Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παίρνω το θάρρος να μοιραστώ μια πλευρά του επαγγέλματός μας που σπάνια ακούγεται δημόσια.

Δεν ζητώ να συμφωνήσετε με όλα όσα θα διαβάσετε.

Ζητώ μόνο λίγα λεπτά από τον χρόνο σας, ανοιχτό μυαλό και λίγη ενσυναίσθηση.

Γιατί πολλές φορές βγάζουμε συμπεράσματα για ανθρώπους και επαγγέλματα χωρίς να έχουμε ακούσει ποτέ τη δική τους ιστορία.

Αν αυτό το κείμενο αφορούσε μόνο εμένα, πιθανότατα δεν θα το έγραφα ποτέ.

Το γράφω γιατί γνωρίζω ότι πίσω από τα δικά μου λόγια κρύβονται οι σκέψεις, οι αγωνίες και η σιωπηλή κούραση πολλών συναδέλφων που αγαπούν βαθιά το επάγγελμά τους αλλά δυσκολεύονται να βρουν χώρο για να εκφραστούν.

Είμαι κτηνίατρος.

Όχι επειδή πίστευα ότι θα γίνω πλούσια.

Όχι επειδή είναι ένα εύκολο επάγγελμα.

Όχι επειδή προσφέρει ένα άνετο ωράριο ή μια ζωή χωρίς άγχος.

Έγινα κτηνίατρος γιατί από παιδί αγαπούσα τα ζώα και ήθελα να αφιερώσω τη ζωή μου στη φροντίδα τους.

Και ξέρω ότι η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων μου ξεκίνησε ακριβώς από το ίδιο σημείο.

Γι’ αυτό πονάει όταν βλέπουμε να κυκλοφορεί η άποψη ότι οι κτηνίατροι ενδιαφέρονται μόνο για τα χρήματα.

Γιατί η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

Πίσω από κάθε κτηνιατρείο υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει χρόνια σπουδών, αμέτρητες ώρες εργασίας και ένα μεγάλο κομμάτι της προσωπικής του ζωής σε αυτό το επάγγελμα.

Υπάρχει ένας άνθρωπος που ξενυχτά για επείγοντα περιστατικά.

Που αγχώνεται για ασθενείς που δεν μπορεί να ξεχάσει όταν γυρίζει σπίτι.

Που μεταφέρει το βάρος δύσκολων αποφάσεων πολύ μετά το τέλος της ημέρας.

Αυτό που συχνά δεν φαίνεται είναι ότι οι κτηνίατροι δεν αντιμετωπίζουμε μόνο ασθένειες.

Αντιμετωπίζουμε αγωνία. Φόβο. Θυμό. Απώλειες.

Προσδοκίες που πολλές φορές ξεπερνούν τις ανθρώπινες δυνατότητες.

Και κάπου εκεί δημιουργείται μια μεγάλη παρεξήγηση.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι ο κτηνίατρος πρέπει να είναι διαθέσιμος κάθε ώρα της ημέρας, κάθε μέρα του χρόνου.

Όμως δεν είναι δυνατόν.

Δεν μπορούμε να είμαστε παντού.

Δεν μπορούμε να απαντάμε σε όλα αμέσως.

Δεν μπορούμε να σώζουμε κάθε περιστατικό.

Δεν μπορούμε να δουλεύουμε ασταμάτητα χωρίς ξεκούραση.

Όχι επειδή δεν νοιαζόμαστε.

Αλλά επειδή είμαστε άνθρωποι.

Έχουμε οικογένειες.

Έχουμε προσωπικές ζωές.

Έχουμε ανάγκη από ξεκούραση.

Έχουμε όρια.

Και τα όρια δεν είναι αδιαφορία.

Τα όρια είναι αυτό που επιτρέπει σε έναν επαγγελματία να συνεχίσει να προσφέρει με υπευθυνότητα και αξιοπρέπεια.

Θα ήθελα επίσης να πω κάτι ακόμα.

Όταν βλέπετε τη χρέωση μιας εξέτασης ή μιας επέμβασης, θυμηθείτε ότι δεν αμείβετε μόνο τον χρόνο που πέρασε ο κτηνίατρος με το ζώο σας.

Αμείβετε τις γνώσεις, την εκπαίδευση και την εμπειρία του.

Συμβάλλετε στη διατήρηση του εξοπλισμού που απαιτείται για την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών.

Καλύπτετε το κόστος των φαρμάκων, του προσωπικού, των αναλώσιμων και των λειτουργικών εξόδων, καθώς και τη δυνατότητα να υπάρχει ένα οργανωμένο κτηνιατρείο διαθέσιμο όταν πραγματικά το χρειαστείτε.

Δεν ζητάω από κανέναν να συμφωνεί πάντα μαζί μας.

Δεν ζητάω να μας θεωρείτε ήρωες.

Δεν ζητάω να μας θαυμάζετε.

Ζητάω μόνο κάτι πολύ απλό.

Πριν βγάλετε συμπέρασμα για έναν κτηνίατρο, προσπαθήστε να δείτε και τη δική του πλευρά.

Γιατί πίσω από κάθε κτηνιατρείο, κάθε εφημερία και κάθε τηλεφώνημα που απαντιέται αργά το βράδυ, υπάρχει ένας άνθρωπος.

Ένας άνθρωπος που πιθανότατα αγαπά τα ζώα όσο κι εσείς.

Ένας άνθρωπος που προσπαθει να κάνει το καλύτερο δυνατό.

Ένας άνθρωπος που αξίζει τον ίδιο σεβασμό που ο ίδιος δείχνει καθημερινά στους ασθενείς του και στους ανθρώπους που τον εμπιστεύονται. Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας ❤️🫂

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους