή Τσίπρας». Σαν να μην υπάρχει άλλη επιλογή.

Σαν να μην υπάρχει άλλος δρόμος.

Όμως η κοινωνία δεν ψάχνει ούτε νέο «Μωυσή» ούτε αναστημένους «Μεσσίες». Ψάχνει πολιτική αξιοπιστία, κοινωνική δικαιοσύνη, θεσμική σοβαρότητα και πραγματικές λύσεις.

Και όσο περισσότερο προσπαθούν να επιβάλουν ένα τεχνητό δίπολο, τόσο περισσότερο αποκαλύπτουν τον φόβο τους απέναντι σε μια κοινωνία που ασφυκτιά και αναζητά μια νέα προοδευτική πορεία.

Γιατί οι δημοσκοπήσεις μπορεί να διαμορφώνουν κλίμα.

Την ιστορία όμως τη γράφουν οι πολίτες. Και η οργή της κοινωνίας δεν μετριέται πάντα με ποσοστά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους