Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο βιβλίο της «Γιατί δεν έχω σαν το δικό σου, μαμά;», η Άννα Κουρουπού δεν επιχειρεί απλώς την αυτοβιογραφική αποτύπωση μιας ζωής που εκτυλίχθηκε στα όρια του κοινωνικού περιθωρίου.

Επιχειρεί κάτι πολύ πιο τολμηρό: την αποδόμηση του βλέμματος που ιστορικά έχει επιβληθεί πάνω στο σώμα, τη σεξουαλικότητα και την ταυτότητα.

Η επιλογή του τίτλου, μια παιδική ερώτηση που κουβαλά το βάρος μιας ολόκληρης κοινωνικής νόρμας, λειτουργεί ως ο αφηγηματικός άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το έργο. Η Κουρουπού επιστρέφει στο τραύμα του «διαφορετικού» όχι για να ζητήσει λύτρωση μέσω της αυτολύπησης, αλλά για να διεκδικήσει την ιερότητα της δικής της αλήθειας.

Αυτό που διακρίνει το κείμενο από τη συνήθη αυτοβιογραφική παραγωγή είναι η απουσία του λογοτεχνικού φτιασιδώματος.

Η συγγραφέας επιλέγει μια γλώσσα που ομοιάζει με χειρουργική τομή: κοφτερή, άμεση και οδυνηρά ειλικρινής.

Δεν υπάρχει πρόθεση ωραιοποίησης της περιθωριοποίησης, ούτε η αναζήτηση κάποιας ηθικής δικαίωσης.

Αντίθετα, η αφήγηση εστιάζει στην «υλικότητα» της ύπαρξης – το σώμα ως πεδίο μάχης, ως αρχείο μνήμης και, τελικά, ως το μοναδικό οχυρό της ταυτότητας.

Αναλυτικά, το έργο θέτει κρίσιμα ερωτήματα για τη φύση της ελληνικής κοινωνίας.

Η αναφορά στη διαδρομή της στη Συγγρού, για παράδειγμα, δεν αποτελεί μια «αγιογραφία» του υποκόσμου, αλλά μια πολιτική καταγγελία της αόρατης ζωής. Η Κουρουπού μετατρέπει το προσωπικό βίωμα σε συλλογικό αίτημα, αποδεικνύοντας ότι η προσωπική της ελευθερία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δημόσια ορατότητα.

Η γραφή της λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ της βιογραφίας και του μανιφέστου.

Δεν «γράφει για να αρέσει», όπως άλλωστε δηλώνει και η ίδια, αλλά για να ορίσει τους όρους της δικής της αυτοδιάθεσης.

Η μεταφορά του «τετραγώνου» (των κοινωνικών προτύπων) και του «κύκλου» (της δικής της, ελεύθερης φόρμας) διατρέχει το βιβλίο σαν υπόγειο ρεύμα, δίνοντας στο έργο μια ποιητική διάσταση που εξισορροπεί τον σκληρό ρεαλισμό των γεγονότων.

Συμπερασματικά, το «Γιατί δεν έχω σαν το δικό σου, μαμά;» αποτελεί μια απαραίτητη προσθήκη στη σύγχρονη ελληνική γραμματεία.

Είναι ένα βιβλίο που απαιτεί από τον αναγνώστη να εγκαταλείψει τα «ασφαλή» όρια του αναγνωστικού του κώδικα και να κοιτάξει κατάματα μια πραγματικότητα που, αν και υπαρκτή, συχνά επιλέγουμε να προσπερνάμε. Η Άννα Κουρουπού δεν προσφέρει μια «λύση» – προσφέρει, πολύ πιο ουσιαστικά, τη μαρτυρία μιας ύπαρξης που αρνήθηκε να υποταχθεί. Από την δημοσιογράφο Λαμπριάνα Κυριακού! Αποκτήστε το βιβλίο εδώ https://www.diaplasibooks.gr/giati-den-exo-san-to-diko-sou-mama/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους