Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν χρειαζόμαστε έναν χειρουργό, ζητάμε γνώση, εμπειρία και αποδεδειγμένη ικανότητα. Όταν επιβιβαζόμαστε σε ένα αεροπλάνο, ζητάμε το ίδιο από τον πιλότο.

Όταν κατασκευάζεται μια γέφυρα, ζητάμε το ίδιο από τον μηχανικό.

Γιατί λοιπόν, όταν πρόκειται για το μέλλον της Χώρας, πολλοί αλλάζουν κριτήρια; Η ελπίδα είναι απαραίτητη.

Η αγανάκτηση είναι δικαιολογημένη.

Η επιθυμία για αλλαγή είναι απολύτως θεμιτή.

Όμως η διακυβέρνηση μιας Χώρας δεν είναι υπόθεση συναισθημάτων, δημοφιλίας ή καλών προθέσεων.

Απαιτεί γνώση.

Απαιτεί εμπειρία.

Απαιτεί ήθος.

Απαιτεί σχέδιο.

Απαιτεί ευθύνη.

Διαφορετικά, ακόμη και η μεγαλύτερη ελπίδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε μία ακόμη απογοήτευση.

Αυτό ακριβώς το ζήτημα επιχειρώ να προσεγγίσω στο νέο μου άρθρο που δημοσιεύθηκε στο militaire gr: «Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνον οι πολιτικοί» Ο σύνδεσμος βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους