Αν ήμουν στη θέση του Λουίς Ενρίκε, κάθε φορά που θα άκουγα το όνομα του Κβαρατσχέλια, θα φορούσα τον μανδύα ενός αρχαίου ποιητή και θα απάγγελλα επικούς στίχους για πολεμιστές που ορμούν στη μάχη...
Αν ήμουν στη θέση του Λουίς Ενρίκε, κάθε φορά που θα άκουγα το όνομα του Κβαρατσχέλια, θα φορούσα τον μανδύα ενός αρχαίου ποιητή και θα απάγγελλα επικούς στίχους για πολεμιστές που ορμούν στη μάχη αψηφώντας τον κίνδυνο.
Ο "Κβάρα" μου δίνει διαρκώς την αίσθηση ότι βλέπω ένα καθαρόαιμο άλογο: γεμάτο ομορφιά, αρχοντιά, δύναμη, ταχύτητα και εκρηκτικό χαρακτήρα. Ο Ενρίκε, βέβαια, μην έχοντας αυτή την ποιητική φλέβα, τον περιέγραψε με τον πιο απλό και συνάμα εύγλωττο τρόπο: "Ενσαρκώνει την ίδια την έννοια της πολυμορφικότητας". Αυτή η πολυμορφικότητα είναι ο απόλυτος πυρήνας του πρότζεκτ του Ενρίκε στην ΠΣΖ.
Μιλάμε για μια ομάδα που παντρεύει διαφορετικά στιλ παιχνιδιού και βασίζεται σε παίκτες με ποικίλα χαρακτηριστικά.
Και αν κάτι τους λείπει, το τεχνικό επιτελείο φροντίζει να το χτίσει μέσα από την προπόνηση - όπως είδαμε με την τεράστια τακτική μεταμόρφωση του Ντεμπελέ.
Πολλοί νομίζουν ότι όλα λύνονται με τα χρήματα, αγνοώντας πως όταν αποφασίζεις να παίξεις ένα τόσο ολοκληρωτικό και απαιτητικό ποδόσφαιρο, δεν θα βρεις στην αγορά κανέναν παίκτη απολύτως έτοιμο να το υπηρετήσει.
Απαιτείται σκληρή, συλλογική δουλειά.
Ο ίδιος ο Κβαρατσχέλια βίωσε αυτή τη μετάλλαξη και το παραδέχτηκε ανοιχτά: "Τεχνικά, βρίσκομαι στο ίδιο επίπεδο με την εποχή που έπαιζα στη Νάπολι.
Όμως, εξελίχθηκα τεράστια στο αμυντικό κομμάτι υπό τις οδηγίες του Λουίς Ενρίκε.
Με αυτόν τον προπονητή, οφείλουμε να αμυνόμαστε σαν κανονικοί αμυντικοί, ανεξάρτητα από τη θέση μας". Κάτι που επιβεβαίωσε και ο Ισπανός τεχνικός, εξαίροντας την "ανεξάντλητη ενέργειά του στα αμυντικά καθήκοντα". Την περασμένη σεζόν, ο Γεωργιανός ήταν ένας από τους βασικότερους λόγους που η ΠΣΖ κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ.
Φέτος, όμως, είναι αναμφισβήτητα ο πιο κρίσιμος κρίκος.
Απέναντι στην Άρσεναλ, ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να σπάσει τις γραμμές και να οδηγήσει την ομάδα του στην αντίπαλη περιοχή, αποτελώντας την απόλυτη επιθετική διέξοδο.
Τα νούμερά του, σύμφωνα με την Opta, προκαλούν ίλιγγο: - Είναι ο πρώτος παίκτης που καταγράφει συμμετοχή σε γκολ (7 γκολ και 3 ασίστ) σε 7 συνεχόμενα νοκ-άουτ παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ - και αυτό χωρίς να μετράμε το κερδισμένο πέναλτι στον τελικό. - Από την έναρξη των περσινών νοκ-άουτ, είναι ένας από τους μόλις δύο εξτρέμ που έχουν καταγράψει πάνω από 800 προσπάθειες "πίεσης υψηλής έντασης". Μιλάμε για έναν παίκτη που πιέζει με αγριότητα και αμύνεται με αυταπάρνηση μέχρι την πλάγια γραμμή.
Ταυτόχρονα, είναι η βασική λύση για την ανάπτυξη κάτω από πίεση.
Όταν οι αντίπαλοι κλείνουν ασφυκτικά τον Βιτίνια, ο "Κβάρα" κατεβαίνει βαθιά για να υποδεχτεί την μπάλα.
Είτε γυρίζει το σώμα του και ορμάει κατά μέτωπο, είτε "σπάει" την μπάλα με τη μία και κάνει κίνηση στον κενό χώρο.
Το είδαμε ξεκάθαρα απέναντι στο ψηλό πρέσινγκ της Μπάγερν (όταν δημιούργησε το γκολ του Ντεμπελέ) και απέναντι στο συμπαγές "μεσαίο μπλοκ" της Άρσεναλ, όπου κάθε ουσιαστική, ορθολογική επίθεση της ΠΣΖ ξεκινούσε από τα δικά του πόδια.
Το να βρεις στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ένα εξτρέμ που να συνδυάζει εξωπραγματική ταχύτητα, τεχνική, εκτέλεση, διορατικότητα, σωματική δύναμη, αμυντική προσήλωση και ομαδικό πνεύμα -χωρίς ίχνος εγωισμού- είναι κάτι το σπάνιο.
Όπως έχει πει, "δεν με νοιάζουν τα νούμερα, αρκεί να βοηθάω την ομάδα". Ένα τέτοιο "κοκτέιλ" είναι δυσεύρετο.
Το μόνο που του λείπει είναι το παιχνίδι στον αέρα για να αγγίξει την απόλυτη τελειότητα.
Μου άρεσε εξαιρετικά η περιγραφή της Opta για την αμυντική του μεταμόρφωση: "μετατρέπεται από καλλιτέχνης σε στρατιώτης". Και ακόμα περισσότερο, ο χαρακτηρισμός του ως "ο ακρογωνιαίος λίθος" του ευρωπαϊκού πρότζεκτ της ΠΣΖ. Κλείνοντας... Το Μουντιάλ πλησιάζει και εκείνος θα απουσιάζει, αφού η Γεωργία δεν κατάφερε να προκριθεί.
Όμως θα το πω ξεκάθαρα: οποιαδήποτε τελική τριάδα για αυτή την καταραμένη "Χρυσή Μπάλα" δεν περιλαμβάνει τον Κέιν και τον "Κβαραντόνα", απλώς δεν με αντιπροσωπεύει.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους