Γιώτα Λαζαροπούλου: Εικονική εργολαβία, ολοφάνερη υπερεκμετάλλευση Μια αποκαλυπτική έρευνα Την Κυριακή 10 Μαΐου, τρία εργατικά σωματεία συνδιοργανώσαμε εκδήλωση με θέμα την παρουσίαση έρευνας του...

Πλήρες Κείμενο:

Γιώτα Λαζαροπούλου: Εικονική εργολαβία, ολοφάνερη υπερεκμετάλλευση Μια αποκαλυπτική έρευνα Την Κυριακή 10 Μαΐου, τρία εργατικά σωματεία συνδιοργανώσαμε εκδήλωση με θέμα την παρουσίαση έρευνας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και σκοπό να αποσαφηνισθούν οι έννοιες: Ενοικίαση Εργαζομένων και Εικονική Εργολαβία. Ο Σύλλογος Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας, ο Σύλλογος Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα και ο Σύλλογος Εργολαβικών Υπαλλήλων ΕΥΔΑΠ, προσκαλέσαμε τις ερευνήτριες Ελένη Ρομποτή και Χαρά Κοκκίνου μαζί με τον καθηγητή κ. Αλέξη Ιωαννίδη, προκειμένου να παρουσιάσουν τα βασικά συμπεράσματα των μελετών τους.

Το παράδειγμα των τραπεζών Η έρευνα περιέγραψε τη μεθοδολογία που ακολουθείται στις τράπεζες, ώστε αυτές να έχουν φθηνό και ευέλικτο προσωπικό.

Συνάπτουν μια ψευδεπίγραφη σύμβαση έργου με εταιρεία παροχής υπηρεσιών, για τις ανάγκες του οποίου η εταιρεία προσλαμβάνει υπαλλήλους.

Οι συνάδελφοι αυτοί απασχολούνται αποκλειστικά στις εγκαταστάσεις της τράπεζας, εκτελούν τραπεζικές εργασίες, τις εργασίες του τμήματος στο οποίο έχουν τοποθετηθεί.

Ωστόσο, οι αμοιβές τους είναι δύο και τρεις φορές χαμηλότερες από αυτές του τακτικού προσωπικού για την ίδια θέση και δεν υπάρχει προοπτική εξέλιξης.

Το δε έργο δεν ολοκληρώνεται ποτέ.

Η ερευνήτρια Ε. Ρομποτή, χρησιμοποίησε μία σειρά 11 κριτηρίων για να αποδείξει, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η σχέση εργασίας υποκρύπτει παροχή προσωπικού (διάβαζε ενοικίαση εργαζομένων). Για πρώτη φορά εισάγεται ο όρος ψευδοεργολαβικός, για να περιγράψει αυτή την σχέση εργασίας που προκύπτει από μια εργολαβία που είναι εικονική.

Οι εργοδότες δεν αναγνωρίζουν την πραγματική φύση αυτής της σχέσης εργασίας, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε υποχρέωση ίσης αμοιβής με το τακτικό προσωπικό.

Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στον τραπεζικό κλάδο, ακριβώς τα ίδια συμβαίνουν και στην ΕΥΔΑΠ.

Άλλωστε, αυτή η μορφή ευελιξίας έχει πλέον εξαπλωθεί σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σε κλάδους όπως επισιτισμός, βιομηχανία, υγεία, κ.α. Πέρα από την περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που επιχειρήθηκε να μπει ένα φρένο στις εικονικές εργολαβίες (απομακρύνθηκαν οι «εργολάβοι» σε υπουργεία και νοσοκομεία και ψηφίστηκε ο νόμος για τη συνευθύνη), δεν έχει ληφθεί μέτρο περιορισμού του φαινομένου αυτού.

Η γερμανική εμπειρία Και όμως, όπως μας περιέγραψε ο εκπρόσωπος του συνδικάτου Ver.di της Γερμανίας, Christian Schadow, υπάρχει τρόπος να περιοριστεί. Στη Γερμανία τα συνδικάτα διαπραγματεύτηκαν για λογαριασμό των εργαζόμενων με αυτή τη μορφή εργασιακής σχέσης, απαιτώντας να αμείβονται το ίδιο ή και περισσότερο (!) από το τακτικό προσωπικό.

Αποτέλεσμα είναι ο αριθμός τους να μειώνεται, αφού είναι ασύμφορο για τις επιχειρήσεις να συνεχίζουν με τον ίδιο τρόπο και προτίμησαν να τους προσλάβουν ως τακτικό προσωπικό.

Επίσης, ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις κατάφεραν να απαγορεύεται δια νόμου η εικονική εργολαβία, η εργολαβία δηλαδή που δεν αφορά την υλοποίηση ενός έργου αλλά είναι συγκαλυμμένη ενοικίαση εργαζομένων.

Η εικονική εργολαβία αφορά χιλιάδες εργαζόμενους στην Ελλάδα οι οποίοι υφίστανται κατάφωρη αδικία στην εργασία τους: αμείβονται με μισθούς πείνας και αντιμετωπίζονται ως δεύτερης κατηγορίας υπάλληλοι.

Υποσκάπτει όμως και τη θέση των υπαλλήλων του τακτικού προσωπικού, η θέση των οποίων κινδυνεύει να εξισωθεί και να διολισθήσει προς τα κάτω.

Στον τραπεζικό τομέα δυστυχώς αυτές οι προβλέψεις έχουν επαληθευτεί.

Μετά τις αποσχίσεις κλάδου – ακόμα μία εργοδοτική πρακτική- είδαμε τραπεζοϋπαλλήλους να μετατρέπονται σε υπάλληλους γραφείου, να εξαιρούνται από τις συλλογικές συμβάσεις του κλάδου και να κινδυνεύουν να απολυθούν ή και να απολύονται! Ασύδοτη η ελληνική εργοδοσία Είναι ένα θέμα που έχει υποτιμηθεί από το υπάρχον συνδικαλιστικό κίνημα, ενώ, κατά την γνώμη μας, έχει άμεσες συνέπειες τόσο στη διαπραγμάτευση για συλλογικές συμβάσεις όσο στην αντιμετώπιση άλλων προβλημάτων όπως η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία.

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα να συμβαίνουν σε ψευδοεργολαβικούς εργαζόμενους.

Όσο το θέμα αυτό δεν αντιμετωπίζεται και θεωρείται δευτερεύον, η πλευρά της εργοδοσίας προχωρά και αναπτύσσει και άλλες μορφές ευελιξίας με κυρίαρχη αυτή του ψευδο-αυτοαπασχολούμενου (εργαζόμενου με μπλοκάκι), που επίσης ενδημεί στον τραπεζικό κλάδο.

Τελικά, είναι οι εργαζόμενοι που πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, είναι τα σωματεία που πρέπει να αγωνιστούν.

Διότι, αντίθετα με την με την κυρίαρχη οικονομική θεωρία, που υποστηρίζει ότι η αμοιβή κάθε εργαζόμενου/ης προκύπτει από τις ικανότητες του/της και την παραγωγικότητα, είναι οι εργατικοί αγώνες, η ταξική πάλη που καθορίζει το ύψος του μισθού, όπως πολύ σωστά επισήμανε ο καθηγητής κ. Ιωαννίδης.

Εκφράζουμε και από εδώ τις ευχαριστίες μας στις ερευνήτριες, στον κύριο καθηγητή και στο δημόσιο πανεπιστήμιο για τη δουλειά τους πάνω σε θέματα που δεν αγγίζονται συχνά.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν πολλοί συνάδελφοι/ισσες, συνάδελφοι συνδικαλιστές από άλλους εργασιακούς χώρους, καθώς και οι βουλευτές της Νέας Αριστεράς Έφη Αχτσιόγλου και Νάσος Ηλιόπουλος.

Με την ευκαιρία της εκδήλωσης, καλούμε όλους τους εργαζόμενους/ες να πυκνώσουν τις γραμμές σωματείων που παρά τις δυσκολίες συνεχίζουν να παλεύουν για τα αυτονόητα. Δεν πρόκειται να κερδίσουμε το δίκιο μας αν δεν αγωνιστούμε για αυτό. Η ΕΠΟΧΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους