Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ωραίο το θέμα της έκθεσης, με επίκεντρο την μοναξιά των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας.

Γενικά όμως στην δοκιμασία της έκθεσης, δεν ξέρω κατά πόσο τα παιδιά είναι ελεύθερα να αναπτύξουν τις σκέψεις τους και να εκφραστούν με δικό τους τρόπο.

Αυτό ίσχυε στην δική μας εποχή των «εισαγωγικών» εξετάσεων.

Εγώ τουλάχιστον -νομίζω και οι περισσότεροι- δεν είχα κάνει καμία προετοιμασία για την έκθεση.

Τώρα, απ’όσο ξέρω, τα φροντιστήρια παρέχουν συγκεκριμένα«πακέτα ιδεών», έτοιμες εισαγωγές και τυποποιημένα επιχειρήματα προς αποστήθιση.

Δεν βαθμολογείται δηλαδή η αυθεντικότητα του μαθητή, αλλά η ασφαλής αναπαραγωγή μιας “σωστής” άποψης, μέσα σε μια συγκεκριμένη φόρμα.

Όπως μου έχει πει φίλη καθηγήτρια, η τυποποιημένη μορφή της έκθεσης φαίνεται πως εξυπηρετεί όχι μόνο την παραπαιδεία, αλλά και την ίδια τη διαδικασία της μαζικής διόρθωσης.

Όσο πιο προβλέψιμα είναι τα γραπτά, τόσο πιο εύκολα βαθμολογούνται, με κοινά κριτήρια μέσα σε ασφυκτικά χρονικά πλαίσια. Τι να πω… Κουράγιο σε όλα τα παιδιά που δίνουν τον αγώνα τους αυτές τις μέρες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους