Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ Η γυναίκα που ξύπνησε με ξένες επιθυμίες Η Κλερ Σίλβια ήταν 47 ετών, χορεύτρια και χορογράφος, όταν υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση καρδιάς και πνευμόνων το 1988.

Για χρόνια πάλευε με σοβαρή καρδιοπνευμονική νόσο και η επέμβαση ήταν η μοναδική της ελπίδα.

Όταν ξύπνησε από το χειρουργείο, συνέβη κάτι που η ίδια δεν μπορούσε να εξηγήσει.

Δεν ζήτησε νερό.

Δεν ζήτησε τους δικούς της ανθρώπους.

Ζήτησε μια μπύρα.

Όσοι τη γνώριζαν έμειναν άφωνοι. Η Κλερ απεχθανόταν τη μπύρα σε όλη της τη ζωή.

Όμως η επιθυμία δεν έφυγε.

Αντίθετα, δυνάμωνε.

Λίγες μέρες αργότερα βρέθηκε σε ένα κατάστημα Kentucky Fried Chicken.

Παρήγγειλε κροκέτες κοτόπουλου και πράσινες πιπεριές.

Άλλη μία παράξενη αλλαγή.

Οι πράσινες πιπεριές ήταν κάτι που πάντα αφαιρούσε από το φαγητό της.

Σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισε να βλέπει επαναλαμβανόμενα όνειρα.

Έναν νεαρό ξανθό άνδρα.

Ένιωθε μια ανεξήγητη σύνδεση μαζί του.

Σε κάποια όνειρα εμφανίζονταν τα αρχικά «Τ.Λ.». Οι γιατροί δεν μπορούσαν να αποκαλύψουν την ταυτότητα του δότη.

Της είπαν μόνο ότι ήταν ένας νεαρός άνδρας που είχε σκοτωθεί σε δυστύχημα με μοτοσυκλέτα στο Μέιν. Η Κλερ δεν μπορούσε να ησυχάσει.

Μήνες αργότερα, άρχισε να ψάχνει μόνη της.

Σε παλιές εφημερίδες, αρχεία και νεκρολόγια.

Εκεί βρήκε το όνομα που πίστευε ότι έψαχνε. Τίμοθι Λαμιράντ. 18 ετών.

Θύμα τροχαίου με μοτοσυκλέτα.

Αργότερα ήρθε σε επαφή με την οικογένειά του.

Όταν συναντήθηκαν, οι συγγενείς του έμειναν έκπληκτοι.

Της μίλησαν για τον Τιμ.

Τι αγαπούσε.

Τι συνήθειες είχε.

Πώς κινούνταν.

Και τότε ήρθε η στιγμή που πάγωσε το δωμάτιο. «Το αγαπημένο του ποτό ήταν η μπύρα», της είπαν. Η Κλερ ένιωσε ένα ρίγος. «Και το αγαπημένο του φαγητό;» Οι αδελφές του αντάλλαξαν βλέμματα. «Κροκέτες κοτόπουλου από το KFC… με πράσινες πιπεριές.» Η Κλερ έμεινε σιωπηλή.

Ήταν ακριβώς οι ίδιες παράξενες επιθυμίες που εμφανίστηκαν αμέσως μετά τη μεταμόσχευση.

Τα επόμενα χρόνια κατέγραψε την εμπειρία της στο βιβλίο A Change of Heart, υποστηρίζοντας ότι είχε αποκτήσει μνήμες, προτιμήσεις και συναισθήματα που δεν ήταν δικά της πριν από την επέμβαση.

Οι επιστήμονες δεν συμφωνούν για το τι πραγματικά συνέβη.

Πολλοί θεωρούν ότι οι αλλαγές μπορούν να εξηγηθούν από ψυχολογικούς παράγοντες, τα φάρμακα ή την ίδια τη βαθιά εμπειρία της μεταμόσχευσης.

Άλλοι βλέπουν την ιστορία ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα της θεωρίας της «κυτταρικής μνήμης». Κανείς δεν μπόρεσε να αποδείξει οριστικά ποια εξήγηση είναι η σωστή.

Όμως η Κλερ έλεγε μέχρι το τέλος της ζωής της ότι δεν είχε καμία αμφιβολία.

Κάθε φορά που έπινε μια γουλιά μπύρας ή έβλεπε ένα κουτί με κροκέτες κοτόπουλου, θυμόταν τον νεαρό που δεν γνώρισε ποτέ.

Έναν 18χρονο που έχασε τη ζωή του σε έναν επαρχιακό δρόμο του Μέιν.

Και αναρωτιόταν αν, μαζί με την καρδιά του, είχε αφήσει μέσα της και ένα μικρό κομμάτι του εαυτού του.

Γιατί ίσως η μεγαλύτερη κληρονομιά ενός ανθρώπου δεν είναι μόνο ότι σώζει μια ζωή όταν φεύγει… αλλά ότι συνεχίζει, με κάποιον ανεξήγητο τρόπο, να ζει μέσα σε αυτήν

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους