Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ο Φέρεντς Πούσκας δεν υπήρξε ποτέ προπονητής με την έννοια της λέξης.

Ήταν κάτι σαν μάνατζερ.

Δεν γνώριζε πώς να γυμνάσει την ομάδα, ήταν περισσότερο προπονητής που λειτουργούσε εμπειριά.

Κατάφερε να δώσει άλλη προσωπικότητα και να ανεβάσει την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού.

Ιδιαίτερα στα νέα παιδιά: τον Καψή, τον Τομαρά, τον Ελευθεράκη, τον Αθανασόπουλο, τον Γραμμό, τον Φυλακούρη.

Όλοι αυτοί “ανέβηκαν” χάρη στον Πούσκας.

Μου έλεγε: “Ποιον να φτιάξω; Τον Δομάζο; Ο Δομάζος είναι ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής. Ο Καμάρας είναι εγκεφαλικός παίκτης και καλός αθλητής.

Εγώ τους έδωσα απλά αέρα.

Τους είπα ποιος είναι ο Κρόιφ, ποιος είναι ο Ρόιλ, ποιος είναι ο Μπολ”. Όταν ηττήθηκε ο Παναθηναϊκός από τον Άγιαξ στο Γουέμπλεϊ δεν στεναχωρήθηκε καθόλου.

Όπως και όταν έχασε από τον Ερυθρό Αστέρα με 1-4 στο Βελιγράδι.

Το βράδυ στο ξενοδοχείο επικρατούσε μουγγαμάρα.

Αυτός κατέβηκε στον κάτω όροφο του ξενοδοχείου που έπαιζε μια ουγγρική τσιγγάνικη ορχήστρα.

Μου είπε: “Έλα Γιάννη, κάθισε εδώ μαζί μας.

Τους βλέπεις τους άλλους; Οι χαζοί κάθονται και κλαίνε.

Γιατί δεν έρχονται εδώ να πιουν, να ξεχάσουν; Μπάλα είναι, σήμερα κερδίζεις, αύριο χάνεις. Εγώ έχασα τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Θα κλάψω επειδή έχασα; Αυτό είναι το ποδόσφαιρο”» (Γιάννης Διακογιάννης)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους