Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άλλο ένα βράδυ που προσπαθώ να εξηγήσω μέσα μου πώς γίνεται κάποιος να σε κατηγορεί για βαριά κακουργήματα, να σε στέλνει φυλακή για έναν ολόκληρο χρόνο και στο τέλος να δικάζεσαι για πλημμέλημα.

Πώς γίνεται μέσα σε μια στιγμή να χάνεις όσα έχτισες με κόπο.

Να κλείνουν επιχειρήσεις, να διαλύεται η επαγγελματική σου ζωή, αλλά κυρίως να πληγώνεται ο άνθρωπος μέσα σου.

Να ζεις έναν χρόνο έγκλειστος, να κουβαλάς μια ταμπέλα που άλλοι αποφάσισαν να σου φορέσουν και να βλέπεις ανθρώπους να σε κοιτάζουν σαν εγκληματία χωρίς να γνωρίζουν καν την αλήθεια.

Κι όμως… η μεγαλύτερη μάχη δεν ήταν ούτε με το σύστημα ούτε με τις κατηγορίες.

Ήταν με τον ίδιο μου τον εαυτό.

Με τις σκέψεις, την οργή, την απογοήτευση και τις στιγμές που προσπαθούσα να καταλάβω το «γιατί». Κάποιες νύχτες ακόμα δεν μπορώ να βγάλω άκρη.

Και τότε λέω στον εαυτό μου: «Μαλακίες σκέφτεσαι, Τάκη…» Γιατί μέσα σε όλο αυτό έχασα πράγματα, αλλά κέρδισα και πολλά περισσότερα.

Έχω την εμπειρία και την δύναμη να ξαναφτιάξω όσα είχα χτίσει επαγγελματικά.

Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Μέσα στη φυλακή γνώρισα ανθρώπους και δημιούργησα φιλίες πιο αληθινές και ουσιαστικές από πολλές που είχα έξω.

Δέχτηκα στήριξη από ανθρώπους που δεν με γνώριζαν προσωπικά, αλλά πίστεψαν σε μένα περισσότερο από άλλους που ήταν χρόνια δίπλα μου.

Ξεκαθάρισε ποιοι είναι πραγματικά φίλοι και ποιοι ήταν απλώς περαστικοί.

Η οικογένειά μου στάθηκε δίπλα μου περισσότερο απ’ όσο άντεχε και μπορούσε.

Όσο για εκείνους που συνεχίζουν να προσπαθούν να με παρουσιάσουν σαν εγκληματία, ίσως τελικά να φοβούνται αυτό που είμαι, αυτά που εκπροσωπώ και το ότι, παρά όσα έγιναν, δεν λύγισα.

Φοβούνται την ακεραιότητα μου και την ηθική μου που μπορεί να είναι του δρόμου αλλά είναι αντρίκια! Γιατί υπάρχει ακόμα πολύς κόσμος που με αγαπά, με εκτιμά και δεν περίμενε αυτή την ιστορία για να με μάθει ή να με κρίνει.

Μέσα από όλο αυτό έγινα καλύτερος άνθρωπος.

Πιο δυνατός.

Πιο συνειδητοποιημένος.

Ακόμα πιο ειλικρινής με τον εαυτό μου και με τους ανθρώπους γύρω μου.

Και τελικά όχι… δεν ήρθα σε ρήξη με τον εαυτό μου.

Ίσως όλα στη ζωή να γίνονται για κάποιο λόγο.

Ίσως κάποια πράγματα να έρχονται όχι για να σε καταστρέψουν, αλλά για να σε αλλάξουν.

Κι εγώ θα συνεχίσω να στέκομαι όρθιος.

Να συνεχίζω. Να προχωράω. Να είμαι αληθινός και τίμιος απέναντι στο πώς μου φέρεται ο καθένας! Καληνύχτα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους