Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Διεθνής Ημέρα Ιεροδούλων τιμάται κάθε χρόνο στις 2 Ιουνίου. Καθιερώθηκε το 1975, όταν εκατό περίπου εργάτριες του σεξ κατέλαβαν την εκκλησία Σαιν-Νιζιέ, στη Λυών της Γαλλίας, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τη συνεχή αστυνομική βία, την περιθωριοποίηση και τις άθλιες συνθήκες εργασίας τους.

Σήμερα, η συγκεκριμένη ημέρα, αξιοποιείται παγκοσμίως από συλλογικότητες και οργανώσεις για: Τη διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας.

Την προστασία των εργαζομένων από τη βία και την εκμετάλλευση.

Τον αποστιγματισμό του επαγγέλματος και την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους. 🌹 Μία από τις πιο φωτεινές και τις πιο αδάμαστες παρουσίες, στον χώρο αυτό, ήταν και η θρυλική εταίρα, "η πλανεύτρα των Αθηνών" Γαβριέλλα Ουσάκοβα (φωτογραφία), γνωστή ως "πόρνη των Αθηνών". Παλαιότερα, ίσως, κάποιοι τη συναντούσαν στον φημισμένο δρόμο των Εξαρχείων, ή στα ακριβά της στέκια, μα οι τωρινοί τη βρίσκουμε στο διαδίκτυο, σε ιστοσελίδες που υμνούν τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα και την υπέροχη, μοναδική, ιστορία της, όσο και εάν ορισμένοι τη χαρακτήρισαν προκλητική, ή κυνική. Η Γαβριέλλα Ουσάκοβα γεννήθηκε τον Μάιο του 1916 στη Ρωσία.

Ήλθε στην Ελλάδα με τους γονείς της το 1929.

Μεγαλώνει σε αστικό περιβάλλον, και φοιτά σε αυστηρό θρησκευτικό σχολείο, όπου δίδασκαν και επόπτευαν αποκλειστικά μοναχές.

Φοίτησε επίσης στο Γαλλικό Ινστιτούτο, δίδαξε γαλλικά, ενώ γνώριζε άλλες 4 γλώσσες.

Διάβαζε, αγαπούσε τη μουσική και πήγαινε συχνά στο θέατρο.

Ήταν κοκέτα κι αφιέρωνε πολύ χρόνο στην εμφάνισή της.

Με δική της απόφαση, άρχισε να ασχολείται με την σεξεργασία, καθώς λάτρευε τους άνδρες, το χρήμα και τον έρωτα, κι όπως είχε αναφέρει χαρακτηριστικά στον υπότιτλο της βιογραφίας της: «Έγινα ιερόδουλος διότι εγεννήθην έτσι» καταδεικνύοντας έτσι πως, εκείνο που εντέλει μετράει δεν είναι το τι νομίζουν οι άλλοι, για εσένα, αλλά η αυτοδιάθεσή σου.

Από είκοσι ετών, στα μέσα της δεκαετίας του ‘30, είναι οικονομικά ανεξάρτητη με ιδιόκτητο διώροφο, επί της οδού Μάρκου Ευγενικού 14, στα Εξάρχεια, που υπήρξε και ο μοναδικός χώρος εργασίας της, επειδή αρνείτο να εργασθεί σε άλλους οίκους ανοχής.

Δεν έδινε λόγο για τίποτε και σε κανέναν, κατά τον καιρό που η ανεξαρτησία των γυναικών μόνο δεδομένη και αυτονόητη δεν ήταν.

Υπήρξε η πρώτη σεξεργάτρια που βρέθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο, προκειμένου να λάβει τιμητική διάκριση για τις υπηρεσίες της στη χώρα, κατά την διάρκεια της Κατοχής, αφού εκμεταλλευόταν τους κατακτητές για να αποκαλύψει τα μυστικά τους στα μέλη της Αντίστασης.

Παράλληλα, άφηνε τρόφιμα στις πόρτες των γειτόνων της, και προέβαινε σε πάρα πολλές αγαθοεργίες, πράγμα που ενίσχυε την άδολη λατρεία του κόσμου προς το πρόσωπό της.

Η αλληλεγγύη και η πρωτοπόρος χρήση του αυτόματου τηλεφωνητή, κατά τη δεκαετία του 1950, όταν οι περισσότεροι δεν είχαν καν τηλέφωνο, εκτοξεύουν τη φήμη της, κι έτσι βαφτίζεται «πόρνη των Αθηνών» και «Αγία Γαβριέλλα». Ο Καλδάρας, το ’88, της έγραψε τραγούδι, ο Κώστας Φέρρης έκανε τη ζωή της έργο στο θέατρο, η πολιτεία την τίμησε για την προσφορά της στην Αντίσταση, ο Ηλίας Λάγιος την έκανε ποίημα, και ο κόσμος όλος την αποκαλεί, πλέον "αγία Γαβριέλλα" για τις φιλανθρωπίες της.

Εξίσου τη θρήνησε, όταν βρέθηκε, στις 26 Αυγούστου του 1991, ανηλεώς στραγγαλισμένη στο "παλατάκι" της, στην οδό Μάρκου Ευγενικού, το φτιαγμένο απ’ τον ιδρώτα της, από δουλειά κοπιαστική και τίμια – με όλη τη σημασία της λέξης.

Και μέχρι τότε, στα 75 της, εξακολουθούσε να εργάζεται.

Στο βιβλίο της περιγράφει παραδόξως πώς γλίτωσε άλλες δύο φορές τον πνιγμό από αδίστακτους πελάτες της.

Ο δράστης (ένας ή πολλοί;) δεν βρέθηκε ποτέ, που σημαίνει πως, το έγκλημα, μέχρι τώρα, παραμένει ανεξιχνίαστο. "Εκείνη την εποχή οι άντρες το ‘δεσαν φιόγκο και οι γυναίκες οι δικές μας όλο με ξένους πήγαιναν.

Και σαν πέρασαν ιταλοί, γερμανοί, εγγλέζοι τι να σου κάνουν; Πιάσαν σόι.

Οι κινέζοι μια φορά δεν ήρθαν, άπε θα είχαμε και κινεζάκια. Σπέρμα είναι αυτό, πιάνει όποιας φυλής κι αν είναι." 🌹

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους