Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Την επόμενη φορά που θα παρακολουθήσεις ειδήσεις, έναν γκουρού, έναν πολιτικό αγκιτάτορα, τον “ειδικό” της οθόνης ή ακόμη και τον ίδιο τον Πάπα, κράτα βαθιά μέσα σου μία σκέψη που σπάνια επιτρέπεται να επιβιώσει κάτω από τον καταιγισμό των εικόνων.

Αυτό που βλέπεις δεν είναι ποτέ ολόκληρη η πραγματικότητα.

Είναι μονάχα ένα προσεκτικά φωτισμένο κομμάτι της.

Ένα σκηνικό.

Μία σκηνοθετημένη γωνία θέασης.

Η εικόνα της εκπομπής και όχι η εικόνα του κόσμου.

Κάθε οθόνη λειτουργεί σαν σύγχρονο βιτρό ναού.

Δεν μεταφέρει απλώς πληροφορία· φιλτράρει, χρωματίζει, επιλέγει τι θα φωτιστεί και τι θα παραμείνει στο σκοτάδι.

Ο θεατής σπάνια καλείται να αναζητήσει την αλήθεια· καλείται κυρίως να αισθανθεί.

Να φοβηθεί, να θυμώσει, να συγκινηθεί, να εντυπωσιαστεί, να καθηλωθεί.

Η εποχή δεν διψά για στοχασμό.

Διψά για διαρκή διέγερση.

Οι δεσμώτες σου δεν χρειάζεται πια να υψώνουν τείχη ή αλυσίδες.

Φροντίζουν να σε κρατούν ικανοποιημένο, απορροφημένο και ψυχικά εξαρτημένο από την ασταμάτητη ροή εικόνων που κατακλύζει τις αισθήσεις σου από το πρωί μέχρι τη νύχτα.

Σου προσφέρουν αδιάκοπα θέαμα, πληροφορία, σκάνδαλο, θόρυβο, συγκίνηση και φόβο, όλα σε γρήγορες δόσεις, ώστε να μην απομένει ποτέ χρόνος για σιωπή και εσωτερική σκέψη.

Γιατί ο άνθρωπος που σκέφτεται βαθιά γίνεται επικίνδυνος.

Ο άνθρωπος που καταναλώνει εικόνες ασταμάτητα γίνεται υπάκουος.

Άρτος και θεάματα.

Η πιο παλιά συνταγή εξουσίας συνεχίζει να επιβιώνει κάτω από καινούργια φώτα LED και ψηφιακές οθόνες υψηλής ανάλυσης.

Το φυλακισμένο ανθρωπόζωο δεν αντιλαμβάνεται εύκολα τα δεσμά του, επειδή τα δεσμά του πλέον διασκεδάζουν.

Η φυλακή του δεν μοιάζει με κελί· μοιάζει με ατελείωτο κύλισμα ειδήσεων, βίντεο και εικόνων που του χαρίζουν στιγμιαίες εκρήξεις ενδιαφέροντος και ψευδαίσθηση συμμετοχής στον κόσμο.

Και κάπως έτσι, η εικόνα αντικαθιστά την εμπειρία, το σύνθημα αντικαθιστά τη σκέψη και η εντύπωση γίνεται ισχυρότερη από την αλήθεια.

Ο άνθρωπος δεν ζει πια μέσα στην πραγματικότητα ζει μέσα στην προβολή της.

Μέσα σε ένα θέατρο σκιών όπου οι περισσότεροι δεν αναζητούν την έξοδο, επειδή έχουν μάθει να αγαπούν τις αντανακλάσεις τους πάνω στον τοίχο.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους