👉 Με την ανακοίνωση του κόμματος ΕΛ.Α.Σ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) και την αναταραχή που αυτή δημιούργησε στο πολιτικό σκηνικό, αναδεικνύεται περίτρανα η προσπάθεια του συνόλου σχεδόν των...

Πλήρες Κείμενο:

👉 Με την ανακοίνωση του κόμματος ΕΛ.Α.Σ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) και την αναταραχή που αυτή δημιούργησε στο πολιτικό σκηνικό, αναδεικνύεται περίτρανα η προσπάθεια του συνόλου σχεδόν των πολιτικών αντιπάλων του να πλήξουν τη δημόσια εικόνα του Αλέξη Τσίπρα, που έχει φορτωθεί δυσανάλογα με ταμπέλες όπως «προδότης» και «ψεύτης», την ώρα που πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν επί δεκαετίες και οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία, στη λιτότητα, στην ανεργία και στη φυγή νέων, συνεχίζουν να λογίζονται από πολλούς ως φυσικοί διαχειριστές της εξουσίας.

Αυτή η αντίφαση δεν είναι τυχαία· συνδέεται με μια συλλογική μνήμη που λειτουργεί επιλεκτικά, μετατρέποντας την κριτική σε ηθικολογικούς χαρακτηρισμούς, ξεκομμένους από το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο. 👉 Η συζήτηση για το 2015 συχνά εγκλωβίζεται σε τρία βαριά σύμβολα: capital controls, τρίτο μνημόνιο, Μάτι.

Αυτά οφείλουν να κρίνονται και να αποτιμώνται αυστηρά.

Όμως η πολιτική μνήμη σβήνει όσα προηγήθηκαν: χρόνια δημοσιονομικής εκτροπής, πελατειακές πρακτικές, ανεξέλεγκτη σπατάλη, ένα κρατικό μοντέλο στηριγμένο στον δανεισμό και όχι στην παραγωγή. 👉 Παραβλέπονται οι κυβερνήσεις που άφησαν το χρέος να διογκωθεί, οι πολιτικές δεκαετιών που οδήγησαν στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, το πρώτο σοκ των μνημονίων, η βίαιη λιτότητα, οι περικοπές, η εκτόξευση της ανεργίας, το κλείσιμο επιχειρήσεων, η διάλυση της μεσαίας τάξης και η μετανάστευση χιλιάδων νέων.

Ξεχνιούνται οι πλατείες, η κοινωνική οργή και η κατάρρευση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος στα μάτια μεγάλου μέρους της κοινωνίας.

Η χώρα του 2015 δεν ήταν μια σταθερή οικονομία που ξαφνικά βρέθηκε σε κρίση· ήταν ήδη εξαντλημένη, τραυματισμένη οικονομικά, κοινωνικά και θεσμικά. 👉 Έτσι τίθεται το κρίσιμο ζήτημα της συγκυρίας: πώς κρίνεται ένας ηγέτης όταν αναλαμβάνει μια χώρα γονατισμένη; Με βάση τα συνθήματα και το θυμικό ή με κριτήριο το πώς διαχειρίστηκε ένα ναρκοπέδιο επιλογών, σωστών ή λανθασμένων, με ορίζοντα το συλλογικό μέλλον; Η πολιτική αξιολόγηση χάνει την αξιοπιστία της όταν ξεκινά από το 2015 και μετά, λες και η ιστορία άρχισε τότε.

Η κρίση δεν γράφτηκε από ένα πρόσωπο ούτε από μία κυβέρνηση, αλλά από αλληλουχία δεκαετιών: λαθών, παραλείψεων, εξαρτήσεων και μιας «κανονικότητας» εξουσίας που κατέρρευσε πάνω στην κοινωνία. 👉 Και ο Αλέξης Τσίπρας, είναι βέβαιο ότι έχει διδαχτεί από την περίοδο αυτή που διαχειρίστηκε, έχει κάνει την κριτική του για λάθη και παραλείψεις εκείνης της περιόδου. Οι πρώτες ανακοινώσεις, παρεμβάσεις και ενέργειες του κόμματος αυτό δείχνουν!...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους