Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άγγελος Διονύσης Γιαχολλάρη: Πώς ο Ράμα παραδίδει την Αλβανία στα funds του Τραμπ και τις βιομηχανίες θανάτου του Ισραήλ γιατί η είσοδος στην Ε.Ε. περνάει από την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβί “Real estate, φέρ’ το… Χρυσό ρολόι, γυαλί designer Σου λέω φέρ’ το.” Κοιτώντας τις αποφάσεις του Έντι Ράμα, σκέφτομαι πως αν είχαμε περισσότερο χιούμορ, θα λέγαμε ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός παίρνει γραμμή κατευθείαν από τον Akylas.

Real estate δισεκατομμυρίων, παζάρια γεωπολιτικής στρατηγικής, περιβαλλοντική καταστροφή και οι θυσίες μιας ολόκληρης κοινωνίας για ένα «χρυσό εισιτήριο» εισαγωγής στην Ευρώπη.

Αυτό είναι το σκηνικό που κορυφώνεται τις τελευταίες μέρες στην Αλβανία. Το Σάββατο 30 Μαΐου, στην περιοχή Ζβέρνετς βόρεια της Αυλώνας, κάτοικοι και ακτιβιστές προσπάθησαν να φτάσουν στο εργοτάξιο που έχει στηθεί μέσα σε μια από τις σημαντικότερες υγροτοπικές περιοχές των Βαλκανίων.

Εκεί βρέθηκαν αντιμέτωποι με αγκαθωτά συρματοπλέγματα, μπουλντόζες και δεκάδες ιδιωτικούς φύλακες που έχουν αποκόψει την περιοχή από κατοίκους και επισκέπτες.

Φύλακες της εταιρείας security που περιφρουρεί τον χώρο άρπαξαν έναν νεαρό διαδηλωτή και τον έσυραν μέσα στην περίμετρο.

Τον επέστρεψαν ώρες αργότερα, χτυπημένο.

Η αστυνομία παρακολουθούσε αμέτοχη.

Από την Κυριακή, εκατοντάδες άνθρωποι διαδηλώνουν στα Τίρανα και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Αλβανίας με κεντρικό σύνθημα το «ποιον υπηρετείτε, τους πολίτες ή τους ολιγάρχες;». Στο επίκεντρο βρίσκεται η επενδυτική εταιρεία Affinity Partners του Τζάρεντ Κούσνερ, συζύγου της Ιβάνκα Τραμπ, κόρης του Πλανητάρχη.

Μέσα από την τοπική κοινοπραξία Zvërnec South Adriatic Development, ο Κούσνερ σχεδιάζει δύο μεγάλα έργα στην αλβανική ακτή.

Ένα resort 1,4 δισ. ευρώ στο νησί Σαζάν, που μετατρέπει πρώην στρατιωτική βάση σε πολυτελή τουριστική εγκατάσταση, και ένα δεύτερο με εκατοντάδες δωμάτια και βίλες δίπλα στη λιμνοθάλασσα Νάρτα-Ζβέρνετς.

Συνολικά, η επένδυση εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 4 δισ. ευρώ.

Το ποσό αυτό φυσικά, δεν πηγαίνει στις κοινότητες που εκτοπίζονται, πηγαίνει στην Affinity Partners. Το Σαζάν είναι ένα από τα τελευταία ανέγγιχτα νησιά της Μεσογείου, το οποίο φιλοξενεί πάνω από 36 παγκοσμίως απειλούμενα είδη, ανάμεσά τους η μεσογειακή φώκια monachus monachus, ενώ η λιμνοθάλασσα Νάρτα είναι κρίσιμος σταθμός αποδημητικών πουλιών (φλαμίνγκο, αργυροπελεκάνοι, θαλασσοκόρακες). Για τους ψαράδες και τους κατοίκους της περιοχής αυτή η γη και αυτή η θάλασσα είναι ο τόπος επιβίωσής τους και δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια.

Ήδη 41 περιβαλλοντικές οργανώσεις από 28 χώρες έχουν ζητήσει δημόσια την αναστολή των έργων.

Για να ανοιχτεί ο δρόμος, η κυβέρνηση Ράμα έκανε αυτό που κάνουν οι κυβερνήσεις που δεν θέλουν να αρνηθούν σε κάποιον: αν σας θυμίζει κάτι, άλλαξε τους νόμους. Τον Φεβρουάριο του 2024, η πλειοψηφία του κοινοβουλίου ψήφισε τροποποίηση του νόμου για τις Προστατευόμενες Περιοχές, επιτρέποντας την κατασκευή ξενοδοχείων πέντε αστέρων σε προστατευόμενες ζώνες.

Λίγες εβδομάδες μετά, ο Κούσνερ κατέθεσε αίτηση για επένδυση.

Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2024, μόλις λίγες εβδομάδες πριν την ορκωμοσία του Τραμπ, ο Ράμα έσπευσε να δώσει καθεστώς «Στρατηγικού Επενδυτή» στην εταιρεία του Κούσνερ, την Atlantic Incubation Partners LLC, χωρίς επιχειρηματικό πλάνο, αφήνοντας τη χώρα εντελώς έκθετη και χωρίς καμία σοβαρή εγγύηση.

Οι επίσημες άδειες εκδόθηκαν αθόρυβα, ενώ η άδεια στο Ζβέρνετς στις 29 Απριλίου 2026 δεν δημοσιεύτηκε ποτέ. «Σε δέκα χρόνια, αυτός ο τόπος θα είναι ένας γκρίζος τόπος από μπετόν», τονίζει ο συντονιστής της τοπικής περιβαλλοντικής ΜΚΟ PPNEA.

Οι μπουλντόζες ήδη δουλεύουν και οι περιφράξεις έχουν κόψει την πρόσβαση κατοίκων στις παραλίες.

Δεκαπέντε διαδηλωτές αντιμετωπίζουν ποινικές διώξεις για «καταστροφή ιδιοκτησίας» και «παράνομη συνάθροιση», ενώ ο τραυματισμένος κάτοικος κατέθεσε μήνυση κατά δύο ανδρών της ιδιωτικής ασφάλειας.

Η κοινοπραξία υπόσχεται «10.000 νέες θέσεις εργασίας», αλλά δεν λέει για ποιους, σε ποιες συνθήκες και με ποιους μισθούς.

Στα τουριστικά resort δισεκατομμυρίων, οι θέσεις εργασίας για ντόπιους σημαίνει κακοπληρωμένοι σερβιτόροι και καμαριέρες σε ξενοδοχεία που δεν θα μπορούν ποτέ να πατήσουν ως πελάτες.

Παράλληλα, και σχεδόν αθόρυβα, η Αλβανία έχει οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια μια από τις πιο εντατικές σχέσεις με το Ισραήλ στην Ευρώπη, την ίδια ώρα που το Ισραήλ διεξάγει γενοκτονία στη Γάζα.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.

Οι ισραηλινές εξαγωγές στην Αλβανία αυξήθηκαν κατά 150% μεταξύ Μαΐου 2023 και Μαΐου 2024, ενώ οι ισραηλινές επενδύσεις στη χώρα έφτασαν τα 19 εκατ. ευρώ μόνο στα τρία πρώτα τρίμηνα του 2025. Τον Σεπτέμβρη του 2025, υπεγράφη αμυντική συμφωνία με την Elbit Systems, τη μεγαλύτερη αμυντική εταιρεία του Ισραήλ.

Τα drones και τα πυρομαχικά της Elbit χρησιμοποιούνται τώρα στη Γάζα και το εργοστάσιο που θα χτιστεί στη βόρεια Αλβανία έως το 2027 θα παράγει τα ίδια όπλα.

Η συμφωνία αφορά howitzers, mortar systems και τακτικά drones, σε συνεργασία με την κρατική αλβανική KAYO.

Η συνολική αξία παραμένει μυστική αλλά εκτιμάται σε πάνω από 400 εκατ. ευρώ. Η Αλβανία λειτούργησε ως πάροχος καυσίμων για το Ισραήλ από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 2024, την ίδια στιγμή που το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εξέδιδε απόφαση πως υπάρχει εύλογη βάση για κατηγορία γενοκτονίας.

Μια τέτοια κίνηση παραβιάζει κάθε όριο του Διεθνούς Δικαίου για χάρη των εμπορικών συναλλαγών: πρόκειται περι συνενοχής στις εγκληματικές πρακτικές της κυβέρνησης Νετανιάχου.

Πώς τεκμηριώνεται πολιτικά αυτό; Στον ΟΗΕ η Αλβανία απείχε σε ψηφοφορίες για ανθρωπιστική εκεχειρία, για τερματισμό της ισραηλινής κατοχής, για αναβάθμιση του πολιτειακού status της Παλαιστίνης. Τον Νοέμβριο του 2025, ιδρύθηκε στο αλβανικό κοινοβούλιο «Κοινοβουλευτική Ομάδα Φίλων του Ισραήλ», με εκπροσώπους και των δύο μεγάλων κομμάτων. Τον Ιανουάριο 2026, ο Ράμα μίλησε στην Κνεσέτ μπροστά στον Νετανιάχου, για τον οποίο εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και κατηγόρησε τη Χαμάς για «την ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα», χωρίς να αναφερθεί στους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς αμάχους από τον IDF.

Τα δύο αυτά φαινόμενα, η παραχώρηση εθνικών πάρκων στην οικογένεια Τραμπ και ο βαθύτερος εναγκαλισμός με το Ισραήλ δεν είναι ασύνδετες διαδικασίες: αποτελούν εκφράσεις της ίδιας λογικής.

Μια χώρα που αντιλαμβάνεται τον δρόμο προς τη Δύση ως συνεχή απόδειξη αφοσίωσης, ανεξάρτητα από το τίμημα.

Μελετητές όπως ο Aλβανός Πίρο Ρέτσεπι υιοθετούν τον όρο «coloniality by proxy». Πρόκειται για χώρες που χτυπούν την πόρτα της Δύσης εδώ και δεκαετίες και καλούνται να αποδείξουν την αξία τους μέσω οικονομικών μεταρρυθμίσεων, γεωπολιτικής ευθυγράμμισης και, ολοένα και συχνότερα, μέσω σιωπής ή συνέργειας σε αυτά που η Δύση θέλει να μη συζητά.

Για χώρες όπως η Αλβανία, που η ένταξη στην ΕΕ κρέμεται από αποφάσεις που παίρνονται από τρίτους, η παλαιστινιακή τραγωδία φαίνεται πως δεν χωράει στην ατζέντα που τους έχουν υπαγορεύσει.Πρόκειται για ένα κόστος που πρέπει να αποφύγεις, μια πολιτική θέση που πρέπει να μην πάρεις.

Η σιωπή που πρέπει να κρατήσεις θα εξαργυρωθεί. Διότι Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ έχουν βαρύνοντα λόγο στις Βρυξέλλες.

Και ο Ράμα το ξέρει.

Η είσοδος της Αλβανίας στην Ε.Ε. περνάει πρώτα από τα δικά τους χέρια.

Υπάρχει όμως και μια βαθιά ειρωνεία σε όλο αυτό που περιγράφουμε. Η Αλβανία είναι η χώρα που στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αρνήθηκε να παραδώσει στους ναζί τις λίστες με τους Εβραίους που ζούσαν στο έδαφός της και είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που βγήκε από τον πόλεμο με περισσότερους Εβραίους από όσους είχε πριν, γιατί έγινε τόπος καταφυγής για ανθρώπους που ο Χίτλερ κυνηγούσε.

Οι παρτιζάνοι πολέμησαν τον φασισμό και κράτησαν τη χώρα τους ελεύθερη.

Αυτή η ιστορία δεν μπορεί να ξεχαστεί, είναι η ταυτότητα ενός λαού που ξέρει τι σημαίνει να στέκεσαι όρθιος απέναντι σε πιο δυνατούς.

Είναι κατανοητό και δίκαιο να απαιτείς μια ζωή με αξιοπρέπεια για τον τόπο σου.

Να παλεύεις για να σπάσει η οικονομική ασφυξία και ο αποκλεισμός από μια ελίτ που κρατά τον λαό σου δεκαετίες έξω από την πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιμετωπίζοντάς τον σαν φτηνό εργατικό δυναμικό.

Αυτό όμως που ο Ράμα ονομάζει ανάπτυξη δεν ωφελεί τον αλβανικό λαό αλλά τα funds που έρχονται να αγοράσουν τη χώρα του.

Ο δρόμος που χάραξε, παραδίδοντας τη δημόσια γη και τα προστατευμένα οικοσυστήματα στις ορέξεις του αμερικανικού κεφαλαίου και υπογράφοντας αμυντικές συμφωνίες με τις βιομηχανίες θανάτου που τροφοδοτούν τη γενοκτονία στη Γάζα, δεν είναι η διέξοδος.

Είναι η απόλυτη γεωπολιτική υποταγή και η συνενοχή στο έγκλημα με άλλο περιτύλιγμα.

Ένας λαός με αυτή την ιστορία δεν του αξίζει μια κυβέρνηση που δίνει λευκή επιταγή στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που ξαναμοιράζουν τον κόσμο στα μέτρα τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους